Ман ки дарин доираи даҳри банд

من که درین دایرهٔ دهر‌بند

Чун гиреҳ нуқта шудам шҳрбнд

چون گره نقطه شدم شهربند

Дастрас пой гушойем нест

دسترس پای‌گشاییم نیست

Соя вале фар ҳмоиим нест

سایه ولی فرّ هماییم نیست

Пои фурӯи рафтаи бад-ӣни хок дар

پای فرو رفته بدین خاک در

Бо фалаками даст ба фитрок дар

با فلکم دست به فتراک در

Фарқ ба зери қадами андохтам

فرق به زیر قدم انداختم

Вази сари зонуи қадамии сохтам

وز سر زانو قدمی ساختم

Гашта зи баси равшанӣ рӯй ман

گشته ز بس روشنیِ روی من

Оинаи дили сари зонуии ман

آینه دل سرِ زانوی من

Ман ки ба ин оина пардохтам

من که به این آینه پرداختم

Оина дида дарандохтам

آینهٔ دیده درانداختم

То зи кадоми оина тобӣ расад

تا ز کدام آینه تابی رسد

ё зи кадоми оташам обӣ расад

یا ز کدام آتشم آبی رسد

Чун назари ақл ба рои дуруст

چون نظر عقل به رای درست

Гирди ҷаҳон даст баровард чуст

گرد جهان دست برآورد چست

Дид аз он моя ки дар ҳиммат аст

دید از آن مایه که در همّت است

Пояи диҳиро ки вале неъмат аст

پایه‌دهی را که ولی‌نعمت است

Шоҳи қавии толеъи Фирўзчнг

شاه قوی‌طالعِ فیروزچنگ

Гулбуни ин равзаи фирӯзаи ранг

گلبن این روضه فیروزه رنگ

Хизри скндрмнши чашмаи рой

خضرِ سکندرمنشِ چشمه‌رای

Қутби расади банди мҷстии гушой

قطب رصد بند مجسطی گشای

Онкии зи мақсӯди вуҷӯд аввал аст

آنکه ز مقصود وجود اول است

Ва ояти мақсӯди бадв манзил аст

و آیت مقصود بدو منزل است

Шоҳи фалаки тоҷи сулаймони нигин

شاه فلک تاج سلیمان‌نگین

Муфаххари офоқи малики фахри дайн

مفخر آفاق ملک فخر دین

Нисбати Довӯдӣ ӯ карда чуст

نسبت داودی او کرده چست

Бар шарафаши номи сулаймони дуруст

بر شرفش نام سلیمان درست

Рояти исҳоқи азу олӣ аст

رایت اسحاق ازو عالی است

Зидаш агар ҳаст смоъилӣ аст

ضدش اگر هست سماعیلی است

Икдлаҳи шаш ҷиҳат ва ҳафт гоҳ

یکدلهٔ شش‌جهت و هفت‌گاه

Нуқта на доираи баҳроми шоҳ

نقطهٔ نُه دایره بهرام شاه

Онкии зи баҳромӣ ӯ вақти зӯр

آنکه ز بهرامی او وقتِ زور

Гӯр буд баҳраи баҳроми гӯр

گور بوَد بهره بهرام گور

Муфаххари шоҳон ба тўонотрӣ

مفخر شاهان به تواناتری

Номвари даҳр ба донотрӣ

نامور دهر به داناتری

Хос кун малики ҷаҳон бар умум

خاص‌کنِ ملک جهان بر عموم

Ҳам малики армн ва ҳам шоҳи рӯм

هم مَلِکِ ارمن و هم شاهِ روم

Салтанати авранги хилофати сарир

سلطنت اورنگ خلافت سریر

Рӯми стонндаҳ ӣ абхози гир

روم ستاننده‌یِ ابخاز گیر

Оламу одилтар аҳли вуҷӯд

عالم و عادل‌ترِ اهل وجود

Муҳсину макрамтар абнои ҷӯад

محسن و مکرم‌ترِ ابنای جود

Дайни фалаку давлат ӯ ахтари сет

دین فلک و دولت او اختر‌ست

Малики садафи хок дараш гавҳари сет

ملک صدف خاک درش گوهر‌ست

Чашма ва дарёст ба моҳӣ ва дар

چشمه و دریاست به ماهی و در

Чашмаи осӯдау дарёии пар

چشمه آسوده و دریای پر

Бо кафши ин чашмаи симоби рез

با کفَش این چشمهٔ سیماب‌ریز

Хонда чу симоби гризои гурез

خوانده چو سیماب گریزا گریز

Хандаи занон аз камараши лаъли ноб

خنده‌زنان از کمرش لعلِ ناب

Бар камари лаъли каши офтоб

بر کمرِ لعل‌کشِ آفتاب

Офати ин панҷараи лоҷувард

آفت این پنجره لاجورد

Панҷа дар ӯ зад ки бадв панҷа кард

پنجه در او زد که بدو پنجه کرد

Кӯси фалакро ҷарасаши бишиканад

کوس فلک را جرسش بشکند

Шишаи маро нафасаши бишиканад

شیشه مه را نفسش بشکند

Хуби сароғозтар аз хуррамӣ

خوب سرآغازتر از خرمی

Неки саранҷомтар аз мардумӣ

نیک سرانجامتر از مردمی

Ҷоми сахоро ки кафш соқӣ аст

جام سخا را که کفش ساقی است

Боқии бодо ки ҳамин боқӣ аст

باقی بادا که همین باقی است