эй малики ҷонварони рои ту

ای مَلِکِ جانوران رای تو

Ваии гуҳари тоҷўрони пои ту

وی گهر تاجوران پای تو

Гар мулкӣ , хонаи шоҳии талаб

گر ملکی، خانهٔ شاهی طلب

Вари гуҳарӣ , тоҷи илоҳии талаб

ور گهری، تاج الهی طلب

Зонсўии олам ки дигар роҳ нест

زانسوی عالم که دگر راه نیست

Ҷузи ман ва ту ҳеҷ кас огоҳ нест

جز من و تو هیچ‌کس آگاه نیست

Зон азалии нур ки парварда анд

زان ازلی نور که پرورده‌اند

Дар ту зиёдат назарӣ карда анд

در تو زیادت نظری کرده‌اند

Нақди ғарибӣу ҷаҳон шаҳр туаст

نقد غریبی و جهان شهر توست

Нақди ҷаҳони як ба як аз баҳр туаст

نقد جهان یک به یک از بهر توست

Малики бад-ӣни кор киёе турост

مُلک بدین کار‌کیایی تُراست

Сина кун , ин сина гушойӣ турост

سینه کن، این سینه‌گشایی تُراست

Даври ту аз доираи берун тар аст

دور تو از دایره بیرون‌تر است

Аз ду ҷаҳони қадари ту афзӯн тар аст

از دو جهان قدر تو افزون‌تر است

Оинаи дор аз пай он шуд саҳар

آینه‌دار از پی آن شد سحر

То ту рух хеш бибинӣ магар

تا تو رخ خویش ببینی مگر

Ҷунбиши ин маҳд ки миҳроб туаст

جنبش این مهد که محراب توست

Тифли сифат аз пай хўшхўоб туаст

طفل‌صفت از پی خوشخواب توست

Мурғи дилу исои ҷони ҳам туе

مرغ دل و عیسی جان هم تویی

Чун ту касегар буд он ҳам туе

چون تو کسی گر بود آن هم تویی

Синаи хуршед ки пар оташ аст

سینه خورشید که پر آتش است

Рӯй ту мебинад аз он дилхуш аст

روی تو می‌بیند از آن دلخوش است

Ма ки шавад коста чун мӯии ту

مه که شود کاسته چون موی تو

Ханда занад чун нигарад рӯй ту

خنده زند چون نگرد روی تو

Олами хуши хур ки зи кас кам на Эй

عالم خوش خور که ز کس کم نه‌ای

Ғусса махӯр бандаи олам на Эй

غصه مخور بنده عالم نه‌ای

Бо ҳама чун хоки замин паст бош

با همه چون خاک زمین پست باش

Вази ҳама чун боди тиҳӣ даст бош

وز همه چون باد تهی‌دست باش

Хоки тиҳӣ ба на даромехта

خاکْ تهی بِه نه درآمیخته

Гирд буд хоки барангехта

گَرد بود خاکِ برانگیخته

Дил ба худо бар нау хўрсндииӣ

دل به خدا بَر نِه و خورسندییی

Инат ҷудогонаи худовандӣе

اینت جداگانه خداوندییی

Кӯи хабари дайн ва диёнат куҷост ?

کو خبر دین و دیانت کجاست؟

Мо ба кҷоиим ва амонат куҷост ?

ما به کجاییم و امانت کجاست؟

Он дил каз дайн асараш дода анд

آن دل کز دین اثرش داده‌اند

Зонсўии олам хабараш дода анд

زانسوی عالم خبرش داده‌اند

Чораи дайни соз ки дунёат ҳаст

چارهٔ دین ساز که دنیات هست

То магари он низ биорӣ ба даст

تا مگر آن نیز بیاری به دست

Дайн чу ба дунё битавонӣ харид

دین چو به دنیا بتوانی خرید

Кун макун дев набояд шунид

کن مکنِ دیو نباید شنید

намеравад аз ҷавҳари ин каҳрабо

می‌رود از جوهرِ این کهربا

Ҳар ҷӯи сангӣ ба манӣ кимиё

هر جوِ سنگی به منی کیمیا

Санг биндозу гуҳар май ситон

سنگ بینداز و گهر می‌سِتان

Хоки замин май даҳу зар май ситон

خاک زمین می‌ده و زر می‌سِتان

Онкии турои тӯша раҳ ме диҳад

آنکه ترا توشهٔ ره می‌دهد

Аз ту яке хоҳад ва даҳ ме диҳад

از تو یکی خواهد و ده می‌دهد

Беҳтар аз ин моя ситонят нест

بهتر از این مایه‌ستانیت نیست

Суд кун охир ки зиёнят нест

سود کن آخر که زیانیت نیست

Кори ту парвардан дайн карда анд

کار تو پروردن دین کرده‌اند

Додгарон кор чунин карда анд

دادگران کار چنین کرده‌اند

Додгарӣ маслиҳати андешае сет

دادگری مصلحت اندیشه‌ای‌ست

Растан аз ин қавми маин пешае сет

رَستن از این قومْ مهین‌پیشه‌ای‌ست

Шаҳру сипаҳро чу шӯии неки хоҳ

شهر و سپه را چو شوی نیک‌خواه

Нек ту хоҳад ҳамаи шаҳру сипоҳ

نیک تو خواهد همه شهر و سپاه

Хона бар малик , ситам корӣ аст

خانه‌برِ مُلک، ستم‌کاری است

Давлати боқии з кам озорӣ аст

دولتِ باقی ز کم‌آزاری است

Оқибатӣ ҳаст биёи пеш аз он

عاقبتی هست بیا پیش از آن

Карда худ байн ва биандеш аз он

کردهٔ خود بین و بیندیش از آن

Роҳати мардуми талаб , озор чист ?

راحت مردم طلب، آزار چیست؟

Ҷузи хаҷалии ҳосили ин кор чист ?

جز خجلی حاصل این‌کار چیست؟

Маст шудаи ақл ба хўшхўоб дар

مست شده عقل به خوشخواب در

Киштии тадбир ба ғарқоб дар

کشتی تدبیر به غرقاب در

Малики заъифон ба каф оварда гир

ملک ضعیفان به کف آورده گیر

Моли ятемон ба ситами хӯрдаи гир

مال یتیمان به ستم خورده گیر

Рӯзи қиёмат ки буд доварӣ

روز قیامت که بُوَد داوری

Шарми надорӣ ки чаҳ узроварӣ ?

شرم‌نداری که چه عذر آوری؟

Рӯй ба дайн кун ки қавӣ пуштӣ аст

روی به دین کن که قوی‌پشتی است

Пушт ба хуршед ки зардуштӣ аст

پشت به خورشید که زردشتی است

Лаъибат зрних шуд ин гӯии зард

لعبت زرنیخ شد این گوی زرد

Чун зани ҳоизи паии лаъибати магарад

چون زن حایض پی لعبت مگرد

Ҳарчӣ дар ин парда на мехӣ аст

هرچه در این پرده نُه میخی است

Бозии ин лаъибат зрнихӣ аст

بازی این لعبت زرنیخی است

Бод дар ӯ дам чу Масеҳ аз димоғ

باد در او دم چو مسیح از دماغ

Боз Раҳон равғани худ зини чароғ

باز رهان روغن خود زین چراغ

Чанд чу парвонаи пар андохтан ?

چند چو پروانه پر انداختن؟

Пеши чароғии сипар андохтан

پیش چراغی سپر انداختن

Пора кун ин пардаи исои гароӣ

پاره کن این پرده عیسی گرای

То пар исоат бирӯяд зи пой

تا پر عیسیت بروید ز پای

Ҳарки чу исои раги ҷонро гирифт

هرکه چو عیسی رگ جان را گرفت

Аз сари инсофи ҷаҳонро гирифт

از سر انصاف جهان را گرفت

Расм ситам нест ҷаҳон ёфтан

رسم ستم نیست جهان یافتن

Малик ба инсоф тавон ёфтан

ملک به انصاف توان یافتن

Ҳарчӣ на адласт чаҳ додат диҳад ?

هرچه نه عدل است چه دادت دهد؟

Вон чаҳ на инсоф ба бодат диҳад

وآن چه نه انصاف به بادت دهد

Адли бширии сети хирад шод кун

عدل بشیری‌ست خِرد شاد کن

Коргарии мамлакат обод кун

کارگری مملکت آباد کن

Мамлакат аз адл шавад пойдор

مملکت از عدل شود پایدار

Кори ту аз адл ту гирад қарор

کار تو از عدل تو گیرد قرار