НўФли зи чунин итоби дилкаш
نوفل ز چنین عتاب دلکش
Шуд нарми чунонкии мум аз оташ
شد نرم چنانکه موم از آتش
Бурҷаст ва ба азм роҳ кушед
برجست و به عزم راه کوشید
Шамшер кашиду дръи пӯшед
شمشیر کشید و دِرع پوشید
Сад мард гузин корзорӣ
صد مرد گزین کارزاری
Паранда чу мурғ дар саворӣ
پرّنده چو مرغ در سواری
Ороста кард ва рафт пӯён
آراسته کرد و رفت پویان
Чун шери сияҳи шикори ҷӯён
چون شیر سیه شکار جویان
Чун бар дар он қабӣла зад гом
چون بر در آن قبیله زد گام
Қосид талабед ва дод пайғом
قاصد طلبید و داد پیغام
Коинки ману лашгарӣ чу оташ
کاینک من و لشگری چو آتش
Ҳозир шудаем тунду саркаш
حاضر شدهایم تند و سرکش
Лайлӣ ба ман оваред ҳоле
لیلی به من آورید حالی
Варна ману теғи лоуболӣ
ورنه من و تیغ لاابالی
То ман ба навозишӣ ки донам
تا من به نوازشی که دانم
ӯро ба сазоӣ ӯ расонам
او را به سزای او رسانم
Ҳам куштаи ташна об ёбад
هم کشتهٔ تشنه آب یابد
Ҳам оби расон савоб ёбад
هم آب رسان ثواب یابد
Чун қосид шуд паём ӯ барад
چون قاصد شد پیام او برد
Шуд шишаи меҳр дар миёни хирад
شد شیشهٔ مهر در میان خرد
Доданд ҷавоб кин на роҳ аст
دادند جواب کاین نه راه است
Лайлӣ на кличаҳ , қурс моҳ аст
لیلی نه کُلیچه، قرص ماه است
Касро сӯии моҳ дастрас нест
کس را سوی ماه دسترس نیست
На кори ту кор ҳечкас нест
نه کار تو کار هیچکس نیست
ӯро чаҳ барӣ ки офтоб аст
او را چه بری که آفتاب است
Ту деви раҷим ва ӯ шаҳоб аст
تو دیو رجیم و او شهاب است
Шамшери кашӣ , кашем дар ҷанг
شمشیر کشی، کشیم در جنگ
Қорўраҳ занӣ занем бар санг
قاروره زنی زنیم بر سنگ
Қосид чу шунид кому ноком
قاصد چو شنید کام و ناکام
Боз омад ва боз дод пайғом
باز آمد و باز داد پیغام
Бор дигараш ба хашмнокӣ
بار دگرش به خشمناکی
Фармуд ки пои дори хокӣ
فرمود که پایدار خاکی
К-эй бе хабарони зи теғи тезам
کای بیخبران ز تیغ تیزم
Фориғи зи ҳиўни гарми хезам
فارغ ز هیون گرم خیزم
Аз роҳ касе ки мавҷи дарёи сет
از راه کسی که موج دریاست
Хезед ва гарна фитна бархест
خیزید و گرنه فتنه برخاست
Пайғоми расон ӯ дигар бор
پیغام رسان او دگر بار
Оварад паёми носазовор
آورد پیام ناسزاوار
Он хашми чунон дар ӯ асар кард
آن خشم چنان در او اثر کرد
Ки оташи зи дилаши забон ба дар кард
کهآتش ز دلش زبان بهدر کرد
Бо лашкар худ кашида шамшер
با لشکر خود کشیده شمشیر
Афтод дар он қабӣла чун шер
افتاد در آن قبیله چون شیر
Воишон ба ҳам омаданд чун кӯҳ
وایشان بههم آمدند چون کوه
Бардошта наърае ба анбӯҳ
برداشته نعرهای به انبوه
Бар нўФлён Аннан кушоданд
بر نوفلیان عنان گشادند
Шамшер ба шер дар ниҳоданд
شمشیر به شیر در نهادند
Дарёии масофи гашти ҷӯшон
دریای مصاف گشت جوشان
Гаштанди муборизи ани хурушон
گشتند مبارزان خروشان
Шамшери зи хӯни ҷом бар даст
شمشیر ز خون جام بر دست
намекард ба ҷуръаи хокро маст
میکرد به جرعه خاک را مست
Сари панҷаи найзаи далери ан
سر پنجهٔ نیزهٔ دلیران
Панҷаи шикани шитоби шерон
پنجه شکن شتاب شیران
Мурғони хаданги тези рафтор
مرغان خدنگ تیز رفتار
Брхўрдни хӯни кушодаи минқор
برخوردن خون گشاده منقار
Пӯлодаи теғи мағзи полоӣ
پولادهٔ تیغ مغز پالای
Сарҳои сарон фиканда бар пой
سرهای سران فکنده بر پای
Ғридн тозён пурҷӯш
غریدن تازیان ِ پرجوش
Кар карда сипеҳру моҳро гӯш
کر کرده سپهر و ماه را گوش
Аз соъиқаи аҷал ки май ҷуст
از صاعقهٔ اجل که میجست
Пӯлод ба санг дар наме раст
پولاد به سنگ در نمیرست
Зубини балои сиёсати ангез
زوبین بلا سیاستانگیز
Сар чун сари мӯии Дайламони тез
سر چون سر موی دیلمان تیز
Хуршеди дирафши даҳ забона
خورشید درفش ده زبانه
Чун субҳи даридаи даҳ нишона
چون صبح دریده ده نشانه
Шерони сиёҳ дар даридан
شیران سیاه در دریدن
Девони сипед дар давидан
دیوان سپید در دویدن
Ҳаркас ба масоф дар савор ӣ
هرکس به مصاف در سواری
Маҷнӯн ба ҳисоби ҷони сипорӣ
مجنون به حساب جانسپاری
Ҳаркаси фарсӣ ба ҷанг ме ронад
هرکس فرسی به جنگ میراند
ӯ ҷумлаи дуоӣ сулҳ ме хонд
او جمله دعای صلح میخواند
Ҳаркаси тллӣ ба теғ май кишт
هرکس طللی به تیغ میکشت
ӯ хештан аз дареғ май кишт
او خویشتن از دریغ میکشت
намекард чу ҳоҷёни тавофӣ
میکرد چو حاجیان طوافی
Ангехта сулҳӣ аз масофӣ
انگیخته صلحی از مصافی
Гар шарм наомадяш чун меғ
گر شرم نیامدیش چون میغ
Бар лашгар хештан задӣ теғ
بر لشگر خویشتن زدی تیغ
Гар таънаи занаш муъоф кардӣ
گر طعنه زنش معاف کردی
Бо мавкиби худ масоф кардӣ
با موکب خود مصاف کردی
Гар ханда душманон надидӣ
گر خندهٔ دشمنان ندیدی
Аввали сар дӯстон буридӣ
اول سر دوستان بریدی
Гар дастраси ши бадӣ ба тақдир
گر دسترسش بُدی به تقدیر
Бар ҳам сипарон худ задӣ тир
بر هم سپران خود زدی تیر
Гар дил наздяш пои пуштӣ
گر دل نزدیش پای پشتی
Пуштигар хешро бикуштӣ
پشتیگر خویش را بکشتی
Май буд дар ин сипоҳи ҷӯшон
میبود در این سپاه جوشان
Бар нусрати он сипоҳи кӯашон
بر نصرت آن سپاه کوشان
ӣнҷо ба тилоияи Рахши ронда
اینجا به طلایه رخش رانده
Вонҷо ба изки дуои нишонда
وآنجا به یَزَک دعا نشانده
Аз қавми вай ар сиррӣ фитодӣ
از قوم وی ار سری فتادی
Бар дасти баранда бӯс додӣ
بر دست بُرنده بوس دادی
Вони кушта ки бади зи хайли ёраш
وآن کشته که بد ز خیل یارش
Май шаст ба чашми сайли бориш
میشست به چشم سیل بارش
Карда сари найзаи зини тарафи рост
کرده سر نیزه زین طرف راست
Сари найзаи фатҳ аз он тарафи хост
سر نیزهٔ فتح از آن طرف خواست
Гар лашгар ӯ шудӣ қавии даст
گر لشگر او شدی قویدست
Ҳам тир бирехтӣ ва ҳам шаст
هم تیر بریختی و هم شست
Вари ҷониби ёр ӯ шудӣ чир
ور جانب یار او شدی چیر
Ғридӣ аз он нишот чун шер
غریدی از آن نشاط چون شیر
Пурсед яке ки эй ҷавонмард
پرسید یکی کهای جوانمرد
Каз даври занӣ чу чархи новирд
کز دور زنی چو چرخ ناورد
Мо аз паии ту ба ҷони сипорӣ
ما از پی تو به جان سپاری
Бо хасми туро чарост ёрӣ ?
با خصم تورا چراست یاری؟
Гуфто ки чу хасм ёр бошад
گفتا که چو خصم یار باشد
Бо теғи маро чаҳ кор бошад ? !
با تیغ مرا چهکار باشد؟!
Бо хасми набарди хӯн тавон кард
با خصم نبرد خون توان کرد
Бо ёри набард чун тавон кард ?
با یار نبرد چون توان کرد؟
Аз маъракаҳо ҷароҳат ояд
از معرکهها جراحت آید
ӣнҷои ҳамаи буи роҳат ояд
اینجا همه بوی راحت آید
Он ҷониби даст ёр дорад
آن جانب دست یار دارد
Каси ҷониби ёр хор дорад ?
کس جانب یار خوار دارد؟
Майли дил меҳрбонам онҷост
میل دل مهربانم آنجاست
Онҷо ки диласт ҷонам онҷост
آنجا که دل است جانم آنجاست
Шартаст ба пеши ёри мурдан
شرط است به پیش یار مردن
Зу ҷони стдни зи ман супурдан
زو جان ستدن ز من سپردن
Чун ҷони худ ин чунин сипорам
چون جان خود این چنین سپارم
Бар ҷони шумо чаҳ раҳмати орм
بر جان شما چه رحمت آرم
НўФл ба масофи теғ дар даст
نوفل به مصاف تیغ در دست
Май кишти басони пели сармаст
میکشت بسان پیل سرمست
Май барад ба ҳар тридаҳи ҷонӣ
میبرد به هر طریده جانی
Афканд ба ҳамлае ҷаҳонӣ
افکند به حملهای جهانی
Ҳрсў ки тавоф зад сар ифшоанд
هرسو که طواف زد سر افشاند
Ҳарҷо ки расед ҷӯй хӯн ронад
هرجا که رسید جوی خون راند
Ваон теғи занон ки лофи ҷустанд
وان تیغ زنان که لاف جستند
То аввали шаби масофи ҷустанд
تا اول شب مصاف جستند
Чун турраи ин кабӯди чанбар
چون طرهٔ این کبود چنبر
Бар ҷбҳти рӯзи рехти анбар
بر جبهت روز ریخت عنبر
Зоин гурҷӣ турра баркашида
زاین گرجی طره برکشیده
Шуд рӯз чу турраи србридаҳ
شد روز چو طره سربریده
Он ҳардуи сипаҳи з ҳам буриданд
آن هردو سپه ز هم بریدند
Бар маърака хўобгаҳ гузиданд
بر معرکه خوابگه گزیدند
Чун мори сиёҳ муҳра барчед
چون مار سیاه مهره برچید
Заҳҳоки сипеда дам бихандед
ضحاک سپیدهدم بخندید
Дар дасти муборизи ани чолок
در دست مبارزان چالاک
Шуд найзаи басони мори заҳҳок
شد نیزه بسان مار ضحاک
Дар гирди қабӣлаи гоҳи Лайлӣ
در گرد قبیلهگاه لیلی
Чун кӯҳи расида буд хеле
چون کوه رسیده بود خیلی
Аз пеш ва пас қабӣлаи ёрон
از پیش و پس قبیله یاران
Карданд басӣҷи тири борон
کردند بسیج تیر باران
НўФл ки сипоҳӣ ончунон дид
نوفل که سپاهی آنچنان دید
Ҷузи сулҳи дарӣ задан зиён дид
جز صلح دری زدن زیان دید
Ангехт миёнҷӣ ӣӣ зи хуишон
انگیخت میانجییی ز خویشان
То сулҳ диҳад миёни эшон
تا صلح دهد میان ایشان
Коинҷо на ҳадиси теғ бозӣ аст
کاینجا نه حدیث تیغ بازی است
Длолгӣ ӣӣ ба дил навозӣ аст
دلالگییی به دل نوازی است
Аз баҳр парӣ зада ҷавонӣ
از بهر پری زده جوانی
Хоҳам зи шумо парии нишоне
خواهم ز شما پری نشانی
Вази хоссаи хештан дар ин кор
وز خاصهٔ خویشتن در اینکار
Ганҷина фидо кунам ба харвор
گنجینه فدا کنم به خروار
Гар кардан ин амал савоб аст
گر کردن این عمل صواب است
Ширинтар аз ин сухан ҷавоб аст
شیرینتر از این سخن جواب است
Вар зонка шукр наме фурушед
ور زانکه شکر نمیفروشید
Дар додани сирка ҳам макушед
در دادن سرکه هم مکوشید
Чун рост намекунед корӣ
چون راست نمیکنید کاری
Шамшер задан чарост борӣ ?
شمشیر زدن چراست باری؟
Чун кард миёнҷии ин сароғоз
چون کرد میانجی این سرآغاز
Гашти он ду сипаҳи зи икдгри боз
گشت آن دو سپه ز یکدگر باز
Чун хоҳиш икдгр шуниданд
چون خواهش یکدگر شنیدند
Аз кӣнаи кашӣ Аннан кашиданд
از کینهکشی عنان کشیدند
Сулҳ омад давр бош дар чанг
صلح آمد دور باش در چنگ
То аз ду гуруҳ давр шуд ҷанг
تا از دو گروه دور شد جنگ