Хезу бисот фалакӣ дарнавард
خیز و بساط فلکی درنورد
Зонка вафо нест дарин таҳта нарад
زانکه وفا نیست درین تختهنرد
Нақши мурод аз дар васлаши мҷўӣ
نقش مراد از در وصلش مجوی
Хислати инсофи зи хслши мҷўӣ
خصلت انصاف ز خصلش مجوی
Пои дарин баҳр ниҳодан ки чаҳ ?
پای درین بحر نهادن که چه؟
Бори дарин мавҷи кушодан ки чаҳ ?
بار درین موج گشادن که چه؟
Боз ба бт гуфт ки « саҳро хушаст »
باز به بط گفت که «صحرا خوش است»
Гуфт « шабати хуш ки марои ҷо хушаст »
گفت «شبت خوش که مرا جا خوش است»
эй ки дарин киштии ғам ҷой туаст
ای که درین کشتی غم جای توست
Хӯни ту дар гардани коло ӣ туаст
خون تو در گردن کالای توست
Бори дроФкн ки азобат диҳад
بار درافکن که عذابت دهد
Нони надиҳад то ки ба обат диҳад
نان ندهد تا که به آبت دهد
Кунҷ амон нест дар ин хокдон
کنج امان نیست در این خاکدان
Мағз вафо нест дарин устихон
مغز وفا نیست درین استخوان
Нест яке зарраи ҷаҳони нозукаш
نیست یکی ذره جهان نازکش
Пои зи анбозӣ ӯ бозкш
پای ز انبازی او بازکش
Ончӣ бар ин моида харгаҳӣ аст
آنچه بر این مائدهٔ خرگهی است
Косаи олӯда ва хон тиҳӣ аст
کاسهٔ آلوده و خوان تهی است
Ҳар ки дарав дид даҳонаш бадухт
هر که درو دید دهانش بدوخت
Ҳар ки бадв гуфт забонаш бсухт
هر که بدو گفت زبانش بسوخت
Ҳеҷ на дар маҳмилу чандини ҷарас
هیچ نه در محمل و چندین جرس
Ҳеҷ на дар косау чандини магас
هیچ نه در کاسه و چندین مگس
Ҳар ки азин косаи як ангушт хӯрд
هر که ازین کاسه یک انگشت خوَرد
Косаи сар , ҳалқа ангушт кард
کاسهٔ سر، حلقهٔ انگشت کرد
Нест ҳамаи солаи дарин даҳ савоб
نیست همه ساله درین ده صواب
Фитнаи андешау ғавғои хоб
فتنهٔ اندیشه و غوغای خواب
Хилвати худ сози адами хона ро
خلوت خود ساز عدمخانه را
Бози гузори ин даҳ вайрона ро
باز گذار این ده ویرانه را
Равзани ин хона раҳо кун ба дӯд
روزن این خانه رها کن به دود
Хонаи фурӯшӣ ба зани охир чаҳ суд ?
خانه فروشی به زن آخر چه سود؟
Даст ба олам чаҳ даровардае ?
دست به عالم چه درآوردهای؟
Наз шиками худ ба дар оварда Эй
نز شکم خود به در آوردهای
Хат ба ҷаҳони даракаш ва беғам бизӣ
خط به جهان درکش و بیغم بزی
Даври шӯ аз давр ва мусаллам бизӣ
دور شو از دَور و مسلّم بزی
Роҳи ту давр омаду манзили дароз
راه تو دور آمد و منزل دراز
Барги раҳу тӯша манзил бисоз
برگ ره و توشهٔ منزل بساز
Хоссаи дарин бодияи дев сор
خاصه درین بادیهٔ دیو سار
Дӯзахи мҳрўри каши ташнаи хор
دوزخ محرورکُش تشنهخوار
Коби ҷигари чашма ҳайвон ӯст
کآب جگر چشمهٔ حیوان اوست
Чашмаи хуршед намакдон ӯст
چشمهٔ خورشید نمکدان اوست
Шӯра ӯ бенамаконро шароб
شورهٔ او بینمکان را شراب
Шӯри намаки дидаи дарав чун кабоб
شور نمکدیده درو چون کباب
Об нау зини намаки обгун
آب نه و زین نمک آبگون
Зуҳраи дили обу дили Зуҳраи хӯн
زهرهٔ دل آب و دلِ زهره خون
Раҳ ки дил аз дидан ӯ хӯн шавад
ره که دل از دیدن او خون شود
Қофилаи табъи дарав чун шавад ?
قافلهٔ طبع درو چون شود؟
Дар туфи ин бодияи деви лох
در تف این بادیهٔ دیولاخ
Хонаи дили тангу ғами дили фарох
خانهٔ دل تنگ و غمِ دل فراخ
Ҳар ки дарин бодия бо табъи сохт
هر که درین بادیه با طبع ساخت
Чун ҷигари афсарад ва чу Зуҳра гудохт
چون جگر افسرد و چو زَهره گداخت
То чаҳ кунӣ ин гули дӯзахи сиришт
تا چه کنی این گل دوزخ سرشت
Хез ва бидиҳ дӯзаху бустони биҳишт
خیز و بده دوزخ و بستان بهشت
То шавад ин ҳайкали хокии ғубор
تا شود این هیکل خاکی غبار
Пой ба пояти супурди рӯзгор
پای به پایت سِپَرَد روزگار
Оқибатат чунки ба мардум кунад
عاقبتت چونکه به مردم کند
Даст ба дастати зи миён гум кунад
دست به دستت ز میان گم کند
Чунки сӯии хок буд бозгашт
چونکه سوی خاک بود بازگشت
Бар сари ин хок чаҳ бояд гузашт
بر سر این خاک چه باید گذشت
Зери кафи пой касеро мсоӣ
زیر کف پایْ کسی را مسای
Ков чу ту судаи сети басии зери пой
کاو چو تو سودهست بسی زیر پای
Кас ба ҷаҳон дар зи ҷаҳони ҷони набард
کس به جهان در ز جهان جان نبرد
Ҳечкас ин рқъаҳ ба поёни набард
هیچکس این رقعه به پایان نبرد
Пой манеҳ бар сари ин хори хез
پای منه بر سر این خارخیز
Хештан аз хори нигаҳи дори хез
خویشتن از خار نگهدار خیز
Ончии мақом ту набошад муқӣм
آنچه مقام تو نباشد مقیم
Бим гуҳӣ шуд чаҳ кунӣ ҷои бим ?
بیمگهی شد چه کنی جای بیم؟
Манзил фонӣаст қарораши мубин
منزل فانی است قرارش مبین
Бод хазонеаст баҳори ши мубин
باد خزانی است بهارش مبین