Пои масеҳо ки ҷаҳон май набшат

پای مسیحا که جهان می‌نَبَشت

Бар сари бозорчае май гузашт

بر سر بازارچه‌ای می‌گذشت

Гурги сегӣ бар гузар афтода дид

گرگ‌سگی بر گذر افتاده دید

Юсуфаш аз чаҳ ба дар афтода дид

یوسفش از چه به‌در افتاده دید

Бар сари он ҷиФаҳи гуруҳеи нзор

بر سر آن جیفه گروهی نظار

Бар сифати каркаси мурдори хор

بر صفتِ کرکسِ مردار‌خوار

Гуфт яке « ваҳшати ин дар димоғ

گفت یکی «وحشت این در دماغ

Тирагии орад чу нафас дар чароғ »

تیرگی آرد چو نفس در چراغ»

Ваон дгарӣ гуфт « на бас ҳосил аст

وان دگری گفت «نه بس حاصل است

Кӯрӣ чашмасту балоӣ диласт »

کوری چشم است و بلای دل است»

Ҳар каси азони парда навое намӯд

هر کس ازآن پرده نوایی نمود

Бар сари он ҷиФаҳ ҷафое намӯд

بر سر آن جیفه جفایی نمود

Чун ба сухани навбат исо расед

چون به سخن نوبتِ عیسی رسید

Айб раҳо кард ва ба маъно расед

عیب رها کرد و به معنا رسید

Гуфт « зи нақшӣ ки дар айвон ӯст

گفت «ز نقشی که در ایوان اوست

Дар ба сипедӣ на чу дандон ӯст »

دُر به سپیدی نه چو دندان اوست»

Ваон ду се тан карда зи биму умед

وان دو سه تن کرده ز بیم و امید

Зон садафи сӯхтаи дандони сипед

زان صدف سوخته دندان سپید

Айби касони мангару эҳсони хеш

عیب کسان منگر و احسان خویش

Дида фурӯ кун ба гиребони хеш

دیده فرو کن به گریبان خویش

Оинаи рӯзӣ ки бигирӣ ба даст

آینه روزی که بگیری به دست

Худ шикани он рӯз машав худпараст

خود شکن آن روز مشو خودپرست

Хештан орой машав чун баҳор

خویشتن‌آرای مشو چون بهار

То накунад дар ту тамаъи рӯзгор

تا نکند در تو طمع روزگار

Ҷомаи айби ту тнк ришта анд

جامهٔ عیبِ تو تنُک رشته‌اند

Зон ба ту на парда Фрўҳштаҳ анд

زان به تو نُه پرده فروهشته‌اند

Чист дарин ҳалқаи ангуштарӣ

چیست درین حلقه انگشتری

Кон набӯд тавқи ту чун бенгарӣ ?

کان نبود طوق تو چون بنگری؟

Гар на сегӣ тавқи сурайёи макаш

گر نه سگی طوق ثریا مکش

Гар на харии бори масеҳои макаш

گر نه خری بار مسیحا مکش

Кист фалак ? пиршдаҳи бева Эй

کیست فلک؟ پیرشده بیوه‌ای

Чист ҷаҳон ? дӯд зада мива Эй

چیست جهان؟ دود‌ زده میوه‌ای

Ҷумлаи дунёи зи куҳан то ба нав

جملهٔ دنیا ز کهن تا به نو

Чун гузарандааст , наярзад ду ҷӯ

چون گذرنده است، نَیَرزد دو جو

Анда дунё махӯр эй хоҷаи хез

اَندُه دنیا مخور ای خواجه خیز

Вари ту хурии бахш Низомӣ бирез

ور تو خوری بخش نظامی بریز

Хониш
бхш 39 - достон ъӣсӣ — фотмҳ зндӣ