Биёи соқии он май ки фаррух пай аст

بیا ساقی آن می‌ که فرخ‌پی است

Ба ман даҳ ки доруии мардум май аст

به من ده که داروی مردم می است

намеӣӣ коваст ҳалвоӣ ҳар ғами кашӣ

می‌یی کاوست حلوای هر غم‌کشی

Надида ба ҷузи офтоби оташӣ

ندیده به جز آفتاب آتشی

Ҷаҳони байнам аз майли ҷӯяндаи пар

جهان بینم از میل جوینده پُر

Яке сӯии дарёи яке сӯй дар

یکی سوی دریا یکی سوی در

Набинам касеро дар ин рӯзгор

نبینم کسی را در این روزگار

Ки майлаш буд сӯии омӯзгор

که میلش بود سوی آموزگار

Чу ман булбулиро буд ногузир

چو من بلبلی را بود ناگزیر

Каз ин гӯш гирон шавам гӯшаи гир

کز این گوش‌گیران شوم گوشه‌گیر

Ба машғӯлии нағмаи ин сурӯд

به مشغولی نغمهٔ این سرود

Шавам фориғ аз шуғли дарё ва равад

شوم فارغ از شغل دریا و رود

Чу беруни ҷҳми гуҳи гуҳ аз кунҷи боғ

چو بیرون جهم گه گه از کنج باغ

Туранҷӣ ба дастам чу равшани чароғ

ترنجی به دستم چو روشن چراغ

Набинам кас аз ҳӯшёрони маст

نبینم کس از هوشیاران مست

Ки додан тавон он туранҷаш ба даст

که دادن توان آن ترنجش به دست

Дигар бора аз дасти ин дӯстон

دگر باره از دست این دوستان

Гурез оварам сӯии он бӯстон

گریز آورم سوی آن بوستان

Тамошои ин боғ дилкаш кунам

تماشای این باغ دلکش کنم

Бадви хотири хешро хуш кунам

بدو خاطر خویش را خوش کنم

Гузоришгари коргоҳи сухан

گزارشگر کارگاه سخن

Чунин гуяд аз мӯбадони куҳан

چنین گوید از موبدان کهن

Ки чун шоҳи рӯм аз шабихуни занг

که چون شاه روم از شبیخون زنگ

Бросўд ва омад муродаш ба чанг

برآسود و آمد مرادش به چنگ

Пазира шуд осоишу хоб ро

پذیره شد آسایش و خواب را

Равон кард бар каф май ноб ро

روان کرد بر کف می ناب را

Ба наврӯз бинишаст ва менӯш кард

به نوروز بنشست و می نوش کرد

Сурӯди сарояндагон гӯш кард

سرود سرایندگان گوش کرد

Набӯдӣ зи шаҳи давр то вақти хоб

نبودی ز شه دور تا وقت خواب

Мғнӣу соқӣ ва раваду шароб

مغنی و ساقی و رود و شراب

Ҳисобӣ ба ҷуз Комронӣ надошт

حسابی به جز کامرانی نداشت

Аз он ба касе зиндагонӣ надошт

از آن به کسی زندگانی نداشت

Нишаста ҷаҳондор гетӣ фурӯз

نشسته جهاندار گیتی‌فروز

Ба фирӯзӣ оварда шабро ба рӯз

به فیروزی آورده شب را به روز

Ба пиромнши файласуфони даҳр

به پیرامنش فیلسوفان دهر

Ҷаҳонро ба дод ва диҳиш дод баҳр

جهان را به داد و دهش داد بهر

Арастӯ ба соғар , Флотўн ба ҷом

ارسطو به ساغر‌، فلاطون به جام

Май хоми ризндаҳ бар хӯни хом

می خام ریزنده بر خون خام

Мғнии сароянда бар бонг равад

مغنی سراینده بر بانگ رود

Ба наврӯзии шаҳи нави ойини сурӯд

به نوروزی‌ِ شهِ نو‌آیین سرود

Ки давлати пноҳои ҷавон бахт бош !

که دولت‌پناها جوان‌بخت باش‌!

Ҳамаи сола бо афсар ва тахт бош !

همه ساله با افسر و تخت باش‌!

Гарав кун ба умри абади ҷом ро

گرو کن به عمر ابد جام را

Гарав гир кун бодаи хом ро

گرو گیر کن باده خام را

Бисот май арғавонии буна

بساط می ارغوانی بنه

Тараби соз ва дод ҷавонӣ бидиҳ

طرب ساز و داد جوانی بده

Чу дории ҷавонӣ ва иқбол ҳаст

چو داری جوانی و اقبال هست

Ба равад ва ба май шод бояд нишаст

به رود و به می شاد باید نشست

Чу тартиб шамшер кардӣ тамом

چو ترتیب شمشیر کردی تمام

Бар орои маҷлис ба тартиби ҷом

بر آرای مجلس به ترتیب جام

Ҷаҳони гир дар сояи тоҷу тахт

جهان گیر در سایه تاج و تخت

Нагирад ҷаҳон бо ту ин кори сахт

نگیرد جهان با تو این کار سخت

Сиёҳӣ гирифтӣ сипедӣ бигир

سیاهی گرفتی سپیدی بگیر

Чунин аблақӣ бо шиддати ногузир

چنین ابلقی با شدت ناگزیر

Илм бар фалаки зан , ки олам турост

علم بر فلک زن‌، که عالم تراست

Ба давлат дар овез , кон ҳам турост

به دولت در آویز‌، کان هم تراست

Шаҳ аз нусрати Мисру тороҷи занг

شه از نصرت مصر و تاراج زنگ

Ба чеҳра дар оварда буд обу ранг

به چهره در آورده بود آب و رنگ

Забун кардани душман осон гирифт

زبون کردن دشمن آسان گرفت

Ҳисоби хароҷ аз хуросон гирифт

حساب خراج از خراسان گرفت

Ба ҳам сангии хеш дар рӯму шом

به هم‌سنگی خویش در روم و شام

Наомад касаш дар тарозуи тамом

نیامد کسش در ترازو تمام

Ба дорои надод ончӣ дод аз нахуст

به دارا نداد آنچه داد از نخست

Ҳамон додаро низ азуи бози ҷуст

همان داده را نیز ازو باز جست

Аз онҷо ки рӯзи ҷавоняш буд

از آنجا که روز جوانیش بود

Таманнои кишвари ситоняш буд

تمنای کشور ستانیش بود

Камарбанди эрониён суст кард

کمربند ایرانیان سست کرد

Ба Эрон гирифтани камар чуст кард

به ایران گرفتن کمر چست کرد

Дарахтӣ ки ӯ сари براردи баланд

درختی که او سر برآرد بلند

Ба дигари дарахтони расонади газанд

به دیگر درختان رساند گزند

Ба нахҷӣр шуд шоҳи як рӯзи каш

به نخجیر شد شاه یک روز کش

Ҳам ӯ хуши маниш буд ва ҳам рӯзи хуш

هم او خوش‌منش بود و هم‌روز خوش

Шикори афканони даштҳо дар навишт

شکار افکنان دشت‌ها در نَوشت

Ҳаме кард нахҷӣр дар кӯҳу дашт

همی‌کرد نخجیر در کوه و دشت

Фалак вор мешуд сиррии пари шиква

فلک‌وار می‌شد سری پر شکوه

Гуҳии сӯии саҳрои гуҳии сӯии кӯҳ

گهی سوی صحرا گهی سوی کوه

Гузашт аз қазо бар яке кӯҳсор

گذشت از قضا بر یکی کوهسار

Ки буд аз басии гӯна дар ваии шикор

که بود از بسی گونه در وی شکار

Ду Кебек дарӣ дид бар хораи санг

دو کبک دری دید بر خاره سنگ

Ба ойини Кебекони ҷангӣ ба ҷанг

به آیین کبکان جنگی به جنگ

Гуҳи он мағзи инро ба минқор хаст

گه آن مغز این را به منقار خست

Гуҳи ин боли онро ба нохуни шикаст

گه این بال آنرا به ناخن شکست

Дар он маърака ронад шаҳи борагӣ

در آن معرکه راند شه بارگی

Ҳаме буд бар ҳар ду назорагӣ

همی‌بود بر هر دو نظارگی

зи сахтӣ ки Кебекон дар овехтанд

ز سختی که کبکان در آویختند

зи назораи шоҳи нгрихтнд

ز نظارهٔ شاه نگریختند

Шигифтии фурӯмондаи шаҳ зон шумор

شگفتی فرومانده شه زان شمار

Ки дар мағзи мурғон чаҳ буд он хумор !

که در مغز مرغان چه بود آن خمار‌!

Якеро нишон кард бар номи хеш

یکی را نشان کرد بر نام خویش

Бирав басти фоли саранҷоми хеш

برو بست فال سرانجام خویش

Дигар мурғро номи дорои ниҳод

دگر مرغ را نام دارا نهاد

Бар он фоли чашми ошкорои ниҳод

بر آن فالْ چشم‌ ِ آشکارا نهاد

Ду мурғи диловар дар он доварӣ

دو مرغ دلاور در آن داوری

Замонӣ намуданд ҷанг оварӣ

زمانی نمودند جنگ‌آوری

Ҳамон мурғ шуд оқибати комгор

همان مرغ شد عاقبت کامگار

Ки бар номи худ фол зад шаҳриёр

که بر نام خود فال زد شهریار

Чу пирӯз дид ончунон ҳол ро

چو پیروز دید آنچنان حال را

Далел зафар ёфт он фол ро

دلیل ظفر یافت آن فال را

Хромндаҳи Кебек зафар ёфта

خرامنده کبک ظفر یافته

Парид аз бар Кебек бар тофта

پرید از بر‌‌ِ کبک‌‌ِ بر‌تافته

Сӯии пуштаи кӯҳ парвоз кард

سوی پشتهٔ کوه پرواز کرد

Уқобӣ даромад сараш боз кард

عقابی درآمد سرش باز کرد

Чу бишикаст Кебеки дариро уқоб

چو بشکست کبک دری را عقاب

Малик Кебек бишикаст ва омад ба тоб

ملک کبک بشکست و آمد به‌تاب

зи парвози пирӯзии хештан

ز پرواز پیروزی خویشتن

Набӯдаш ҳамоно ғами ҷону тан

نبودش همانا غم جان و تن

Бидонаст ки иқбол ёрӣ диҳад

بدانست که‌اقبال یاری دهد

Ба доро дар комгорӣ диҳад

به دارا درش کامگاری دهد

Валикин дар он давлати комгор

ولیکن در آن دولت کامگار

Набошад басии умр ӯ пойдор

نباشد بسی عمر او پایدار

Шунидам ки буд андари он хораи кӯҳ

شنیدم که بود اندر آن خاره کوه

Муқарнаси яке тоқи гардуни шиква

مقرنس یکی طاق گردون شکوه

Ки прсндгон зу ба овози хеш

که پرسندگان زو به آواز خویش

Хабари бози ҷустандӣ аз рози хеш

خبر باز جستندی از راز خویش

Садое шунидандӣ аз кӯҳи сахт

صدایی شنیدندی از کوه سخت

Бар он сон ки будӣ намӯдори бахт

بر آن‌سان که بودی نمودار بخت

Бифармуд шаҳ то яке ҳӯшманд

بفرمود شه تا یکی هوشمند

Хабари бози пурсади зи кӯҳи баланд

خبر باز پرسد ز کوه بلند

Ки чун дар ҷаҳони резиши хӯн буд

که چون در جهان ریزش خون بود

Саранҷоми иқбол ӯ чун буд ?

سرانجام اقبال او چون بود‌؟

Бипурсед прсндаҳи нағзи фол

بپرسید پرسندهٔ نغز فال

Ки чун май намояди саранҷоми ҳол ?

که چون می‌نماید سرانجام حال؟

Сикандар шавад бар ҷаҳони чираи даст ?

سکندر شود بر جهان چیره دست؟

Ба дорои дорои дароради шикаст ?

به دارای دارا درآرد شکست؟

Садое баровард кӯҳ аз наҳуфт

صدایی برآورد کوه از نهفت

Ҳамонро ки ӯ гуфта бад боз гуфт

همان را که او گفته‌بُد باز گفت

Аз он фоли фаррухи дили хусравӣ

از آن فال فرخ دل خسروی

Чу кӯҳ қавӣ ёфт пушти қавӣ

چو کوه قوی یافت پشت قوی

Ба хуррами дилӣ зон тарафи бозгашт

به خرم‌دلی زان طرف بازگشت

Сӯй базмгоҳ омад аз кӯҳу дашт

سوی بزمگاه آمد از کوه و دشت

Ба тадбир бинишаст бо анҷуман

به تدبیر بنشست با انجمن

Чу сарви сеӣ дар миёни чаман

چو سرو سهی در میان چمن

Сухан ронад зи андозаи кори хеш

سخن راند ز اندازه کار خویش

зи пирӯзии сулҳу пайкори хеш

ز پیروزی صلح و پیکار خویش

Ки чун ман ба неруии гетии паноҳ

که چون من به نیروی گیتی‌پناه

Ба гардуни гардони расонадами кулоҳ

به گردون گردان رساندم کلاه

Газяти рбохўоргон чун даҳум

گزیت رباخوارگان چون دهم

Ба худ бар чунин хорӣ ӣӣ чун нуҳум

به خود بر چنین خواری‌یی چون نهم

Ба доро чаро дод бояд хароҷ

به دارا چرا داد باید خراج

Казу кам надорам на гавҳар на тоҷ

کزو کم ندارم نه گوهر نه تاج

Гар ӯ тоҷ дорад маро теғ ҳаст

گر او تاج دارد مرا تیغ هست

Чу теғам буд тоҷам ояд ба даст

چو تیغم بود تاجم آید به‌دست

Гар ӯ лашгари орад ба пайкори ман

گر او لشگر آرد به پیکار من

Нигаҳдори ман баси нигаҳдори ман

نگهدار من بس نگهدار من

Марои нусрати эзадӣ ҳосил аст

مرا نصرت ایزدی حاصل است

Ки роем қавӣ , лашгарам икдл аст

که رایم قوی‌، لشگرم یکدل است

Сипаҳро ки Фирўзмндӣ расад

سپه را که فیروزمندی رسد

зи ёрони як дил баландӣ расад

ز یاران یک‌دل بلندی رسد

Ду дарзии зи дили бишиканади кӯҳ ро

دو درزی ز دل بشکند کوه را

Парокандагии оради анбӯҳ ро

پراکندگی آرد انبوه را

Умедам чунон шуд ба неруии бахт

امیدم چنان شد به نیروی بخت

Ки бустонам аз душманони тоҷу тахт

که بستانم از دشمنان تاج و تخت

Чаҳ бояд расадгоҳи доро шудан

چه باید رصدگاه دارا شدن

Ба ҷузяти диҳии ошкоро шудан

به جزیت دهی آشکارا شدن

Шумо зиракон аз сари ёварӣ

شما زیرکان از سر‌ِ یاوری

Чаҳ гуед ? чун бошад ин доварӣ ?

چه گویید‌؟ چون باشد این داوری‌؟

Чаҳ ҳуҷҷат буд пеши дорои маро

چه حجت بود پیش دارا مرا

Наоне кунад ошкорои маро

نهانی کند آشکارا مرا

Шносндгони саранҷоми кор

شناسندگان سرانجام کار

Дуо тоза карданд бар шаҳриёр

دعا تازه کردند بر شهریار

Ки то чархи гардандау ахтари сет

که تا چرخ گردنده و اختر‌ست

Вазин ҳар ду омезиши гавҳари сет

وزین هر دو آمیزش گوهر‌ست

Чароғи ҷаҳони гавҳари шоҳи бод

چراغ جهان گوهر شاه باد

Рухи шоҳи равшантар аз моҳи бод

رخ شاه روشن‌تر از ماه باد

Туе онкии неруии бениш ба туаст

تویی آنکه نیروی بینش به توست

Барӯмандии офариниш ба туаст

برومندی آفرینش به توست

Ба ҳар ҷо ки бошӣ худованд бош

به‌هر‌جا که باشی خداوند باش

зи тухмӣ ки корӣ барӯманд бош

ز تخمی که کاری برومند باش

Чу пурседӣ аз мо ба фархундаи рой

چو پرسیدی از ما به فرخنده رای

Бигӯем чун бахт шуд раҳнамоӣ

بگوییم چون بخت شد رهنمای

Чунонаст рухсат барои савоб

چنانست رخصت برای صواب

Ки шаҳ бар мухолиф наёрад шитоб

که شه بر مخالف نیارد شتاب

Ту биншингар ӯ бо ту ҷанг оварад

تو بنشین گر او با تو جنگ آورَد

Бар ӯ теғи ту кор танг оварад

بر او تیغِ تو کار تنگ آورد

зи дасти ту як теғ бардоштан

ز دست تو یک تیغ برداشتن

зи душмани сару теғи бгзоштн

ز دشمن سر و تیغ بگذاشتن

Гавазнӣ ки бо шер бозӣ кунад

گوزنی که با شیر بازی کند

Замини ҷои қурбон намозӣ кунад

زمین جای قربان نمازی کند

з доро наёяд ба ҷуз ноӣу нӯш

ز دارا نیاید به جز نای و نوش

Гар ояд ба ту хунаш ояд ба ҷӯш

گر آید به تو خونش آید به جوش

Ту зу беш дар лашгар оростан

تو زو بیش در لشگر آراستن

Хароҷ аз забунони тавон хостан

خراج از زبونان توان خواستن

Шабихуни ту то биёбони занг

شبیخون تو تا بیابان زنگ

Тамошоӣ ӯ то шабистони танг

تماشای او تا شبستان تنگ

Ту дайни парварии хасми кин парвар аст

تو دین‌پروری خصمْ کین‌پرور است

Фиришта дигар аҳриман дигар аст

فرشته دگر اهرمن دیگر است

Ту шмширгирӣ ва ӯ ҷоми гир

تو شمشیرگیری و او جام گیر

Ту бар сари нишинӣ ва ӯ бар сарир

تو بر سر نشینی و او بر سریر

Ту бо додӣ , ӯ ҳаст бидодгар

تو با دادی‌، او هست بیدادگر

Ту мизони зӯр ӯ тарозуии зар

تو میزان‌ِ زور او ترازوی زر

Ту бедорӣ , ӯ бехудӣ ме кунад

تو بیداری‌، او بی‌خودی می‌کند

Ту некӣ кунӣ ӯ бадӣ ме кунад

تو نیکی کنی او بدی می‌کند

Бдони бад ки аз ҷумлаи шаҳру сипоҳ

بدآن بد که از جمله شهر و سپاه

з некон надорад касе никхўоаҳ

ز نیکان ندارد کسی نیکخواه

Бибинӣ ки рӯзии ҳам озор ӯ

ببینی که روزی هم آزار او

Касодӣ дар орад ба бозор ӯ

کسادی در آرد به بازار او

Навозишгариҳои бади роми ту

نوازشگری‌های بد رام تو

برارد ба ҳафтуми фалаки номи ту

برآرد به هفتم فلک نام تو

зи ҳақи душманӣ чанд ботили ситез

ز حق دشمنی چند باطل ستیز

Макун чун кунад ботил аз ҳақи гурез

مکن چون کند باطل از حق گریز

Камарбанди бедории бахти гир

کمربند بیداری‌ بخت گیر

Каллаи дорӣ ӣӣ кун сари тахти гир

کله‌داری‌یی کن سر تخت گیر

Набояд ки бандади туро ин хаёл

نباید که بندد تو را این خیال

Ки давлат ба маликасту нусрат ба мол

که دولت به ملک است و نصرت به مال

Сиррӣ кардани мардум аз мардумии сет

سری کردن مردم از مردمی‌ست

Вагарнаи ҳамаи одамии одамии сет

وگرنه همه آدمی آدمی‌ست

Ҳамаи мардумӣ сарфарозӣ кунад

همه مردمی سرفرازی کند

Сар он шуд ки мардум навозӣ кунад

سر آن شد که مردم‌نوازی کند

Даду домро шер аз онаст шоҳ

دد و دام را شیر از آنست شاه

Ки меҳмон навозаст дар сайдгоҳ

که مهمان نوازست در صیدگاه

Ҷаҳон хуш бидон нест ки оре ба даст

جهان خوش بدان نیست که‌آری به‌دست

Ба занҷир ва қуфлаш кунӣ пои баст

به زنجیر و قفلش کنی پای‌بست

зи айши хуш онгаҳ нишонаши диҳӣ

ز عیش خوش آنگه نشانش دهی

Каз инаши сетоне ба онаш диҳӣ

کز اینش ستانی به آنش دهی

Ҷавонмарди пайваста бо кас буд

جوانمرد پیوسته با کس بود

Каси онро набошад ки нокас буд

کس آن را نباشد که ناکس بود

Бидон кас ки ӯро хамирии сети хом

بدان کس که او را خمیری‌ست خام

Ҳама кас диҳад нони пухта ба вом

همه کس دهد نان پخته به وام

Муруввати ту дорӣу мардии ту рост

مروت تو داری و مردی تو راست

Бидонадяшро ганҷ бо аждаҳост

بداندیش را گنج با اژدهاست

Гар ӯ тундар омад ту ҳастӣ дурахш

گر او تندر آمد تو هستی درخش

Гар ӯ гунҷадон шуд туе ганҷи бахш

گر او گنجدان شد تویی گنج‌بخش

Падар гарчи бо қӯти шер буд

پدر گرچه با قوت شیر بود

Ба кин хостани нарми шамшер буд

به کین خواستن نرم شمشیر بود

Ту он ширгирӣ ки дар вақти ҷанг

تو آن شیرگیری که در وقت جنگ

зи шамшери ту хӯн шавад хораи санг

ز شمشیر تو خون شود خاره سنگ

Чгўӣии сиёҳони зангии сиришт

چگوئی سیاهان زنگی سرشت

Ки буданд чун деви дижхими зишт

که بودند چون دیو دژخیم زشت

Чу бо теғи ту саркашӣ сохтанд

چو با تیغ تو سرکشی ساختند

Ба ҷузи сар чаҳ дар поят андохтанд ?

به جز سر چه در پایت انداختند‌؟

Чу зон сайлҳо бар нагаштӣ чу кӯҳ

چو زان سیل‌ها بر نگشتی چو کوه

Аз ин қатраҳо ҳам надории шиква

از این قطره‌ها هم نداری شکوه

Наҳангӣ ки ӯ пелро пай кунад

نهنگی که او پیل را پی کند

Аз оҳӯи барраи оҷизӣ кӣ кунад ?

از آهوبره عاجزی کی کند‌؟

Ҳужабри жён кӣ шавад сайди гӯр ?

هژبر ژیان کی شود صید گور‌؟

Сияҳи мор кӣ рӯй тобади зи мӯр ?

سیه‌مار کی روی تابد ز مور‌؟

Уқобӣ ки нахҷӣри соз ӣ кунад

عقابی که نخجیر‌ساز‌ی کند

Ба Фрўҷкони даст бозӣ кунад

به فروجکان دست‌بازی کند

Дигар кохтрони нек хоҳ тавонад

دگر کاختران نیک‌خواه تواند

Ҳамон хокёни хок роҳ тавонад

همان خاکیان خاک راه تواند

Намӯдори гетӣ гушойӣ турост

نمودار گیتی‌گشایی تراست

Халали хасмро , мумиёе турост

خلل خصم را‌، مومیایی تراست

Ба чандини нишонҳои фирӯзманд

به چندین نشان‌های فیروزمند

Бидонадяшро чун наёяд газанд ?

بداندیش را چون نیاید گزند‌؟

Ба фолӣ каз ахтари тавон баршумурд

به فالی کز اختر توان برشمرد

Ту дории дарин доварии дастбурд

تو داری درین داوری دستبرد

Ҳамон дар ҳуруфи хати ҳандасӣ

همان در حروف خط هندسی

Ту ғолибтаригар сухани баррасӣ

تو غالب‌تری گر سخن بررسی

Плнгр ки лшкркши занг буд

پلنگر که لشکرکش زنگ بود

Ба вақте ки бо қӯти чанг буд

به وقتی که با قوّت چنگ بود

Ба мағлубу ғолиб чу бишитофтем

به مغلوب و غالب چو بشتافتیم

Дар он фатҳи ғолиби туро ёфтем

در آن فتح غالب تو را یافتیم

Чу пирӯз буд он нмўнш ба фол

چو پیروز بود آن نمونش به فال

Дар ин ҳам тавон буд пирӯзи ҳол

در این هم توان بود پیروز حال

Шаҳ аз нусрати раҳнамоёни хеш

شه از نصرت رهنمایان خویش

Ҳисоб ҷаҳонгирӣ оварад пеш

حساب جهانگیری آورد پیش

Ба ҳар ҷо ки шамшер ва соғар гирифт

به‌هر‌جا که شمشیر و ساغر گرفت

Ба неки ахтарии фол ахтар гирифт

به نیک اختری فال اختر گرفت

Ба фархундагии фоли зани моҳу сол

به فرخندگی فال زن ماه و سال

Ки фаррух буд фоли фаррух ба фол

که فرخ بود فال فرخ به فال

Мазан фоли бад , ки оварад ҳоли бад

مزن فال بد‌، که‌آورد حال بد

Мабодо касе ков занад фоли бад

مبادا کسی کاو زند فال بد