Пештар аз пештарони вуҷӯд

پیشتر از پیشتران وجود

Коб нахурданд зи дарёии ҷӯад

کآب نخوردند ز دریای جود

Дар кафи ин малики ясор ӣ набӯд

در کف این ملک یسار‌ی نبود

Дар раҳи ин хоки ғубор ӣ набӯд

در ره این خاک غبار‌ی نبود

Ваъдаи таърих ба сари номдаҳ

وعدهٔ تاریخ به سر نامده

Лъбтӣ аз парда ба дар номдаҳ

لعبتی از پرده به در نامده

Рӯзу шаби овезаш пастӣ надошт

روز و شب آویزش پستی نداشت

Ҷону тан омезиш ҳастӣ надошт

جان و تن آمیزش‌ِ هستی نداشت

Кашмакаши ҷавр дар аъзо ҳануз

کشمکش جور در اعضا هنوز

Кун макун адл на пайдо ҳануз

کن مکنِ عدل نه پیدا هنوز

Файз карам кард мўосои хеш

فیض کرم کرد مواسای خویش

Қатрае афканди зи дарёии хеш

قطره‌ای افکند ز دریای خویش

Ҳоле аз он қатра ки омад бурун

حالی از آن قطره که آمد برون

Гашти равони ин фалаки обгун

گشت روان این فلک‌ِ آبگون

Зоби равон гирд барангехтанд

زآب روان گرد برانگیختند

Ҷавҳари ту зи он арз омехтанд

جوهر تو ز آن عرض آمیختند

Чунки ту бархезӣ азин коргоҳ

چونکه تو برخیزی ازین کارگاه

Бошад бархестаи гардии зи роҳ

باشد برخاسته گردی ز راه

эй хунаки он шаб ки ҷаҳон бе ту буд

ای خُنُک آن شب که جهان بی تو بود

Нақши ту бесӯрату ҷон бе ту буд

نقش تو بی‌صورت و جان بی‌تو بود

Чашми фалаки фориғи азин ҷустуҷӯ ӣ

چشم فلک فارغ ازین جستجو‌ی

Гӯши замини рустаи азин гуфтугӯ ӣ

گوش زمین رَسته ازین گفتگو‌ی

То ту дарин раҳ наниҳодӣ қадам

تا تو درین ره ننهادی قدم

Шукр басӣ дошт вуҷӯд аз адам

شکر بسی داشت وجود از عدم

Фориғ аз обистании ?ути рӯзу шаб

فارغ از آبستنی‌ات روز و شب

НаУмия анину табиати ъзб

نامیه عنین و طبیعت عزب

Боғи ҷаҳони заҳмати хор ӣ надошт

باغ جهان زحمت خار‌ی نداشت

Хоки сросимаҳ ғуборӣ надошт

خاکْ سرآسیمه غباری نداشت

Толеъи ҷавзо ки камари баста буд

طالع جوزا که کمر بسته بود

Аз варами раг заданати руста буд

از ورم رگ زدنت رسته بود

Ма ки сияҳи рӯ ӣ шудӣ дар замин

مه که سیه‌رو‌ی شدی در زمین

Ташти ту расвоаш накардӣ чунин

تشت تو رسواش نکردی چنین

Зуҳра ҳануз оби дарин гул нарехт

زُهره هنوز آب درین گِل نریخت

Шҳпри Њорут ба Бобул нарехт

شهپر هاروت به بابل نریخت

Аз ту муҷарради замӣу осмон

از تو مجرد زمی و آسمان

Ту ба канору ғами ту дар миён

تو به کنار و غم تو در میان

То ба ту тғро ӣ ҷаҳони тозаи гашт

تا به تو طغرا‌ی جهان تازه گشت

Гунбади пирӯзаи пари овозаи гашт

گنبد پیروزه پر آوازه گشت

Аз бадии чашми ту кавкаб нараст

از بدی چشم تو کوکب نَرَست

Кавкабаи маҳди кавокиби шикаст

کوکبهٔ مهدِ کواکب شکست

Буд мау соли зи гардиши барӣ

بود مه و سال ز گردش بری

То ту накардяш търФ гарӣ

تا تو نکردیش تعرف‌گری

Рӯй ҷаҳон ки оина пок шуд

روی جهان که‌آینهٔ پاک شد

Зини нафасӣ чанд халал нок шуд

زین نفسی چند خلل‌ناک شد

Машъалаи субҳи ту барадӣ ба шом

مشعلهٔ صبحْ تو بردی به شام

Содиқу козиби ту ниҳодяши ном

صادق و کاذب تو نهادیش نام

Хоки замин дар даҳани осмон

خاک زمین در دهن آسمان

То ки чаро пеши ту бандади миён

تا که چرا پیش تو بندد میان

Бар фалакати мива ҷон гуфта анд

بر فلکت میوهٔ جان گفته‌اند

Май шинаваши кон ба забон гуфта анд

می‌شنوَش کآن به زبان گفته‌اند

Тоҷи ту афсӯс ки аз сар , ба аст

تاج تو افسوس که از سر‌، بِه است

Ҷли зи сагу тубра аз хар , ба аст

جل ز سگ و توبره از خر‌، بِه است

Лоф басӣ шуд ки дарин лофи гоҳ

لاف بسی شد که درین لاف‌گاه

Бар ту ҷаҳонӣ ба ҷӯии хоки роҳ

بر تو جهانی به جوی خاک‌ِ راه

Худ ту кафии хок ба ҷонии диҳӣ

خود تو کفی خاک به جانی دهی

Як ҷӯи кҳгл ба ҷаҳонии диҳӣ

یک جوِ کَهگِل به جهانی دهی

эй зи ту болои замини зери ранҷ

ای ز تو بالای زمین زیر رنج

Ҷои ту ҳам зери замин ба чу ганҷ

جای تو هم زیر زمین بِه چو گنج

Равғани мағзи ту ки симобӣ аст

روغن مغز تو که سیمابی است

Сарди бад-ӣни фундуқ санҷобӣ аст

سرد بدین فندق سنجابی است

Тот чу фундуқ накунад хонаи танг

تات چو فندق نکند خانه تنگ

Бигузар азин фундуқи санҷоби ранг

بگذر ازین فندق سنجاب رنگ

Рӯзу шаб аз қоқм ва қндз ҷудост

روز و شب از قاقُم و قُندُز جداست

Ин дилаи песаи паланги аждаҳои сет

این دَلهٔ پیسه پلنگ اژدها‌ست

Гурба нае даст дарозӣ макун

گُربه نِه‌ای دست درازی مکن

Бо дилаи даҳ дила бозӣ макун

با دَلهٔ دَه‌دِله‌ بازی‌مکن

Шери танидаи сети дарин раҳи луоб

شیر تَنیده‌ست درین ره لعاب

Сар чу гавазнон чаҳ наҳй сӯии об ?

سر چو گَوَزنان چه نهی سوی آب؟

Гар фалакати ишва обӣ диҳад

گر فلکت عشوهٔ آبی دهد

То нФрибӣ ки саробӣ диҳад

تا نفریبی که سرابی دهد

Тези марони коби фалаки дида Эй

تیز مران کآب فلک دیده‌ای

Оби даҳани хур ки намаки дида Эй

آب دهن خور که نمک دیده‌ای

То нашӯй ташна ба тадбир бош

تا نشوی تشنه به تدبیر باش

Сӯхтаи хирман , чу тбошир бош

سوخته خرمن‌، چو تباشیر باش

Юсуфи ту то з бар чоҳ буд

یوسف تو تا ز بر چاه بود

Мисри илоҳяши назаргоҳ буд

مصر الهیش نظرگاه بود

Зарди рух аз чарх кабӯд омадӣ

زرد رخ از چرخ‌ِ کبود آمدی

Чунки дарин чоҳ фурӯд омадӣ

چونکه درین چاه فرود آمدی

Ин ҳамаи сафрои ту бар рӯй зард

این‌همه صفرای تو بر روی زرد

Сиркаи абрӯии ту корӣ накард

سرکهٔ ابروی تو کاری نکرد

Пиҳи ту чун равғани сад сола буд

پیه تو چون روغن صد ساله بود

Сиркаи даҳ сола бар абрӯ чаҳ суд ?

سرکهٔ ده ساله بر ابرو چه سود‌؟

Хӯни падари дидаи дарин ҳафт хон

خون پدر دیده درین هفت‌خوان

Оби марез аз паии ин ҳафт нон

آب مریز از پی این هفت نان

Оташ дар хирмани худ май занӣ

آتش در خرمن خود می‌زنی

Давлати худро ба лагад май занӣ

دولت خود را به لگد می‌زنی

Май так ва метоз ки майдон турост

می‌تک و می‌تاز که میدان تُراست

Кор бифармоӣ ки фармон турост

کار بفرمای که فرمان تُراست

Ин ду се рӯзӣ ки шудӣ ҷоми гир

این دو سه روزی که شدی جام گیر

Хуши хур ва хуш хусбу хуши ороми гир

خوش خور و خوش خُسب و خوش آرام گیر

Ҳам ба ту бар сахт ҷафо карда анд

هم به تو بر سخت جفا کرده‌اند

зи он расанати суст раҳо карда анд

ز‌آن رسنت سست رها کرده‌اند

Ланг шудаи пой ва миён гашта кўз

لنگ شده پای و میان گشته کوز

Сӯхтаи равғани хешӣ ҳануз

سوختهٔ روغن خویشی هنوز

Лоҷарами ӣнҷои дағали матбахӣ

لاجرم اینجا دغل مطبخی

Рӯзи қиёмати алафи дӯзахӣ

روز قیامت علف دوزخی

Пар шудаи гири ин шикам аз обу нон

پر شده گیر این شکم از آب و نان

эй сабк онгоҳ набошӣ гарон ?

ای سبک آنگاه نباشی گران‌؟

Гар ба хӯриш , беш касе зистӣ

گر به خُورِش‌، بیش کسی زیستی

Ҳар ки басӣ хӯрд басии зистӣ

هر که بسی خورد بسی زیستی

Умр камаст аз паии он пари баҳои сет

عمر کم است از پی آن پر بها‌ست

Қимати умр аз камӣ умр хост

قیمت عمر از کمی عمر خاست

Кам хур ва бисёре роҳати нигар

کم خور و بسیاری راحت نگر

Беш хур ва беш ҷароҳати нигар

بیش خور و بیش جراحت نگر

Ақли ту бо хӯрд чаҳ бозор дошт ?

عقل تو با خورد چه بازار داشت؟

Ҳирси туро бар сари ин кор дошт

حرص تو‌را بر سر این‌کار داشت

Ҳирси ту аз фитна буд нои шикеб

حرص تو از فتنه بود نا‌شکیب

Бигузар азин аблаҳи зираки фиреб

بگذر ازین ابله زیرک فریب

Ҳирси туро ақл бидон дода анд

حرص تو را عقل بدان داده‌اند

Кон нахурӣ ки т нафиристода анд

کآن نخوری که‌ت نفرستاده‌اند

Тарсами азин пеша ки пешат кунад

ترسم ازین پیشه که پیشت کند

Ранги пазирнда хешат кунад

رنگ پذیرندهٔ خویشت کند

Ҳар баду некӣ ки дарин маҳзар над

هر بد و نیکی که درین محضر‌ند

Ранги пазирнда якдигар над

رنگ پذیرندهٔ یکدیگر‌ند