Сари хайли сипоҳи тоҷдори ан
سر خیل سپاه تاجداران
Сари ҷумлаи ҷумлаи шаҳриёри ан
سر جملهٔ جمله شهریاران
Хоқони ҷаҳони малики муаззам
خاقان جهان ملک معظم
Мутлақи малики алмулуки олам
مطلق ملک الملوک عالم
Дорандаи тахти подшоҳӣ
دارندهٔ تخت پادشاهی
Дорои сипедӣу сиёҳӣ
دارای سپیدی و سیاهی
Соҳиби ҷиҳати ҷалолу тамкин
صاحب جهت جلال و تمکین
Яъне ки ҷалоли давлату дайн
یعنی که جلال دولت و دین
Тоҷи маликони абўолмзФр
تاج ملکان ابوالمظفر
Зебандаи малики ҳафт кишвар
زیبندهٔ ملک هفت کشور
Ширвони шаҳи офтоби соя
شروانشه آفتاب سایه
Кайхусрави киқбоди поя
کیخسرو کیقباد پایه
Шоҳи сухани ахстон ки номаш
شاه سخن اخستان که نامش
Меҳрӣаст ки меҳр шуд ғуломаш
مهری است که مهر شد غلامش
Султон ба тарк чатр гуфта
سلطان به ترک چتر گفته
Пайдо на Халифаи наҳуфта
پیدا نه خلیفهٔ نهفته
Баҳроми нажоду муштарии чеҳр
بهرام نژاد و مشتری چهر
Дар садафи малики манӯчеҳр
در صدف ملک منوچهر
Зини тайифа то ба даври аввал
زین طایفه تا به دور اول
Шоҳии ш ба насл дар мусалсал
شاهیش به نسل در مسلسل
Нутфааш ки расидаи гоҳ бар гоҳ
نطفهاش که رسیده گاه بر گاه
То одам ҳаст шоҳ бар шоҳ
تا آدم هست شاه بر شاه
Дар малики ҷаҳон ки бод то дайр
در ملک جهان که باد تا دیر
Кӯтаҳи қаламу дарози шамшер
کوته قلم و دراز شمشیر
Авранг нишин малик бе нақл
اورنگ نشین ملک بینقل
Фармондиҳ бенақиса чун ақл
فرمانده بینقیصه چون عقل
Гардани каши ҳафт чархи гардон
گردنکش هفت چرخ گردان
Миҳроби дуои ҳафт мардон
محراب دعای هفت مردان
Раззоқ на , ки осмони арзоқ
رزاق نه، کهآسمان ارزاق
Сардору сарири дори офоқ
سردار و سریردار آفاق
Файёзаи чашмаи маъонӣ
فیاضهٔ چشمهٔ معانی
Донои румузи осмонӣ
دانای رموز آسمانی
Асрори дувоздаҳ улӯмаш
اسرار دوازده علومش
Нармаст чунонкии меҳри мумаш
نرم است چنانکه مهر مومش
Ин ҳафт қавораи шаш ангушт
این هفت قواره شش انگشت
Як дидаи чаҳор даст ва на пушт
یک دیده چهار دست و نه پشت
То бар накушуд зи чанбари ши сар
تا بر نکشد ز چنبرش سر
Мондааст чу ҳалқаи сар ба чанбар
مانده است چو حلقه سر به چنبر
Дарё ӣ хўшоб ном дорад
دریای خوشاب نام دارد
Зу оби ҳаёт вом дорад
زو آب حیات وام دارد
Кон аз каф ӯ хароб гашта
کان از کف او خراب گشته
Баҳр аз карамаш сароб гашта
بحر از کرمش سراب گشته
Зини сӯи зафари ш ҷаҳон сетанд
زین سو ظفرش جهان ستاند
Зон сӯи карамаш ҷаҳон фишонд
زان سو کرمش جهان فشاند
Гирад ба блорки равона
گیرد به بلارک روانه
Бахшад ба ҷиноҳи тозӣона
بخشد به جناح تازیانه
Кавсар чакад аз машоми бахташ
کوثر چکد از مشام بختش
Дӯзахи ҷаҳд аз димоғи лухташ
دوزخ جهد از دماغ لختش
Хуршеди мамолик ҷаҳон аст
خورشید ممالک جهان است
Шоистаи базму разм аз он аст
شایستهٔ بزم و رزم از آن است
Миррӣх ба теғу Зуҳра бо ҷом
مریخ به تیغ و زهره با جام
Бар росту чапаши гирифтаи ором
بر راست و چپش گرفته آرام
Зуҳра диҳадаш ба ҷоми ёрӣ
زهره دهدش به جام یاری
Миррӣх кунад силеҳи дорӣ
مریخ کند سلیح داری
Аз теғаши кӯҳи лаъли хезад
از تیغش کوه لعل خیزد
Вази ҷом чу кӯҳи лаъли резад
وز جام چو کوه لعل ریزد
Чун бенгарӣ он ду лаъли хӯни хор
چون بنگری آن دو لعل خونخوار
Хӯнӣ ва меӣаст лаъли кирдор
خونی و میی است لعل کردار
Лутфаш ба гуҳи сабӯҳи соқӣ
لطفش به گه صبوح ساقی
Лутфӣаст чунонкии боди боқӣ
لطفی است چنانکه باد باقی
Захмаш ки аду бадваст мақҳур
زخمش که عدو بدوست مقهور
Захмӣаст ки чашми захми азуи давр
زخمی است که چشمزخم ازو دور
Дар лутф чу бод субҳ тозад
در لطف چو باد صبح تازد
Ҳарҷо ки расад ҷигари навозад
هرجا که رسد جگر نوازد
Дар захм чу соъиқааст қаттол
در زخم چو صاعقه است قتال
Бар ҳар ки фитод сӯхт дар ҳол
بر هر که فتاد سوخت در حال
Лутф аз дами субҳ ҷон фишон тар
لطف از دم صبح جان فشانتر
Захм аз шаби ҳиҷри ҷони ситон тар
زخم از شب هجر جانستانتر
Чун снҷқи шоҳӣ аш биҷунбад
چون سنجق شاهیاش بجنبد
Пӯлодин сахраро бснбд
پولادین صخره را بسنبد
Чун турра парчамаш билразад
چون طرهٔ پرچمش بلرزد
Ғавғои замин ҷӯй наярзад
غوغای زمین جوی نیرزد
Дар гардиши рӯзгор дайр аст
در گردش روزگار دیر است
Ки оташ зибрасту об зер аст
کهآتش زبر است و آب زیر است
То ӯ шудаи шаҳсавори абраш
تا او شده شهسوار ابرش
Бигузашт муҳӣти об аз оташ
بگذشت محیط آب از آتش
Қайсар ба дараш ҷнибаҳи дорӣ
قیصر به درش جنیبه داری
Фағфур гадоӣ кист борӣ
فغفور گدای کیست باری
Хуршед бидон кушодаи рӯе
خورشید بدان گشادهرویی
Як атса базм ӯст гӯйӣ
یک عطسهٔ بزم اوست گویی
Ваон бадар ки ном ӯ мунир аст
وان بدر که نام او منیر است
Дар ғошияи дориаш ҳақир аст
در غاشیه داریاش حقیر است
Гӯйанд ки буд тири Ораш
گویند که بود تیر آرش
Чун найзаи одёни синони каш
چون نیزه عادیان سنانکش
Бо тиру камони он ҷаҳонгир
با تیر و کمان آن جهانگیر
Дар муҷрӣ новак уфтад он тир
در مجری ناوک افتد آن تیر
Гӯйанд ки дошт шахси парвиз
گویند که داشت شخص پرویز
Шаклӣу шамоилии диловез
شکلی و شمایلی دلاویز
Бо гирди рикобаш ар ситезад
با گرد رکابش ار ستیزد
Парвиз ба қоимии бирезад
پرویز به قایمی بریزد
Бар ҳар ки расед теғи тези ш
بر هر که رسید تیغ تیزش
Барбаст аҷали раҳи гурези ш
بربست اجل ره گریزش
Бар ҳар зиреҳӣ ки найзаи ронда
بر هر زرهی که نیزه رانده
Як ҳалқа дар он зира намонда
یک حلقه در آن زره نمانده
Зубинаш ба захми ним хӯрда
زوبینش به زخم نیم خورده
Шахси ду ҷаҳони ду ним карда
شخص دو جهان دو نیم کرده
Дар меҳр чу офтоби зоҳир
در مهر چو آفتاب ظاهر
Дар кӣна чу рӯзгори қоҳир
در کینه چو روزگار قاهر
Чун субҳ ба меҳр беназир аст
چون صبح به مهر بینظیر است
Чун меҳр ба кӣна шергир аст
چون مهر به کینه شیرگیر است
Барбаст ба номи худ ба шаш ҳарф
بربست به نام خود به شش حرف
Гирди камари замонаи шаш тараф
گرد کمر زمانه شش طرف
Аз шаш задани ҳуруфи номаш
از شش زدن حروف نامش
Бар нарад шудаи ндби тамомаш
بر نرد شده ندب تمامش
Гар душман ӯ чу пашша ҷӯшад
گر دشمن او چو پشه جوشد
Бо сарсари қаҳр ӯ нкўшд
با صرصر قهر او نکوشد
Чун мавкиби офтоби хезад
چون موکب آفتاب خیزد
Соя ба тилоияи худ гурезад
سایه به طلایه خود گریزد
Онҷо ки саманд ӯ занад сам
آنجا که سمند او زند سم
Шер аз нмт замин шавад гум
شیر از نمط زمین شود گم
Тираш чу барот марг ронад
تیرش چو برات مرگ راند
Каси нома зиндагӣ нахонд
کس نامهٔ زندگی نخواند
Чун ханҷари ҷазаъи гавани برارد
چون خنجر جزع گون برآرد
Лаъл аз дили санги хӯни برارد
لعل از دل سنگ خون برآرد
Чун теғи ду равияи бргшоид
چون تیغ دو رویه برگشاید
Даҳ даҳ сар душманон рибоед
ده ده سر دشمنان رباید
Бар душман агар Фросёб аст
بر دشمن اگر فراسیاب است
Танҳо заданаш чу офтоб аст
تنها زدنش چو آفتاب است
Лашгари гиреҳ камар набаста
لشگر گره کمر نبسته
Кӯ бошад хасмро шикаста
کو باشد خصم را شکسته
Чун лашгар ӯ бадви расида
چون لشگر او بدو رسیده
Аз лашгари хасми каси надида
از لشگر خصم کس ندیده
Сад рустамаш арча дар рикоб аст
صد رستمش ارچه در رکاب است
Лашкари шиканяши азин ҳисоб аст
لشکر شکنیش ازین حساب است
Чун базм наад ба шаҳриёр ӣ
چون بزم نهد به شهریاری
Пайдо шавад абри нави баҳорӣ
پیدا شود ابر نو بهاری
Чандон ки вуҷӯҳ соз бинад
چندان که وجوه ساز بیند
Бахшад на чунонкӣ боз бинад
بخشد نه چنانکه باز بیند
Чандон ки ба рӯзӣ ӯ кунад харҷ
چندان که به روزی او کند خرج
Даврон накунад ба солҳо дарҷ
دوران نکند به سالها درج
Бахшӣдани гавҳари ш ба кил аст
بخشیدن گوهرش به کیل است
Таҳрири ғуломи хайл хайл аст
تحریر غلام خیل خیل است
Зон ҷом ки ҷам ба худ набахшид
زان جام که جم به خود نبخشید
Рӯзӣ набӯд ки сад набахшид
روزی نبود که صد نبخشید
Сифтии ҷасад ҷаҳон надорад
سفتی جسد جهان ندارد
Каз халъат ӯ нишон надорад
کز خلعت او نشان ندارد
Бо ҷўдши машк қӣр бошад
با جودش مشک قیر باشد
Чинӣ на ки чин ҳақир бошад
چینی نه که چین حقیر باشد
Гирад ба ҷаридае ҳисорӣ
گیرد به جریدهای حصاری
Бахшед ба қасидае диёрӣ
بخشد به قصیدهای دیاری
Он файз ки резад ӯ ба як ҷӯш
آن فیض که ریزد او به یک جوش
Дарёаш наёвард дар оғӯш
دریاش نیاورد در آغوش
Зар бо дил ӯ ки бас фарох аст
زر با دل او که بس فراخ است
Гӯйӣ на зараст санглох аст
گویی نه زر است سنگلاخ است
Гар ҳар шаҳро хазинаи хезад
گر هر شه را خزینه خیزد
Шоҳ ӯст каз ӯ хазинаи резад
شاه اوست کز او خزینه ریزد
Бо пашшае он чунон кунад ҷӯад
با پشهای آن چنان کند جود
Ки афзӯн кунадаш зи пели Маҳмӯд
کهافزون کندش ز پیل محمود
Дар сояи тахти пели соиш
در سایهٔ تخت پیل سایش
Пелон накашанд пели поиш
پیلان نکشند پیل پایش
Дарёӣ Фурот шуд валикин
دریای فرات شد ولیکن
Дарёии равони Фуроти сокин
دریای روان فرات ساکن
Он рӯз ки рӯз бор бошад
آن روز که روز بار باشد
Наврӯз бузургвор бошад
نوروز بزرگوار باشد
Нодида бигӯям аз ҷаду бахт
نادیده بگویم از جد و بخت
Ков чун буд аз шиква бар тахт
کاو چون بود از شکوه بر تخت
Чун бадар ки сари برارد аз кӯҳ
چون بدر که سر برآرد از کوه
Сафи бастаи ситораи гардиши анбӯҳ
صف بسته ستاره گردش انبوه
ё чашмаи офтоби равшан
یا چشمهٔ آفتاب روشن
Коед ба назораи гоҳи гулшан
کاید به نظاره گاه گلشن
ё партави раҳмати илоҳӣ
یا پرتو رحمت الهی
Коед ба нузули субҳгоҳӣ
کاید به نزول صبحگاهی
Ҳар чашм ки бинад ончунон нур
هر چشم که بیند آنچنان نور
Чашми бади халқ азу шавад давр
چشم بد خلق ازو شود دور
Ёрб ту маро ки Увайси номам
یارب تو مرا کهاویس نامم
Дар ишқи Маҳмадии тамомам
در عشق محمدی تمامم
Зон шаҳ ки Маҳмадӣ ҷамол аст
زان شه که محمدی جمال است
Рӯзем кун ончӣ дар хаёл аст
روزیم کن آنچه در خیال است