Биёи соқӣ ки лаъли полуда ро

بیا ساقی آن لعل پالوده را

Биовар бишӯй ин ғами олӯда ро

بیاور بشوی این غم آلوده را

Фурӯзандаи лаълӣ ки райҳони боғ

فروزنده لعلی که ریحان باغ

зи қандил ӯ брФрўзди чароғ

ز قندیل او برفروزد چراغ

Чу фаррух буд рӯзӣ аз бомдод

چو فرخ بود روزی از بامداد

Ҳамаи мардро некӣ ояд ба ёд

همه مرد را نیکی آید به یاد

Ба хӯбӣ наад расми бунёдҳо

به خوبی نهد رسم بنیادها

зи давлат ба некӣ кунад ёдҳо

ز دولت به نیکی کند یادها

Сар аз кӯии неки ахтарии барзанад

سر از کوی نیک اختری برزند

Ба неки ахтарии фол ахтар занад

به نیک اختری فال اختر زند

Ба ҳангом сахтӣ машав ноумед

به هنگام سختی مشو ناامید

Каз абри сияҳи боради оби сипед

کز ابر سیه بارد آب سپید

Дар чорасозӣ ба худ дар мабанд

در چاره‌سازی به خود در مبند

Ки бисёр талхӣ буд сӯдманд

که بسیار تلخی بود سودمند

Нафас ба каз умед ёрӣ диҳад

نفس به کز امید یاری دهد

Ки эзади худ умедворӣ диҳад

که ایزد خود امیدواری دهد

Гиреҳ дар мёўр бар абрӯии хеш

گره در میاور بر ابروی خویش

Дар ойӣнаи фатҳи байн рӯй хеш

در آیینه فتح بین روی خویش

Гзорндаҳи нақши дебои рӯм

گزارنده نقش دیبای روم

Кунад нақши дебочаро машки бум

کند نقش دیباچه را مشک بوم

Ки чун шуд Сикандари ҷаҳонро калид

که چون شد سکندر جهان را کلید

зи шамшераш ойӣна омад падед

ز شمشیرش آیینه آمد پدید

Арӯси ҷаҳонро ки шуд ҷилваи соз

عروس جهان را که شد جلوه‌ساز

Бидон равшан ойӣна омад ниёз

بدان روشن آیینه آمد نیاز

Набӯд оинаи пеш аз ӯ сохта

نبود آینه پیش از او ساخته

Ба тадбир ӯ гашти пардохта

به تدبیر او گشت پرداخته

Нахустин амал кина сохтанд

نخستین عمل که‌آینه ساختند

Зрўи нуқра дар қолаб андохтанд

زر و نقره در قالب انداختند

Чу аФрўхтндши ғарази брнхост

چو افروختندش غرض برنخاست

Дару пайкар худ надиданд рост

در او پیکر خود ندیدند راست

Расед озмоиш ба ҳар гавҳарӣ

رسید آزمایش به هر گوهری

Намуданд ҳар як дигар пайкарӣ

نمودند هر یک دگر پیکری

Саранҷом коҳин даромад ба кор

سرانجام که‌آهن درآمد به کار

Пазирнда шуд гавҳарашро нигор

پذیرنده شد گوهرش را نگار

Чу пардохт рассоми оҳангараш

چو پرداخت رسام آهنگرش

Ба сайқал фурӯзанда шуд пайкараш

به صیقل فروزنده شد پیکرش

Ҳамаи пайкариро бидон сон ки ҳаст

همه پیکری را بدان سان که هست

Дарав дид рассоми гавҳари параст

درو دید رسام گوهر پرست

Ба ҳар шакл май сохтндши нахуст

به هر شکل می‌ساختندش نخست

намеомад аз ваии хаёлии дуруст

نمی‌آمد از وی خیالی درست

Ба паҳнӣ шудӣ чеҳраро паҳни соз

به پهنی شدی چهره را پهن ساز

Дарозяш кардӣ ҷабинро дароз

درازیش کردی جبین را دراز

Мураббаъ мухолиф намӯдӣ хаёл

مربع‌،‌ مخالف نمودی خیال

Мсдси нишон давр додӣ зи ҳол

مسدّس‌، نشان دور دادی ز حال

Чу шакл мудаввар шуд ангехта

چو شکل مدوّر شد انگیخته

Тафовут нашуд бо ваии омехта

تفاوت نشد با وی آمیخته

Ба айнаи з ҳар сӯ ки бардоштанд

به عینه ز هر سو که برداشتند

Намоиши яке буд бгзоштнд

نمایش یکی بود بگذاشتند

Бад-ӣни ҳандасаи зи оҳани тираи мағз

بدین هندسه ز آهن تیره مغز

Барафрӯхт шоҳи ин намӯдори нағз

برافروخت شاه این نمودار نغز

Ту низ ар дар он оинаи бенгарӣ

تو نیز ار در آن آینه بنگری

Ба дасти ореи ойини Искандарӣ

به دست آری آیین اسکندری

Чу он гирд рӯй оҳани сахти пушт

چو آن گرد روی آهن سخت پشت

Ба нармӣ даромад зи хуии дурушт

به نرمی درآمد ز خوی درشت

Сикандар дарав дид пеш аз гуруҳ

سکندر درو دید پیش از گروه

зи гавҳар ба гавҳар даромад шиква

ز گوهر به گوهر درآمد شکوه

Чу аз дидан рӯй худ гашти шод

چو از دیدن روی خود گشت شاد

Яке бӯса бар пушт ойӣна дод

یکی بوسه بر پشت آیینه داد

Арӯсӣ ки ин суннати орад ба ҷой

عروسی که این سنت آرد به جای

Диҳад бӯсаи ойӣнаро рӯ намой

دهد بوسه آیینه را رو نمای