Ҳар нафаси ин пардаи чобуки рақиб

هر نفس این پردهٔ چابک رقیب

Бозӣ ӣӣ аз пардаи براردи ғариб

بازی‌یی از پرده برآرد غریب

Нтъи пар аз захмау раққос на

نَطع پر از زخمه و رقاص نه

Баҳри пар аз гавҳару ғаввос на

بحر پر از گوهر و غواص نه

Аз дираму давлат ва аз тоҷу теғ

از درم و دولت و از تاج و تیغ

Нест дареғ ар ту нахоҳӣ дареғ

نیست دریغ ار تو نخواهی دریغ

Гар расадат дил ба дами ҷбриил

گر رسدت دل به دم جبرییل

Нест қазои мумсику қудрати бахил

نیست قضا ممسک و قدرت بخیل

зи он бунаи чндонкаҳ барӣ дигараст

ز‌آن بُنه چندانکه بری دیگرست

Дахли вай аз харҷи ту афзӯн тараст

دخل وی از خرج تو افزون‌ترست

Пои дарин раҳ нау рафтори байн

پای درین ره نه و رفتار بین

Ҳалқаи ин дар зану гуфтори байн

حلقهٔ این در زن و گفتار بین

Сангаши ёқӯту гёи кимиёи сет

سنگش یاقوت و گیا کیمیا‌ست

Гар нашиносӣ ту ғаромати крост ?

گر نشناسی تو غرامت کِراست‌؟

Дасти тасарруфи қалами ӣнҷои шикаст

دست تصرف قلم اینجا شکست

Кин ҳамаи асрори дарин парда ҳаст

کاین همه اسرار درین پرده هست

Ҳар дам аз ин боғ барӣ ме расад

هر دم از این باغ بری می‌رسد

Нағзтар аз нағз тарӣ ме расад

نغزتر از نغز‌تری می‌رسد

Риштаи ҷонҳо ки дарин гавҳари сет

رشتهٔ جان‌ها که درین گوهر‌ست

Мурсала аз мурсалаи зеботар сет

مُرسله از مرسله زیبا‌تر‌ست

Роҳи равон каз пас якдигаранд

راه‌روان کز پس یکدیگرند

Тайифа аз тайифа зирак таранд

طایفه از طایفه زیرک‌ترند

Ақли шарафи ҷуз ба маъонии надод

عقلْ شرف جز به معانی نداد

Қадар ба перӣу ҷавонии надод

قدر به پیری و جوانی نداد

Санг шунидам ки чу гардад куҳан

سنگ شنیدم که چو گردد کهن

Лаъл шавад мухталифаст ин сухан

لعل شود مختلف است این سخن

Ҳарчӣ куҳантар бтрнди ин гуруҳ

هرچه کهن‌تر بَتَرَند این گروه

Ҳеҷ на ҷузи бонг , чу бонӯ ӣ кӯҳ

هیچ نه جز بانگ‌، چو بانو‌ی کوه

Онкии турои дида буд ширхор

آنکه ترا دیده بوَد شیرخوار

Шери ту заҳри иш буд ногувор

شیر تو زهر‌یش بود ناگوار

Дар куҳани инсофи тавон кам буд

در کهن انصاف توان کم بوَد

Пери ҳавохоҳи ҷавон кам буд

پیر هواخواه جوان کم بود

Гул ки нав омад , ҳамаи роҳат дар ӯст

گل که نو آمد، همه راحت در اوست

Хор куҳан шуд , ки ҷароҳат дар ӯст

خار‌ِ کهن شد، که جراحت در اوست

Аз навеи ангур буд тўтё

از نویی انگور بود توتیا

Вази куҳанӣ мор шавад аждаҳо

وز کهنی مار شود اژدها

Ақл ки шуд косаи сари ҷой ӯ

عقل که شد کاسهٔ سر جای او

Мағз куҳан нест пазироӣ ӯ

مغز کهن نیست پذیرای او

Онкии расади нома ахтар гирифт

آنکه رصد‌نامهٔ اختر گرفت

Ҳукми зи тақвим куҳан барграфт

حکم ز تقویم کهن برگرفت

Пери сагоне ки чу шерон хуранд

پیر سگانی که چو شیران خورند

Гурги сифати ноф ғизолон даранд

گرگ‌صفت ناف غزالان درند

Гар кунам андешаи зи гиреҳгони пер

گر کنم اندیشه ز گرگان پیر

Юсуфӣам байн ва ба ман брмгир

یوسفی‌ام بین و به من برمگیر

Захми тнки захмаи перон хуш аст

زخم تنُک زخمه پیران خوش است

Оби ҷавонӣ чаҳ кунам ки оташ аст

آب جوانی چه کنم که‌آتش است‌‌

Гарчи ҷавонии ҳама фарзонагӣ аст

گرچه جوانی همه فرزانگی است

Ҳам на яке шохи з девонагӣаст ? !

هم نه یکی شاخ ز دیوانگی است‌؟!

Ёсуманӣ чанд ки бедӣ кунанд

یاسمنی چند که بیدی کنند

Даъвии ҳиндӯ ба сипед ӣ кунанд

دعوی هندو به سپید‌ی کنند

Ман ки чу гул ганҷ фишонӣ кунам

من که چو گل گنج‌فشانی کنم

Даъвии перӣ ба ҷавонӣ кунам

دعوی پیری به جوانی کنم

Худ муншии кори халқ кардан аст

خود‌مَنِشی کارِ خَلَق کردن است

Хасмии худ , ёрии ҳақ кардан аст

خصمیِ خود، یاریِ حق کردن است

Он маи навро ки ту дидӣ ҳилол

آن مه نو را که تو دیدی هلال

Бадар нааш ном чу гирад камол

بدر نهش نام چو گیرد کمال

Нахл чу бар поя боло расад

نخل چو بر پایه بالا رسد

Дасти чунон каш ки ба хурмо расад

دست چنان کش که به خرما رسد

Дона ки тарҳаст фарои гӯша Эй

دانه که طرح است فرا گوشه‌ای

Дона махонаш чу шавад хӯша Эй

دانه مخوانش چو شود خوشه‌ای

Ҳавза ки дарё шавад аз оби ҷӯй

حوضه که دریا شود از آب جوی

То ба ҳамон чашм набинӣ дар ӯй

تا به هَمان چشم نبینی در اوی

Шаб чу бибаст он ҳамаи чашм аз саҳар

شب چو بِبَست آن همه چشم از سحر

Рӯз дар ӯ дид ба чашмӣ дигар

روز در او دید به چشمی دگر

Душмани доно ки паии ҷон буд

دشمن دانا که پیِ جان بوَد

Беҳтар аз он дӯст ки нодон буд

بهتر از آن دوست که نادان بود

Неи мангар каз чаҳ гё ме расад

نی منگر کز چه گیا می‌رسد

Дар шукри ши байн ки куҷо ме расад

در شکر‌ش بین که کجا می‌رسد

Дил ба ҳунари даҳ на ба даъвии параст

دل به هنر ده نه به دعوی‌پَرست

Сайд ҳунар бош ба ҳарҷо ки ҳаст

صیدِ هنر باش به هرجا که هست

Оби садаф гарчи фаровон буд

آب صدف گرچه فراوان بود

Дар зи яке қатраи борон буд

دُر ز یکی قطرهٔ باران بود

Бас ки бибояд дилу ҷон тофтан

بس که بباید دل و جان تافتن

То гуҳарии тоҷ нишон ёфтан

تا گهری تاج نشان یافتن

Ҳар илмиро ки қазо нав кунад

هر علَمی را که قضا نو کند

Ҳифзи ту бояд ки раво рӯ кунад

حفظ تو باید که روا رو کند

Бар нашикастанд ҳануз ин работ

بر نشکستند هنوز این رباط

Дар ннўштнд ҳануз ин бисот

در ننوشتند هنوز این بساط

Мӯҳтасиб сунъ машав зинҳор

محتسب صنع مشو زینهار

То нахурӣ дарраи Иблиси вор

تا نخوری درهٔ ابلیس‌وار

Ҳарки на бар ҳукми вай иқрор кард

هرکه نه بر حکم وی اقرار کرد

Чархи сараш дар сар инкор кард

چرخْ سرش در سر ِ انکار کرد