Таҳтаи аввал ки алифи нақши баст

تختهٔ اول که الف نقش بست

Бар дар маҳҷӯба Аҳмад нишаст

بر در محجوبه احمد نشست

Ҳалқаи ҳиро колФ иқлӣм дод

حلقهٔ حی را کالف اقلیم داد

Тавқи зи долу камар аз мем дод

طوق ز دال و کمر از میم داد

Лоҷарам ӯ ёфт аз он мему дол

لاجرم او یافت از آن میم و دال

Доираи давлату хати камол

دایرهٔ دولت و خط کمال

Буд дарин гунбади фирӯзаи хишт

بود درین گنبد فیروزه خشت

Тозаи туранҷии зи сарои биҳишт

تازه ترنجی ز سرای بهشت

Расм туранҷаст ки дар рӯзгор

رسم ترنج است که در روزگار

Пеш диҳад мива , пас оради баҳор

پیش دهد میوه‌، پس آرد بهار

Кант набиё чу илми пеши барад

«کُنتُ نبیّا» چو علَم پیش برد

Хатми набувват ба Муҳамади супурд

ختم نبوت به محمد سپرد

Ма ки нигини дони забарҷад шудаи сет

مه که نگین‌دان‌ِ زبرجد شده‌ست

Хотам ӯ меҳри Муҳамад шудаи сет

خاتم او مهر محمد شده‌ست

Гӯши ҷаҳони ҳалқа каш мем ӯст

گوش جهان حلقه‌کش میم اوست

Худ ду ҷаҳони ҳалқа таслим ӯст

خود دو جهان حلقهٔ تسلیم اوست

Хоҷаи мсоҳу Масеҳаши ғулом

خواجه مساح و مسیحش غلام

Онат бшири инат мубашшир ба ном

آنت بشیر اینت مبشر به نام

Уммӣ гуё ба забони фасеҳ

امی‌ِ گویا به زبان فصیح

Аз алифи одам ва мем Масеҳ

از الف آدم و میم مسیح

Ҳамчуи алифи рост ба аҳду вафо

همچو الف راست به عهد و وفا

Аввалу охир шуда бар анбиё

اول و آخر شده بر انبیا

Нуқтаи равшантар паргор « кун »

نقطهٔ روشن‌تر پرگارِ «‌کن‌»

Нуктаи паргортарин сухан

نکتهٔ پرگارترین سخن

Аз сухан ӯ , адаби овоза Эй

از سخن او‌، ادب آوازه‌ای

Вази камар ӯ , фалаки андоза Эй

وز کمر او‌، فلک اندازه‌ای

Кибри ҷаҳон гарчи басар бар накард

کبر جهان گرچه بسر بر نکرد

Сар ба ҷаҳони ҳам ба ҷаҳон дар накард

سر به جهان هم به جهان در نکرد

Исматён дар ҳарамаши пардагӣ

عصمتیان در حرمش پردگی

Исмат аз ӯ ёфта парвардагӣ

عصمت از او یافته پروردگی

Турбаташ аз дидаи ҷинояти ситон

تربتش از دیده جنایت ستان

Ғурбаташ аз Маккаи ҷбоити ситон

غربتش از مکه جبایت ستان

Хомшӣ ӯ сухани длФрўз

خامشی او سخن دلفروز

Дӯстӣ ӯ ҳунари айби сӯз

دوستی او هنر عیب‌سوز

Фитнаи фурӯи куштани азуи дилпазир

فتنه فرو کشتن ازو دلپذیر

Фитна шудан низ бирав ногузир

فتنه شدن نیز برو ناگزیر

Бар ҳамаи сари хайлу сари хайр буд

بر همه سر خیل و سر خیر بود

Қутби гарони санги сабки сайр буд

قطب گران‌سنگ سبک‌سیر بود

Шамъи илоҳии зи дили афрӯхта

شمع الهی ز دل افروخته

Дарси азал то абад омӯхта

درس ازل تا ابد آموخته

Чашмаи хуршед ки муҳтоҷ ӯст

چشمهٔ خورشید که محتاج اوست

Ним ҳилол аз шаб миъроҷ ӯст

نیم هلال از شب معراج اوست

Тахт нишин шаби миъроҷ буд

تخت‌نشین شب معراج بود

Тахти нишони камару тоҷ буд

تخت نشان کمر و تاج بود

Дода фарохии нафаси танг ро

داده فراخی نفس تنگ را

Наъл зада хинги шаби оҳанг ро

نعل زده خنگ شب‌آهنگ را

Аз паии боз омаданаши пои баст

از پی باز آمدنش پای بست

Мавкибёни сухани аблақ ба даст

موکبیان‌ِ سخن ابلق به‌دست

Чун так аблақ ба тамомӣ расед

چون تک ابلق به تمامی رسید

Ғошияи дор ӣ ба Низомӣ расед

غاشیه‌دار‌ی به نظامی رسید