Оё ту куҷо ва мо кҷоиим

آیا تو کجا و ما کجاییم

Ту зон ки эй ва мо троиим

تو زانِ که‌ای و ما تراییم

Моием ва навой бе навое

ماییم و نوای بی‌نوایی

Бисмии аллоҳ агар ҳарифи мое

بسم‌الله اگر حریف مایی

Ифлоси харон ҷон фурушем

افلاس‌خرانِ جان‌فروشیم

Хаз пора кун ва пилос пӯшем

خز پاره‌کن و پلاس پوشیم

Аз бандагии замонаи озод

از بندگی زمانه آزاد

Ғами шод ба мо ва мо ба ғами шод

غم شاد به ما و ما به غم شاد

Ташнаи ҷигар ва ғариқ обем

تشنه جگر و غریق آبیم

Шаби кӯр ва надим офтобем

شب‌کور و ندیم آفتابیم

Гумроҳу сухани зи раҳнамое

گمراه و سخن ز رهنمایی

Дар даҳ нау лофи кадхудое

در ده نه و لاف کدخدایی

Даҳ ронда ва диҳхудоӣ номем

ده رانده و دهخدای نامیم

Чун моҳ ба нима тамомем

چون ماه به نیمهٔ تمامیم

Бемуҳрау дида , ҳуққа бозем

بی‌مهره و دیده‌، حُقه بازیم

Бепоу ркиб Рахш тозем

بی‌پا و رکیب رخش تازیم

Ҷуз дар ғами ту қадам надорем

جز در غم تو قدم نداریم

Ғам дор тӯйем ва ғам надорем

غم‌دار توییم و غم نداریم

Дар олам агарчӣ суст хезем

در عالم اگرچه سست خیزیم

Дар кӯчи гуҳ раҳил тезем

در کوچ‌گَهِ رحیل تیزیم

Гӯйӣ ки бимир дар ғамами зор

گویی که بمیر در غمم زار

Ҳастам зи ғами ту андарин кор

هستم ز غم تو اندرین کار

Охир бизанам ба вақти ҳоле

آخر بزنم به وقت حالی

Бар табли раҳили худ дўолӣ

بر طبل رحیل خود دوالی

Гург аз дамагар ҳарос дорад

گرگ از دمه گر هراس دارد

Бо худ намад ва пилос дорад

با خود نمد و پلاس دارد

Шаб хуш макунам ки нест дилкаш

شب‌خوش مکنم که نیست دلکش

Бе ту шаби мо ва онгаҳе хуш

بی‌تو شب ما و آنگهی خوش

Нои омада рафтан ин чаҳ созаст ?

نا آمده رفتن این چه ساز است؟

Нокуштаи дрўдни ин чаҳ розаст ?

ناکِشته درودن این چه راز است؟

Бо ҷони миннат қадам насозад

با جان منت قدم نسازد

Яъне ки ду ҷон баҳам насозад

یعنی که دو جان بهم نسازد

То ҷон наравад зи хонаи берун

تا جان نرود ز خانه بیرون

Ноеи ту аз ин баҳонаи берун

نایی تو از این بهانه بیرون

Ҷонӣ ба ҳазор бори нома

جانی به هزار بار نامه

Маъзули куниши зи кори нома

معزول کنش ز کار‌نامه

Ҷонӣ ба аз ин биор дар даҳ

جانی به از این بیار در ده

Пое ба аз ин ба кор дар на

پایی به از این به کار در نه

Ҳар ҷон ки на аз лаб ту ояд

هر جان که نه از لب تو آید

Ояд ба лаб ва маро нишоед

آید به لب و مرا نشاید

Ваон ҷон ки лаби тўоши хазонаи сет

وان جان که لب تواَش خزانه‌ست

Ганҷинаи умри ҷовдонаи сет

گنجینهٔ عمر جاودانه‌ست

Бисёр касони туро ғулом анд

بسیار کسان ترا غلام‌اند

Аммо на чу ман мутӣъ ном анд

اما نه چو من مطیع نام‌اند

То ҳаст з ҳастӣ ту ёдам

تا هست ز هستی تو یادم

Осӯдау тани дурусту шодам

آسوده و تن‌درست و شادم

Вонгаҳ ки зи дили нёрмти ёд

وانگه که ز دل نیارمت یاد

Бошам ба дилӣ ки душманати бод

باشم به دلی که دشمنت باد

Зини пас ту ва ман , ман ва ту зини пас

زین پس تو و من، من و تو زین پس

Як дил ба миёни мо ду тани бас

یک دل به میان ما دو تن بس

Ваон дили дили ту чунин савоб аст

وان دل دل تو چنین صواب است

Яъне дили ман дилӣ хароб аст

یعنی دل من دلی خراب است

Субҳии ту ва бо ту зист натавон

صبحی تو و با تو زیست نتوان

Ало ба яке дил ва ду сад ҷон

الا به یکی دل و دو صد جان

Дар худ кшмт ки ришта яктост

در خود کشمت که رشته یکتاست

То ин ду адад шавад яке рост

تا این دو عدد شود یکی راست

Чун сиккаи мо ягона гардад

چون سکهٔ ما یگانه گردد

Нақши дуе аз миёна гардад

نقش دویی از میانه گردد

Бодом ки сикка нағз дорад

بادام که سکه نغز دارد

Як тан буд ва ду мағз дорад

یک تن بود و دو مغز دارد

Ман бо туами ончии монда бар ҷой

من با توام آنچه مانده بر جای

Кафшӣаст буруни фитода аз пой

کفشی است برون فتاده از پای

Ончи он манаст бо ту нур аст

آنچ آن من است با تو نور است

Даврами ман аз ончӣ аз ту давр аст

دورم من از آنچه از تو دور است

Тан кист ки андарин мақомаш

تن کیست که اندرین مقامش

Бар сикка ту зананд номаш

بر سکهٔ تو زنند نامش

Сар назул ғами туро нишоед

سر نزلِ غم تو را نشاید

Зери илми туро нишоед

زیرِ عَلمِ تو را نشاید

Ҷонии сети ҷарида дар миёни чуст

جانی‌ست جریده در میان چست

Ваон низ на бо манаст бо тест

وان نیز نه با من است با تست

Ту сгдлу посбонати саг рӯй

تو سگدل و پاسبانْت سگ‌روی

Ман хоки раҳи сегон он кӯй

من خاک ره سگان آن کوی

Сгбонии ту ҳаме гузинам

سگبانی تو همی‌گزینم

Дар ҷанби сегон аз он нишинам

در جنب سگان از آن نشینم

Яъне ддгони маро ба дунбол

یعنی ددگان مرا به دنبال

Ҳастанд сегон тези чангол

هستند سگان تیز چنگال

Ту бо зар ва бо дирами ҳамаи сол

تو با زر و با درم همه سال

Холати дирам ва зараст халхол

خالت درم و زر است خلخال

То холи дирам вааш ту дидам

تا خال درم‌وش تو دیدم

Халхоли турои дирами харидам

خلخال ترا درم خریدم

Абр аз пай навбаҳор бигирист

ابر از پی نوبهار بگریست

Маҷнӯни зи паии ту зор бигирист

مجنون ز پی تو زار بگریست

Чарх аз рухи ма ҷамол гирад

چرخ از رخ مه جمال گیرد

Маҷнӯн ба рухи ту фол гирад

مجنون به رخ تو فال گیرد

Ҳиндӯии сиёҳ посбон аст

هندوی سیاه پاسبان است

Маҷнӯн ба бар ту ҳамчунон аст

مجنون به بر تو همچنان است

Булбули зи ҳавои гул ба гирд аст

بلبل ز هوای گل به گَرد است

Маҷнӯни зи фироқи ту ба дард аст

مجنون ز فراق تو به درد است

Халқ аз пай лаъл мекунад кон

خلق از پی لعل می‌کند کان

Маҷнӯни зи пай ту мекунад ҷон

مجنون ز پی تو می‌کند جان

Ёрб чаҳ хуш иттифоқ бошад !

یارب چه خوش اتّفاق باشد!

Гар бо миннат иштиёқ бошад

گر با منت اشتیاق باشد

Маҳтоби шабӣ чу рӯзи равшан

مهتاب‌شبی چو روز روشن

Танҳо ман ва ту миёни гулшан

تنها من و تو میان گلشن

Ман бо ту нишаста гӯш дар гӯш

من با تو نشسته گوش در گوش

Бо ман ту кашида нӯш дар нӯш

با من تو کشیده نوش در نوش

Дар бар кшмт чу равад дар чанг

در بر کشمت چو رود در چنگ

Пинҳон кунамат чу лаъл дар санг

پنهان کنمت چو لعل در سنگ

Гирдами з хумор ?наргаст маст

گردم ز خمار نرگست مست

Мастонаи кашам ба сунбулати даст

مستانه کشم به سنبلت دست

Бар ҳам шиканами шиканҷи гесуат

بر هم شکنم شکنج گیسوت

То гӯши кашами камони абрӯат

تا گوش کشم کمان ابروت

Бо нор ?бирт нишаст гирам

با نارِ برت نشست گیرم

Себи занахат ба дасти гирам

سیب زنخت به دست گیرم

Гуҳи нори туро чу себ соем

گه نار ترا چو سیب سایم

Гуҳи себи туро чу нор хоем

گه سیب تو را چو نار خایم

Гуҳ зулф барафканам ба дӯшат

گه زلف برافکنم به دوشت

Гуҳи ҳалқа бурун кунам зи гӯшт

گه حلقه برون کنم ز گوشت

Гоҳ аз қсбт саҳифа шавем

گاه از قصبت صحیفه شویم

Гуҳ бо рутабат бдиҳаҳ гӯям

گه با رطبت بدیهه گویم

Гуҳи гирди гулати бунафшаи корам

گه گِرد گُلت بنفشه کارم

Гоҳе зи бунафша гул барорам

گاهی ز بنفشه گل برآرم

Гуҳ дар бар худ кунам нишастат

گه در بر خود کنم نشستت

Гуҳи номаи ғами даҳум ба дастат

گه نامهٔ غم دهم به دستت

Ёр акнӯн шӯ , ки умр ёр аст

یار اکنون شو، که عمر یار است

Кораст ба вақту вақт кор аст

کار است به وقت و وقت کار است

Чашма манимо чу офтобам

چشمه منما چو آفتابم

МФриби зи давр чун саробам

مفریب ز دور چون سرابم

Аз тишнагии ҷамолат эй ҷон

از تشنگی جمالت ای جان

Ҷӯи ҷӯ шудаам чу холат эй ҷон

جو جو شده‌ام چو خالت ای جان

Як ҷӯ надиҳӣ дилам дар ин кор

یک جو ندهی دلم در این کار

Хуноби дилами диҳӣ ба харвор

خوناب دلم دهی به خروار

Ғам хӯрдан бе ту ме тавонам

غم خوردنِ بی‌تو می‌توانم

Май хӯрдан бо ту низ донам

می خوردن با تو نیز دانم

Дар базми ту май хуҷаста фол аст

در بزم تو می‌ خجسته فال است

Яъне ба биҳишт , меҳалол аст

یعنی به بهشت، می حلال است

Ин гуфт ва гирифт роҳи саҳро

این گفت و گرفت راه صحرا

Хӯн дар дил ва дар димоғи сафро

خون در دل و در دماغ صفرا

Ваон сарви раванда зон чамани гоҳ

وان سرو رونده زان چمن‌گاه

Шуд рӯй гирифтаи сӯии харгоҳ

شد روی‌گرفته سوی خرگاه