Нкисо дар тараннуми ҷодӯии сохт
نکیسا در ترنم جادوی ساخت
Пас онгаҳ ин ғазал дар роҳўии сохт
پس آنگه این غزل در راهَوی ساخت
Бисоз эй ёр бо ёрони дилсӯз
بساز ای یار با یاران دلسوز
Ки дай рафт ва нахоҳад монад имрӯз
که دی رفت و نخواهد ماند امروز
Гиреҳ бигушоӣ бо мо бастагӣ чанд
گره بگشای با ما، بستگی چند؟
Шитоби умри байни оҳистагӣ чанд
شتاب عمر بین، آهستگی چند؟
зи ёрӣ ҳукм кун то шаҳриёрӣ
ز یاری حکم کن تا شهریاری
Надорад ҳеҷ бунёди устуворӣ
ندارد هیچ بنیاد استواری
Ба рӯзӣ чанд бо ин сусти рахтӣ
به روزی چند با این سست رختی
Бад-ӣни сахтӣ чаҳ бояд кард сахтӣ
بدین سختی چه باید کرد سختی؟
Ба умрии кӯ буд панҷоҳ ё шаст
به عمری کو بود پنجاه یا شصت
Чаҳ бояд сад гиреҳ бар ҷони худ баст
چه باید صد گره بر جان خود بست؟
Басо то ба ки монад аз тиргии сард
بسا تابه که ماند از طیرگی سرد
Басои скбо ки сгбони пухт ва саг хӯрд
بسا سکبا که سگبان پخت و سگ خورد
Хуш он бошад ки имшаб бода нӯшем
خوش آن باشد که امشب باده نوشیم
Амон бошад ? ки фардо боз кӯшем
امان باشد که فردا باز کوشیم؟
Чу бар фардо намонад умедворӣ
چو بر فردا نماند امیدواری
Бибояд кардани имшаби созгорӣ
بباید کردن امشب سازگاری
Ҷаҳон бисёр шаб бозӣ намӯдаст
جهان بسیار شببازی نمودهست
Ҷаҳони нодидае ҷоно чаҳ судаст
جهاننادیدهای جانا چه سود است؟
Баҳории дории азуӣ бар хури имрӯз
بهاری داری از وی بر خور امروز
Ки ҳар фаслӣ нахоҳад буд наврӯз
که هر فصلی نخواهد بود نوروز
Гулии кӯро набавӣади одамии зод
گلی کو را نبوید آدمیزاد
Чу ҳангом хазон ояд баради бод
چو هنگام خزان آید برد باد
Гули он беҳтар казу гулоби хезад
گل آن بهتر کزو گلاب خیزد
Гулобӣ гар гузорад гули бирезад
گلابی گر گذارد گل بریزد
Дар он ҳазрат ки ном зар суфоласт
در آن حضرت که نام زر سفالست
Чу ман мис дар ҳисоб ояд маҳоласт
چو من مس در حساب آید محالست
Лаби дарё ва онгаҳ қатраи об
لب دریا و آنگه قطره آب؟
Рухи хуршед ва онгаҳ карами шбтоб
رخ خورشید و آنگه کرم شبتاب؟
Чу бозор ту ҳаст аз некӯии тез
چو بازار تو هست از نیکوی تیز
Касодиро чу ман равнақи барангез
کسادی را چو من رونق برانگیز
Бихари колои косад то туоне
بخر کالای کاسد تا توانی
Ба кор ояд яке рӯзат чаҳ доне ?
به کار آید یکی روزت، چه دانی؟
Дурустӣ гарчи дорад кору борӣ
درستی گرچه دارد کار و باری
Шикастаи баста низ ояд ба корӣ
شکسته بسته نیز آید به کاری
Агар чаҳ зар ба меҳр афзӯн айёраст
اگر چه زر به مهر افزون عیارست
Қурозаи резҳо ҳам дар шумораст
قراضهریزهها هم در شمارست
Нҳодстии зи ишқами ҳалқа дар гӯш
نهادهستی ز عشقم حلقه در گوش
Бад-ӣни айбами харидӣ боз мафруш
بدین عیبم خریدی باز مفروش
Таманнои ман аз умру ҷавонӣ
تمنای من از عمر و جوانی
Висоли тести вонгаҳи зиндагонӣ
وصال تست وانگه زندگانی
Ба пайғомии зи ту розӣаст гӯшам
به پیغامی ز تو راضی است گوشم
Бар оем зин агар зин беш кӯшам
بر آیم زین اگر زین بیش کوشم
Манам дар пои ишқати рафта аз даст
منم در پای عشقت رفته از دست
Ба хилвати хӯрда май танҳо шудаи маст
به خلوت خورده می، تنها شده مست
Манам он соя каз боло ва аз зер
منم آن سایه کز بالا و از زیر
зи пояти сари нгрдонм ба шамшер
ز پایت سر نگردانم به شمشیر
Нигарадам аз ту тобӣ сар нигарадам
نگردم از تو تا بیسر نگردم
зи ту то дар нигарадам барнагардам
ز تو تا در نگردم برنگردم
Сухан то чанд гӯям бо хаёлат
سخن تا چند گویم با خیالت؟
Буруни ронами ҷнибт бо ҷамолат
برون رانم جنیبت با جمالت؟
Баҳри сахтӣ ки то акнӯн намудем
بههر سختی که تا اکنون نمودم
Чу лаҳни мутрибон дар парда будам
چو لحن مطربان در پرده بودم
Кунун дар парда хӯн хоҳам афтод
کنون در پردهٔ خون خواهم افتاد
Чу барқ аз парда берун хоҳам афтод
چو برق از پرده بیرون خواهم افتاد
Чароғ аз дидаи чандон рӯй пӯшад
چراغ از دیده چندان روی پوشد
Ки деги равғанаши з оташ наҷӯшад
که دیگ روغنش ز آتش نجوشد
Бхсбонми туро ман мехӯрам ноб
بخسبانم ترا، من می خورم ناب
Ки ман сармаст хуш бошам ту дар хоб
که من سرمست خوش باشم تو در خواب
Биҷои тўтёи гирдати ситонам
بجای توتیا گردت ستانم
Гуҳии бӯсаи гуҳии дардати ситонам
گهی بوسه گهی دردت ستانم
Сари зулфат ба гесуи бози бандам
سر زلفت به گیسو باز بندم
Гуҳӣ гарем зи ишқат гоҳ хандам
گهی گریم ز عشقت، گاه خندم
Чунон бандам ба дили нақши нигинат
چنان بندم به دل نقش نگینت
Ки бар дастат надонад остинат
که بر دستت نداند آستینت
Дар оғӯши ончунон гирами танат ро
در آغوش آنچنان گیرم تنت را
Ки набӯд огаҳии пероҳанат ро
که نبود آگهی پیراهنت را
Чу лаъибати бози шаб пинҳон кунад роз
چو لعبتبازِ شب پنهان کند راز
Ман андари парда чун лаъибат шавам боз
من اندر پرده چون لعبت شوم باز
Гар аз дастами чунин корӣ бар ояд
گر از دستم چنین کاری بر آید
з ҳар хорем гулзорӣ бар ояд
ز هر خاریم گلزاری بر آید
Худоёи раҳ ба пирӯзем гардон
خدایا ره به پیروزیم گردان
Чунин пирӯзе рӯзем гардон
چنین پیروزیای روزیم گردان
Чу хусрав гӯш кард ин байти чолок
چو خسرو گوش کرد این بیت چالاک
з ҳолат кард ҳолеи ҷомаро чок
ز حالت کرد حالی جامه را چاک
Ба сад фарёд гуфт эй борбади ҳон
به صد فریاد گفت ای باربد هان!
Қавӣ кун ҷони ман дар колбдҳон
قوی کن جان من در کالبد هان!