Биёи соқӣ аз хнби деҳқони пер
بیا ساقی از خنب دهقان پیر
Меӣ дар қадаҳи рез чун шаҳду шер
میی در قدح ریز چون شهد و شیر
На он меки омад ба мазҳаби ҳаром
نه آن میکه آمد به مذهب حرام
Меӣ ки асли мазҳаб бадв шуд тамом
میی کهاصل مذهب بدو شد تمام
Биёи боғбон , хуррамӣ соз кун
بیا باغبان، خرمی سازکن
Гул омад , дар боғро боз кун
گل آمد، در باغ را باز کن
Низомӣ ба боғ омад аз шҳрбнд
نظامی به باغ آمد از شهربند
Бёрои бустон ба чинӣ паранд
بیارای بستان به چینی پرند
зи ҷаъди бунафшаи барангези тоб
ز جعد بنفشه برانگیز تاب
Сари наргис маст баркаш зи хоб
سر نرگس مست برکش ز خواب
Лаби ғунчаро коедаш буии шер
لب غنچه را کایدش بوی شیر
зи коми гули сурх дар дами абир
ز کام گل سرخ در دَم عبیر
Сеӣ сарвро ёл баркаш фарох
سهی سرو را یال برکش فراخ
Ба қамарии хабари даҳ ки сабзаст шох
به قمری خبر ده که سبزست شاخ
Яке муждаи даҳ сӯии булбул ба роз
یکی مژده ده سوی بلبل به راز
Ки маҳд гул омад ба майхонаи боз
که مهد گل آمد به میخانه باز
зи симои сабзаи Фрўшўии гирд
ز سیمای سبزه فروشوی گرد
Ки равшан ба шустан шавад лоҷувард
که روشن به شستن شود لاجورد
Дили лоларо комад аз хӯн ба ҷӯш
دل لاله را کامد از خون به جوش
Фурӯи молу хӯнӣ ба хокӣ бапуш
فرو مال و خونی به خاکی بپوش
Сари Настаранро зи мӯии сипед
سر نسترن را ز موی سپید
Сиёҳии даҳ аз сояи машки бед
سیاهی ده از سایه مشکبید
Лаби норванро меолуд кун
لب نارون را میآلود کن
Ба хайрии заминро зарандуд кун
به خیری زمین را زراندود کن
Саманро дурудии даҳ аз арғавон
سمن را درودی ده از ارغوان
Равон кун сӯии гулбуни оби равон
روان کن سوی گلبن آب روان
Ба нави рустагони чамани бози байн
به نو رستگان چمن باز بین
Макаши хат дар он хиттаи нозанин
مکش خط در آن خطه نازنین
Ба сарсабзӣ аз ишқ чун ман касон
به سرسبزی از عشق چون من کسان
Саломӣ ба ҳар сабзае май расон
سلامی به هر سبزهای میرسان
Ҳавои муътадил , бӯстон дилкаш аст
هوا معتدل، بوستان دلکش است
Ҳавои дили дӯстон зон хуш аст
هوای دل دوستان زان خوش است
Дарахтони шукуфтанад бар тарафи боғ
درختان شکفتند بر طرْف باغ
Барафрӯхта ҳар гулӣ чун чароғ
برافروخته هر گلی چون چراغ
Ба мурғи забони бастаи овози даҳ
به مرغ زبانبسته آواز ده
Ки парвози поринаро сози даҳ
که پرواز پارینه را ساز ده
Сароянда кун нолаи чанг ро
سراینده کن نالهٔ چنگ را
Даровар ба рақси ин дили танг ро
درآور به رقص این دل تنگ را
Сари зулфи маъшӯқро тавқи соз
سر زلف معشوق را طوق ساز
ДроФкни бад-ӣни гардани он тавқи боз
درافکن بدین گردن آن طوق باز
Раёҳини серобро дастаи банд
ریاحین سیراب را دستهبند
Барафшон ба болои сарви баланд
برافشان به بالای سرو بلند
Аз он сими гавани сиккаи навбаҳор
از آن سیمگون سکهٔ نوبهار
Дирам рез кун бар сари ҷӯйбор
درمریز کن بر سر جویبار
Ба пиромни биркаи обгир
به پیرامن برکه آبگیر
з сӯсан бияфкан бисоти ҳарир
ز سوسن بیفکن بساط حریر
Дар он базмаи хусравонеи хиром
در آن بزمهٔ خسروانی خرام
ДроФкн май хусравоне ба ҷом
درافکن می خسروانی به جام
Ба ман даҳ ки май хӯрдани омухтам
به من ده که می خوردن آموختم
Хӯрам хосса , каз тишнагии сӯхтам
خورم خاصه، کز تشنگی سوختم
Ба ёди ҳарифони ғурбати гароӣ
به یاد حریفان غربتگرای
Каз эшон набинам якеро ба ҷой
کز ایشان نبینم یکی را بهجای
Чу даврони мо ҳам намонад басӣ
چو دوران ما هم نمانَد بسی
Хӯрд низ бар ёди мо ҳар касе
خورد نیز بر یاد ما هر کسی
Ба фаслии чунин фарруху созманд
به فصلی چنین فرخ و سازمند
Ба бустон шудам зери сарви баланд
به بستان شدم زیر سرو بلند
зи буии гулу сояи сарви бен
ز بوی گل و سایهٔ سروبن
Ба булбул даромад нишоти сухан
به بلبل درآمد نشاط سخن
Ба гул чидан омад арӯсӣ ба боғ
به گلچیدن آمد عروسی به باغ
Фурӯзандаи рӯе чу равшани чароғ
فروزندهرویی چو روشنچراغ
Сари зулф дар атфи дони кашон
سر زلف در عطفدان کشان
зи чеҳраи гул аз ханда шукр фишон
ز چهره گل از خنده شکرفشان
Рухӣ чун гул ва бар гул оварда хуй
رخی چون گل و بر گل آورده خوی
Ба ман дод ҷомии пар аз шер ва май
به من داد جامی پر از شیر و می
Ки бар ёди шоҳи ҷаҳон нӯш кун
که بر یاد شاه جهان نوشکن
Ҷузи ин ҳар чаҳ дорӣ фаромӯш кун
جز این هرچه داری فراموش کن
Нишастам ҳаме бо ҷаҳондидагон
نشستم همی با جهاندیدگان
Задам длстони писандидагон
زدم داستان پسندیدگان
Ба чандини суханҳои зебоу нағз
به چندین سخنهای زیبا و نغز
Ки полудам аз чашмаи хӯну мағз
که پالودم از چشمه خون و مغز
Ҳанузам забон аз сухан сайр нест
هنوزم زبان از سخن سیر نیست
Чу бозу буд бок шамшер нест
چو بازو بوَد، باک شمشیر نیست
Басии ганҷҳои куҳани сохтам
بسی گنجهای کهن ساختم
Дарави нуктаҳои нави андохтам
درو نکتههای نو انداختم
Сӯй махзан оварадам аввали бсич
سوی مخزن آوردم اول بسیچ
Ки сустӣ накардам дар он кори ҳеҷ
که سستی نکردم در آن کار هیچ
Взўи чарб ва ширинӣ ангехтам
وزو چرب و شیرینی انگیختم
Ба ширин ва хусрав даромехтам
به شیرین و خسرو درآمیختم
Вази онҷои сарои парда берун задам
وز آنجا سراپرده بیرون زدم
Дар ишқи Лайлӣ ва маҷнӯн задам
در عشق لیلی و مجنون زدم
Вазин қисса чун боз пардохтам
وزین قصه چون باز پرداختم
Сӯии ҳафт пайкари фарси тохтам
سوی هفتپیکر فرس تاختم
Кунун бар бисоти сухани парварӣ
کنون بر بساط سخنپروری
Занами кӯси иқболи Искандарӣ
زنم کوس اقبال اسکندری
Сухани ронам аз фару фарҳанг ӯ
سخن رانم از فرّ و فرهنگ او
БроФрозми иклилу авранг ӯ
برافرازم اکلیل و اورنگ او
Пас аз даврҳое ки бигузашт пеш
پس از دورهایی که بگذشت پیش
Кунам занадаш аз оби ҳайвони хеш
کنم زندهش از آب حیوان خویش
Сикандар ки роҳ маъонӣ гирифт
سکندر که راه معانی گرفت
Паии чашма зиндагонӣ гирифт
پی چشمهٔ زندگانی گرفت
Магар дид каз роҳи фархундагӣ
مگر دید کز راه فرخندگی
Шавад зинда аз чашмаи зиндагӣ
شود زنده از چشمهٔ زندگی
Сӯии чашмаи зиндагии роҳи ҷуст
سوی چشمهٔ زندگی راه جست
Кунун ёфт он чашмаи конгоҳи ҷуст
کنون یافت آن چشمه کانگاه جست
Чунин зад мисли шоҳи гӯяндагон
چنین زد مثل شاه گویندگان
Ки ёбандагонанд ҷуиндагон
که یابندگانند جویندگان
Низомӣ чу май бо Сикандари хурӣ
نظامی چو می با سکندر خوری
Нигаҳдори адаб то зи худ брхўрӣ
نگهدار ادب تا ز خود برخوری
Чу ҳамхон Хизрии барин тарафи ҷӯй
چو همخوان خضری برین طرْف جوی
Ба ҳафтод ва ҳафт оби лабро бишӯй
به هفتاد و هفت آب، لب را بشوی