Чун гавҳари сурхи субҳгоҳӣ

چون گوهر سرخ صبحگاهی

Бинмуд сипедӣ аз сиёҳӣ

بنمود سپیدی از سیاهی

Он гавҳари кони кушодаи ман

آن گوهر کان گشادهٔ من

Пушти ману пушти зодаи ман

پشت من و پشت زادهٔ من

Гавҳар ба кулоҳ кон барафшонад

گوهر به کلاه کآن برافشاند

Вази гавҳари кони шаҳ сухан ронад

وز گوهر کان شه سخن راند

Кин биксро ба ақду пайванд

کاین بی‌کس را به عقد و پیوند

Даракаш ба паноҳи он худованд

درکش به پناه آن خداوند

Бисипор маро ба аҳдаши имрӯз

بسپار مرا به عهدش امروز

Кӯи нав қаламаст ва ман навомӯз

کو نو قلم است و من نوآموز

То чун карамаш камол гирад

تا چون کرمش کمال گیرد

Андарзи туро ба фол гирад

اندرز تو را به فال گیرد

Кон тахт нишин ки авҷ соӣ аст

کآن تخت‌نشین که اوج سای است

Хирадаст вале бузург рой аст

خرد است ولی بزرگ رای است

Сайёраи осмон малик аст

سیارهٔ آسمان ملک است

Ҷисм маликасту ҷон малик аст

جسم مَلک است و جان مُلک است

Он Юсуфи ҳафт базм ва на маҳд

آن یوسف هفت بزم و نه مهد

Ҳам волии аҳд ва ҳам валиаҳд

هم والی عهد و هم ولیعهد

Нўмҷлсу нави нишоту нўмҳр

نومجلس و نونشاط و نومهر

Дар садафи малики манӯчеҳр

دُر صدف ملک منوچهر

Фахри ду ҷаҳон ба сари баландӣ

فخر دو جهان به سر بلندی

Мағзи маликон ба ҳуши мандӣ

مغز ملکان به هوش‌مندی

Мироси ситони моҳу хуршед

میراث‌ستان ماه و خورشید

Мансӯбаи гушои биму умед

منصوبه‌گشای بیم و امید

Нури басари бузургворон

نور بصر بزرگواران

Миҳроби намози тоҷдорон

محراب نماز تاجداران

Перояи тахту муфаххари тоҷ

پیرایهٔ تخت و مفخر تاج

Коқбол ба рӯй ӯст муҳтоҷ

کاقبال به روی اوست محتاج

эй аз шарафи ту шоҳзода

ای از شرف تو شاهزاده

Чашми малики ахтсони кушода

چشم ملک اختسان گشاده

Мамзуҷи ду мамлакат ба шоҳӣ

ممزوج دو مملکت به شاهی

Чун себи ду ранги субҳгоҳӣ

چون سیب دو رنگ صبحگاهی

Як тухм ба хусравии нишонда

یک تخم به خسروی نشانده

Аз тухмаи киқбоди монда

از تخمهٔ کیقباد مانده

Дар маркази хати ҳафт паргор

در مرکز خط هفت پرگار

Як нуқта нав нишаста бар кор

یک نقطهٔ نو نشسته بر کار

Эзад ба худат паноҳ дорад

ایزد به خودت پناه دارد

Вази чашми бадат нигоҳ дорад

وز چشم بدت نگاه دارد

Дорам ба худои умедворӣ

دارم به خدا امیدواری

Каз ғояти зеҳну ҳӯшёрӣ

کز غایت ذهن و هوشیاری

Онҷоати расонад аз аноят

آنجات رساند از عنایت

Комодаҳи шӯй ба ҳар кифоят

کآماده شوی به هر کفایت

Ҳам нома хусравон бихонӣ

هم نامهٔ خسروان بخوانی

Ҳам гуфта бхрдони бадоне

هم گفتهٔ بخردان بدانی

Ин ганҷи наҳуфтаро дарини дарҷ

این گنج نهفته را در این درج

Бинӣ чу маи ду ҳафта дар бурҷ

بینی چو مه دو هفته در برج

Доне ки чунин арӯси Меҳдӣ

دانی که چنین عروس مهدی

Ноед зи қирони ҳеҷ аҳдӣ

ناید ز قران هیچ عهدی

Гар дар падараш назар наёрӣ

گر در پدرش نظر نیاری

Тимор бародараш бидорӣ

تیمار برادرش بداری

Аз роҳи навозиши тамомаш

از راه نوازش تمامش

Расмӣ абадӣ кунӣ ба номаш

رسمی ابدی کنی به نامش

То ҳоҷатманд кас набошад

تا حاجتمند کس نباشد

Сари пешу назари з пас набошад

سر پیش و نظر ز پس نباشد

Ин гуфтаму қиссаи гашти кӯтоҳ

این گفتم و قصه گشت کوتاه

Иқболи ту боду давлати шоҳ

اقبال تو باد و دولت شاه

Он чашми кушодаи бод аз ин нур

آن چشم گشاده باد از این نور

Вена сарв мабод аз он чамани давр

وین سرو مباد از آن چمن دور

Рӯй ту ба шоҳи пушти баста

روی تو به شاه پشت بسته

Пушту дили душманони шикаста

پشت و دل دشمنان شکسته

Зинда ба ту шоҳи ҷовдонӣ

زنده به تو شاه جاودانی

Чун Хизр ба оби зиндагонӣ

چون خضر به آب زندگانی

Аҷроми сипеҳри авҷи манзар

اجرام سپهر اوج منظر

Афрӯхтаи бод аз ин ду пайкар

افروخته باد از این دو پیکر