Ба нузҳат буд рӯзӣ бо дили афрӯз
به نزهت بود روزی با دلافروز
Сухан дар дод ва дониш мешуд он рӯз
سخن در داد و دانش میشد آن روز
Замин бӯсед ширини к-эии худованд
زمین بوسید شیرین کای خداوند
зи ромиши сӯй дониш кӯш як чанд
ز رامش سوی دانش کوش یک چند
Басии кӯшидае дар Комронӣ
بسی کوشیدهای در کامرانی
Басии дигар ба коми дил бароне
بسی دیگر به کام دل برانی
Ҷаҳонро кардае аз неъмати обод
جهان را کردهای از نعمت آباد
Харобаш чун тавон кардан ба бедод
خرابش چون توان کردن به بیداد
Чу он говӣ ки азуии шери хезад
چو آن گاوی که ازوی شیر خیزد
Лагад дар шер гирад то бирезад
لگد در شیر گیرد تا بریزد
Ҳазар кун зонка ногуҳ дар камӣнӣ
حذر کن زانکه ناگه در کمینی
Дуоӣ бад кунад хилвати нишинӣ
دعای بد کند خلوتنشینی
Зании пер аз нафасҳои ҷавона
زنی پیر از نفسهای جوانه
Занад тирии саҳаргаҳ бар нишона
زند تیری سحرگه بر نشانه
Надорад судат онгаҳ бонгу фарёд
ندارد سودت آنگه بانگ و فریاد
Ки нафрин дода бошад малик бар бод
که نفرین داده باشد ملک بر باد
Басои ойӣна кандар дасти шоҳон
بسا آیینه کاندر دست شاهان
Сияҳи гашт аз нафир дод хоҳон
سیه گشت از نفیر داد خواهان
Чу давлат рӯй баргардонад аз роҳ
چو دولت روی برگرداند از راه
Ҳамаи корӣ на бар мавқе кунад шоҳ
همه کاری نه بر موقع کند شاه
Чу барг боғ гирад нотавонӣ
چو برگ باغ گیرد ناتوانی
Хабари пешини барад бод хазоне
خبر پیشین برد باد خزانی
Чу давр аз ҳозирон мерад чароғӣ
چو دور از حاضران میرد چراغی
Кашандаши пеш аз он дар дидаи доғӣ
کشندش پیش از آن در دیده داغی
Чу силӣ рехтан хоҳад ба анбӯҳ
چو سیلی ریختن خواهد به انبوه
Буғуррад кӯҳаи абр аз сари кӯҳ
بغرد کوهه ابر از سر کوه
Тагаргӣ кӯ занад гашниз бар хок
تگرگی کو زند گشنیز بر خاک
Расад худ буии гашнизаш бар афлок
رسد خود بوی گشنیزش بر افلاک
Дарахтии коўл аз пайванд каж хост
درختی کاول از پیوند کژ خاست
Нишоед ҷуз ба оташи карданаши рост
نشاید جز به آتش کردنش راست
Ҷҳонсўзӣ бадасту ҷавр созӣ
جهانسوزی بد است و جور سازی
Туро багар раиятро навозӣ
ترا به گر رعیت را نوازی
Аз он тарсам ки гирди ин мисли рост
از آن ترسم که گردد این مثل راست
Ки он шаҳ гуфт кӯро кас наме хост
که آن شه گفت کو را کس نمیخواست
Куҳани давлат чу бошад дайри пайванд
کهن دولت چو باشد دیر پیوند
Раиятро набошад ҳеҷ дар банд
رعیت را نباشد هیچ در بند
з мисли худ ҷаҳонро тоқ бинад
ز مثل خود جهان را طاق بیند
Ҷаҳони худро ба истеҳқоқ бинад
جهان خود را به استحقاق بیند
зи мағрурӣ ки дар сар ноз гирад
ز مغروری که در سر ناز گیرد
Муроот аз раият боз гирад
مراعات از رعیت باز گیرد
Нави иқболӣ бар оради даст ногоҳ
نو اقبالی بر آرد دست ناگاه
Кунад дасти дароз аз халқи кӯтоҳ
کند دست دراز از خلق کوتاه
Хилоиқро чу некӯ хоҳ гардад
خلایق را چو نیکوخواه گردد
Боҷимоъи хилоиқ шоҳ гардад
به اجماع خلایق، شاه گردد
Хирадмандӣу шоҳӣ ҳар ду дорӣ
خردمندی و شاهی هر دو داری
Сипедӣу сиёҳӣ ҳар ду дорӣ
سپیدی و سیاهی هر دو داری
Наҷоти охиратро чора гар бош
نجات آخرت را چارهگر باش
Дар ин манзили з рафтан бо хабар бош
در این منزل ز رفتن با خبر باش
Касе кӯи симу зар таркиб созад
کسی کو سیم و زر ترکیب سازد
Қиёматро куҷо тартиб созад
قیامت را کجا ترتیب سازد
Бибин давр аз ту шоҳоне ки марданд
ببین دور از تو شاهانی که مردند
зи молу малику шоҳии ҳеҷ бурданд ?
ز مال و ملک و شاهی هیچ بردند؟
Бамоне , моли бади хоҳ ту бошад
بمانی مال، بدخواه تو باشد
Бубахшӣ , шаҳнаи роҳ ту бошад
ببخشی، شحنه راه تو باشد
Фурӯ хон қиссаи дороу ҷамшед
فرو خوان قصه دارا و جمشید
Ки бо ҳар як чаҳ бозӣ кард хуршед
که با هر یک چه بازی کرد خورشید
Дар ин на пардаи оҳанги ончунон соз
در این نه پرده آهنگ آنچنان ساز
Ки донеи пардаи пӯшидаро роз
که دانی پردهٔ پوشیده را راز