Буд аввали он хуҷастаи паргор
بود اول آن خجسته پرگار
Номи мулкӣ ки несташ ёр
نام ملکی که نیستش یار
Донои ниҳону ошкоро
دانای نهان و آشکارا
Кӯ дод гуҳар ба санги хоро
کو داد گهر به سنگ خارا
Дорои сипеҳру ахтаронаш
دارای سپهر و اخترانش
Дорандаи наъшу духтаронаш
دارندهٔ نعش و دخترانش
Бино кун дил ба ошноӣ
بینا کن دل به آشنایی
Рӯзовар шаб ба равшаноӣ
روز آور شب به روشنایی
Сероб кун баҳори хандон
سیرابکنِ بهارِ خندان
Фарёдраси ниёзмандон
فریادرس نیازمندان
Вонгаҳи зи ҷигари кабобии хеш
وانگه ز جگر کبابی خویش
Гуфта сухани харобии хеш
گفته سخنِ خرابی خویش
Кин номаи зи ман ки бе қарорам
کاین نامه ز من که بیقرارم
Наздики ту эй қарори корам
نزدیک تو ای قرار کارم
Неи неи ғалатами з хӯн Биҷӯшӣ
نی نی غلطم، ز خون بجوشی
Вонгаҳ ба куҷо ба хӯни фурӯшӣ
وانگه به کجا؟ به خون فروشی
Яъне зи ман калид дар санг
یعنی ز من کلید در سنگ
Наздики ту эй хазина дар чанг
نزدیک تو ای خزینه در چنگ
Ман хоки туами бад-ӣни харобӣ
من خاک توام بدین خرابی
Ту об ки эй ки равшани обӣ ?
تو آب کهای که روشن آبی؟
Ман дар қадам ту мешавам паст
من در قدم تو میشوم پست
Ту дар камар ки май зании даст ?
تو در کمر که میزنی دست؟
Ман дарди ситони ту наоне
من درد ستان تو نهانی
Ту дарди дил ки май сетоне ?
تو درد دل که میستانی؟
Ман ғошияи ту баста бар дӯш
من غاشیهٔ تو بسته بر دوش
Ту ҳалқа кӣ ниҳода дар гӯш ?
تو حلقهٔ کی نهاده در گوش؟
эй каъбаи ман ҷамоли рӯят
ای کعبهٔ من جمال رویت
Миҳроби ман остони Кувайт
محراب من آستان کویت
эй марҳами сад ҳазор сина
ای مرهم صد هزار سینه
Дарди ман ва май дар обгина
درد من و می در آبگینه
эй тоҷ вале на бар сари ман
ای تاج، ولی نه بر سر من
Тороҷи ту лек дар бар ман
تاراج تو لیک در بر من
эй ганҷ вале ба дасти ағёр
ای گنج ولی به دست اغیار
Зон ганҷ ба дасти дӯстони мор
زان گنج به دست دوستان مار
эй боғи Ирам ба бе калидӣ
ای باغ ارم به بیکلیدی
Фирдавси фалак ба нопадидӣ
فردوس فلک به ناپدیدی
эй банди марои муфаттиҳ аз ту
ای بند مرا مفتّح از تو
Савдои марои муфарраҳ аз ту
سودای مرا مفرّح از تو
Ин чӯб ки авди бешаи тест
این چوب که عود بیشهٔ تست
Машкан ки ҳалоки тешаи тест
مشکن که هلاک تیشهٔ تست
Бинавоз маро мазан ки хокам
بنواز مرا مزن که خاکم
Афрӯхта кун ки грднокм
افروخته کن که گردناکم
Гар бинавозӣ баҳорати орм
گر بنوازی بهارت آرم
Вари захми зании ғуборати орм
ور زخم زنی غبارت آرم
Лутфаст ба ҷои хок дар хӯрд
لطف است به جای خاک در خَورد
Каз лутф гул ояд аз ҷафои гирд
کز لطف گل آید از جفا گرد
Дар пои туам ба срФшонӣ
در پای توام به سرفشانی
Ҳамсар макунам ба саргаронӣ
همسر مکنم به سرگرانی
Чун бархезад тариқи озарм
چون برخیزد طریق آزرم
Гардад ҳамаи шрмнок бе шарм
گردد همه شرمناک بیشرم
Ҳастам ба ғуломии ту машҳур
هستم به غلامی تو مشهور
Хасмам кунӣ ар кунӣ зи худ давр
خصمم کنی ار کنی ز خود دور
Ман дар раҳи бандагии кашами бор
من در ره بندگی کشم بار
Ту пояи хоҷагии нигаҳи дор
تو پایهٔ خواجگی نگهدار
Бо ту сипарам Маяфканам зер
با تو سپرم میفکنم زیر
Чун бификанем шавам ба шамшер
چون بفکنیم شوم به شمشیر
Бар олат хештан мазан санг
بر آلت خویشتن مزن سنگ
Бо лашгар хештан макун ҷанг
با لشگر خویشتن مکن جنگ
Чун бар тани хештани зании неш
چون بر تن خویشتن زنی نیش
Андоми дурустро кунӣ риш
اندام درست را کنی ریش
Он кун ки ба рФқу длнўозӣ
آن کن که به رفق و دلنوازی
Озодонро ба банда созӣ
آزادان را به بنده سازی
Он ба ки дирам харида ту
آن به که درم خریدهٔ تو
Серумаи набарди зи дидаи ту
سرمه نبَرَد ز دیدهٔ تو
Ҳар хоҷа ки ин кифояташ нест
هر خواجه که این کفایتش نیست
Бар бандаи худ вилояташ нест
بر بندهٔ خود ولایتش نیست
Ваон кас ки бад-ӣни ҳунар тамом аст
وان کس که بدین هنر تمام است
Нахарида варои басӣ ғулом аст
نخریده ورا بسی غلام است
Ҳастам чу ғуломи ҳалқа дар гӯш
هستم چو غلام حلقه در گوش
Май дор ба бандагӣам ва мафруш
میدار به بندگیم و مفروش
эй дар кнФ дигар хазида
ای در کنف دگر خزیده
Ҷуфтӣ ба муроди худ гузида
جفتی به مراد خود گزیده
Накушода Фқоъӣ аз саломам
نگشاده فقاعی از سلامم
Бар таҳтаи яхи навиштаи номам
بر تختهٔ یخ نوشته نامم
Як наъл бар абршми надодӣ
یک نعل بر اَبرَشم ندادی
Сад наъл дар оташам наҳодӣ
صد نعل در آتشم نهادی
Рӯзам чу шаб сиёҳ кардӣ
روزم چو شب سیاه کردی
Ҳам захм задӣ ҳам оҳ кардӣ
هم زخم زدی هم آه کردی
Дар дил стдн надодем дод
در دل ستدن ندادیام داد
Гар ҷони бабрӣ кӣ ореми ёд
گر جان ببری کی آریام یاد
Захмӣ ба забони ҳамеи фурӯшӣ
زخمی به زبان همی فروشی
Ман сӯхтам ва ту бар нҷўшӣ
من سوختم و تو بر نجوشی
На ҳар ки забон дароз дорад
نه هر که زبان دراز دارد
Захм аз тани хеш боз дорад
زخم از تن خویش باز دارد
Сӯсани зи сари забони дарозӣ
سوسن ز سر زباندرازی
Шуд дар сари теғу теғи бозӣ
شد در سر تیغ و تیغبازی
Ёрӣ ки буд марои харидор
یاری که بود مرا خریدار
Ҳам бар рух ӯ буд падедор
هم بر رخ او بود پدیدار
Онч аз ту маро дар ин мақом аст
آنچ از تو مرا در این مقام است
Бинмоӣ маро ки то кадом аст
بنمای مرا که تا کدام است
Инаст ки аҳди ман шикастӣ ?
این است که عهد من شکستی؟
Дар ӯҳда дайгарӣ нишастӣ ?
در عهدهٔ دیگری نشستی؟
Бо ман ба забони фиреб созӣ
با من به زبان فریب سازی
Бо ӯ ба муроди ишқи бозӣ
با او به مراد عشق بازی
Гар ошиқии оҳи содиқати кӯ ?
گر عاشقی آه صادقت کو؟
Бо ман нафаси мувофиқати кӯ ?
با من نفَس موافقت کو؟
Дар ишқи ту чун мувофиқӣ нест
در عشق تو چون موافقی نیست
Ин салтанатаст ошиқӣ нест
این سلطنت است، عاشقی نیست
Ту фориғ аз онкӣ бедилӣ ҳаст
تو فارغ از آنکه بیدلی هست
Ва андӯҳи туро мъомлӣ ҳаст
و اندوه ترا معاملی هست
Ман дида ба рӯй ту кушода
من دیده به روی تو گشاده
Сар бар сари кӯии ту ниҳода
سر بر سر کوی تو نهاده
Бар қуръаи чори ҳади Кувайт
بر قرعهٔ چار حد کویت
Фолии занам аз барои рӯят
فالی زنم از برای رویت
Осӯда касе ки дар ту бинад
آسوده کسی که در تو بیند
На онкӣ ба рӯз ман нишинад
نه آنکه بهروز من نشیند
Хуррам на марои тавонгарӣ ро
خرّم نه مرا توانگری را
Кӯ дорад чун ту гавҳарӣ ро
کو دارد چون تو گوهری را
Боғ арча зи булбулони пар об аст
باغ ارچه ز بلبلان پر آب است
Анҷӣри нўолаҳ ғроб аст
انجیر نوالهٔ غراب است
Об аз дил боғбон хӯрд нор
آب از دل باغبان خورد نار
Бошад ки хӯрд чу нақли бемор
باشد که خورد چو نقل بیمار
Дерӣаст ки то ҷаҳон чунин аст
دیری است که تا جهان چنین است
Муҳтоҷи ту ганҷ дар замин аст
محتاج تو گنج در زمین است
Кӣ май байнам ки лаъли гулранг
کی میبینم که لعل گلرنگ
Беруни ҷаҳд аз шиканҷаи санг ?
بیرون جهد از شکنجهٔ سنگ؟
Вонмоаҳ каз ӯст дидаро нур
وآنماه کز اوست دیده را نور
Гардад зи даҳони аждаҳои давр
گردد ز دهان اژدها دور
Занбӯр парида , шаҳди монда
زنبور پریده، شهد مانده
Хозин шудаи моҳу маҳди монда
خازن شده ماه و مهد مانده
Бигушодаи хазинаи вази ҳисораш
بگشاده خزینه وز حصارش
Афтода ба дар хазинаи дораш
افتاده بهدر خزینهدارش
зи ойӣнаи ғубори занги барда
ز آیینه غبار زنگ برده
Ганҷина ба ҷойу мори мурда
گنجینه به جای و مار مرده
Дизи бонӯии ман зи дизи кушода
دز بانوی من ز دز گشاده
Дзбони вай аз дизи аўФтодаҳ
دزبان وی از دز اوفتاده
Гар ман шудам аз чароғи ту давр
گر من شدم از چراغ تو دور
Парвона ту мабод бе нур
پروانهٔ تو مباد بینور
Гар кишти марои ғами маломат
گر کشت مرا غم ملامت
Боди ибни саломро саломат
باد ابنسلام را سلامت
эй неку бади мизоҷам аз ту
ای نیک و بد مزاجم از تو
Дардами зи туу алоҷам аз ту
دردم ز تو و علاجم از تو
Ҳарчанд ҳисорат оҳанӣн аст
هرچند حصارت آهنین است
Лؤлؤитарат садаф нишин аст
لؤلؤی ترت صدف نشین است
Вази ҳалқаи зулфи пари шиканҷат
وز حلقهٔ زلف پر شکنجت
Дар доман аждаҳост ганҷат
در دامن اژدهاست گنجت
Доне ки зи дўстории хеш
دانی که ز دوستاری خویش
Бошад дили дӯстони бидонадяш
باشد دل دوستان بداندیش
Бар ман зи ту сад ҳавас нишинад
بر من ز تو صد هوس نشیند
Гар бар ту яке магас нишинад
گر بر تو یکی مگس نشیند
Зон ошиқ , кӯртар касе нест
زان عاشق، کورتر کسی نیست
Кўрои магасӣ чу каркасӣ нест
کورا مگسی چو کرکسی نیست
Чун мӯрча беқарор аз онам
چون مورچه بیقرار از آنم
То он магас аз шукр баронам
تا آن مگس از شکر برانم
Ин он мисласт кони ҷавонмард
این آن مثل است کان جوانمرد
Бе мояи ҳисоб суд ме кард
بیمایه حساب سود میکرد
Андӯҳ гул начида ме дошт
اندوه گُل نچیده میداشت
Пос дар нохарида ме дошт
پاس دُر ناخریده میداشت
Бигузашт зи ишқат эй смнбр
بگذشت ز عشقت ای سمنبر
Кор аз лаби хушку дида тар
کار از لب خشک و دیدهٔ تر
Шӯридаи терм аз ончӣ дидӣ
شوریدهترم از آنچه دیدی
Маҷнӯнтар аз онкӣ ме шунидӣ
مجنونتر از آنکه میشنیدی
Бо ту худии ман аз миён рафт
با تو خودی من از میان رفت
Ва ин роҳ ба бехудӣ тавон рафт
و این راه به بیخودی توان رفت
Ишқӣ ки дил инчунин наварзад
عشقی که دل اینچنین نورزد
Дар мазҳаби ишқ ҷӯ наярзад
در مذهب عشق جو نیرزد
Чун ишқи ту рӯй май намояд
چون عشق تو روی مینماید
Гар рӯй ту ғоибаст шояд
گر روی تو غایب است شاید
Ишқи ту рақиби рози ман бод
عشق تو رقیب راز من باد
Захми ту ҷигари навози ман бод
زخم تو جگر نواز من باد
Бо захми ман арча марҳамӣ нест
با زخم من ارچه مرهمی نیست
Чун ту ба саломатӣ ғамӣ нест
چون تو به سلامتی، غمی نیست