Шабии космони маҷлис афрӯз кард

شبی کاسمان مجلس افروز کرد

Шаб аз равшании даъвӣ рӯз кард

شب از روشنی دعوی روز کرد

Саропардаи ҳафт султони сарир

سراپرده هفت سلطان سریر

Бромўдаҳи гавҳар ба чинии ҳарир

برآموده گوهر به چینی حریر

Сари сабзпушони боғи биҳишт

سر سبزپوشان باغ بهشت

Ба сарсабзии оростаи кору кишт

به سرسبزی آراسته کار و کشت

Муҳамад ки султони ин маҳд буд

محمد که سلطان این مهد بود

зи чандини Халифаи валиаҳд буд

ز چندین خلیفه ولیعهد بود

Сари нофа дар байти ақсои кушод

سر نافه در بیت اقصی گشاد

зи нофи замини сар ба ақсои ниҳод

ز ناف زمین سر به اقصی نهاد

зи банд ҷаҳон дод худро халос

ز بند جهان داد خود را خلاص

Ба маъшӯқии аршёни гашти хос

به معشوقی عرشیان گشت خاص

Бунаи баст аз ин кӯии ҳафтод роҳ

بُنه بست از این کوی هفتاد راه

Ба ҳафтуми фалак бар зада боргоҳ

به هفتم فلک بر زده بارگاه

Дил аз кор на ҳуҷраи пардохта

دل از کار نُه حجره پرداخته

Ба на ҳуҷра осмон тохта

به نه حجرهٔ آسمان تاخته

Буруни ҷустаи зини кандаи чорбнд

برون جسته زین کنده چاربند

Фарси ронда бар ҳафт чархи баланд

فرس رانده بر هفت چرخ بلند

Барроқии шитобандаи зераш чу барқ

براقی شتابنده زیرش چو برق

Стомш чу хуршед дар нури ғарқ

ستامش چو خورشید در نور غرق

Суҳайлӣ бар авҷи араби тофта

سهیلی بر اوج عرب تافته

Адими Ямани ранг азу ёфта

ادیم یمن رنگ ازو یافته

Бришми дамӣ , балки лؤлؤи саммӣ

بریشم دُمی‌، بلکه لؤلؤ سمی

Раванда чу лؤлؤ бар абрешимӣ

رونده چو لؤلؤ بر ابریشمی

На оҳӯ вале нофаш аз мшги пар

نه آهو ولی نافش از مشگ پر

Чу дандони оҳӯи бромўдаҳ дар

چو دندان آهو برآموده در

Аз он хуши Аннантар ки ояд гумон

از آن خوش عنان‌تر که آید گمان

Вази он тези рӯтар ки тир аз камон

وز آن تیز‌رو‌تر که تیر از کمان

Шитобандатар ваҳми алавии хиром

شتابنده‌تر وهم‌ ِ علوی خرام

Азуи бози пас мондаи ҳафтод гом

ازو باز پس مانده هفتاد گام

Ба олами гушойии фириштаи вшӣ

به عالم‌گشایی فرشته‌وشی

На олами гушойӣ ки олами кашӣ

نه عالم‌گشایی که عالم‌کشی

Ба шбрнгӣ аз шаб чаро гашта маст

به شبرنگی از شب‌چرا گشته مست

Чу моҳи омадаи шаб чарое ба даст

چو ماه آمده شب‌چرایی به دست

Чунон шуд ки аз тезии гом ӯ

چنان شد که از تیزی گام او

Сабақи барад бар ҷунбиши ором ӯ

سبق برد بر جنبش آرام او

Қадам бар қиёси назар май кушод

قدم بر قیاس نظر می‌گشاد

Магари худ қадам бар назар май ниҳод

مگر خود قدم بر نظر می‌نهاد

Паямбар бидон хтлии раҳи навард

پیمبر بدان ختلی‌ِ ره‌نورد

Баровард аз ин оби гардандаи гирд

برآورد از این آب گردنده گرد

Ҳам ӯ роҳдон , ҳам фарси роҳвор

هم او راهدان‌، هم فرس راهوار

Зиҳии шоҳи мураккаби зиҳии шаҳсавор !

زهی شاهْ‌مرکب زهی شهسوار‌!

Чу зини хонқаҳи азм дарвоза кард

چو زین خانقه عزم دروازه کرد

Ба дасташи фалаки хирқаро тоза кард

به دستش فلک خرقه را تازه کرد

Савод фалак гашта гулшани бадв

سواد فلک گشته گلشن بدو

Шудаи равшанони чашми равшани бадв

شده روشنان چشم‌روشن بدو

Дар он парда каз гирдҳо буд пок

در آن پرده کز گردها بود پاک

Ншоист шуд домани олӯдаи хок

نشایست شد دامن آلوده خاک

Ба дарёии ҳафт ахтар омад нахуст

به دریای هفت اختر آمد نخست

Қадамро наҳуфт об хокӣ бишуст

قدم را نهفت آب خاکی بشست

Раҳо кард бар анҷуми асбоб ро

رها کرد بر انجم اسباب را

Ба ма дод гаҳвораи хоб ро

به مه داد گهوارهٔ خواب را

Пас онгаҳ қалам бар Уториди шикаст

پس آنگه قلم بر عطارد شکست

Ки уммии қаламро нагирад ба даст

که امی قلم را نگیرد به دست

Талоқи табиат ба ноҳид дод

طلاق طبیعت به ناهید داد

Ба шукронаи қурсӣ ба хуршед дод

به شکرانه قرصی به خورشید داد

Ба миррӣх дод оташи хашми хеш

به مریخ داد آتش خشم خویش

Ки хашми андарон раҳ намерафт пеш

که خشم اندران ره نمی‌رفت پیش

Ръўнт раҳо кард бар муштарӣ

رعونت رها کرد بر مشتری

Нигинӣ дигар зад бар ангуштарӣ

نگینی دگر زد بر انگشتری

Саводи сафина ба кайвони супурд

سواد سفینه به کیوان سپرد

Ба ҷузи гавҳарии пок бо худ набард

به جز گوهری پاک با خود نبرد

Бипардохт нзлӣ ба ҳар манзилӣ

بپرداخت نزلی به هر منزلی

Чунон ков фурӯ монад ва танҳо дилӣ

چنان کاو فرو ماند و تنها دلی

Шудаи ҷони пайғамбарони хок ӯ

شده جان پیغمبران خاک او

Зада даст ҳар як ба фитрок ӯ

زده دست هر یک به فتراک او

Камар бар камари кӯҳ бар кӯҳ ронад

کمر بر کمر کوه بر کوه راند

Гриўаҳи гриўаҳи ҷнибти ҷаҳонад

گریوه گریوه جنیبت جهاند

Ба ҳорӯняши Хизру Мӯсои давон

به هارونیش خضر و موسی دوان

Масеҳо чаҳ гӯям зи мавкиби равон

مسیحا چه گویم ز موکب روان

Ба андозаи онкии як дам зананд

به اندازهٔ آنکه یک دم زنند

Ба як чашми захмӣ ки бар ҳам зананд

به یک چشم زخمی که بر هم زنند

зи хари пуштаи осмон дар гузашт

ز خر پشته آسمان در گذشت

Замину замонро варақи дрнўшт

زمین و زمان را ورق درنوَشت

Надидаи зи тъҷбили новирд ӯ

ندیده ز تعجبیل ناورد او

Кас аз гирд бар гирд ӯ гирд ӯ

کس از گرد بر گرد او گرد او

зи партоби тираш дар он трктоз

ز پرتاب تیرش در آن ترکتاز

Фалаки тири партобҳо мондаи боз

فلک تیر پرتابها مانده باز

Танидаи таниш дар расадҳои давр

تنیده تنش در رصدهای دور

Ба рӯҳонӣон бар ҷасадҳои нур

به روحانیان بر جسدهای نور

Дар он роҳи бироаҳ аз овораге

در آن راه بیراه از آوارگی

Ҳамаш бори мондаи ҳамаш борагӣ

همش بار مانده همش بارگی

Пари Ҷабраил аз раҳаши рехта

پر جبرئیل از رهش ریخته

СроФил аз он садама бигурехта

سرافیل از آن صدمه بگریخته

зи рФрФи гузашта ба фарсанг ҳо

ز رفرف گذشته به فرسنگ‌ها

Дар он парда бинмуда оҳанг ҳо

در آن پرده بنموده آهنگ‌ها

зи дарвозаи сидра то соқи арш

ز دروازهٔ سدره تا ساق عرش

Қадам бар қадами исмати афкандаи фарш

قدم بر قدم عصمت افکنده فرش

зи диўонгаҳи аршёни бргзшт

ز دیوانگه‌ِ عرشیان برگذشت

Ба дарҷ омаду дарҷро дрнўшт

به درج آمد و درج را درنوَشت

Ҷиҳатро вилоят ба поён расед

جهت را ولایت به پایان رسید

Қтиът ба паргор даврон расед

قطیعت به پرگار دوران رسید

Замини зода осмон тохта

زمین زادهٔ آسمان تاخته

Замину осмонро пас андохта

زمین و آسمان را پس انداخته

Муҷаррад рӯйро ба ҷое расонад

مجرد روی را به جایی رساند

Ки аз буд ӯ ҳеҷ бо ӯ намонад

که از بود او هیچ با او نماند

Чу шуд дар раҳи нестии чархи зан

چو شد در ره نیستی چرخ زن

Бурун омад аз ҳастӣ хештан

برون آمد از هستی خویشتن

Дар он доираи гардиши роҳ ӯ

در آن دایره گردش راه او

Намӯд аз сар ӯ қадамгоҳ ӯ

نمود از سر او قدمگاه او

Раҳе рафт безеру болои далер

رهی رفت بی زیر و بالا دلیر

Ки дар доира нест болоу зер

که در دایره نیست بالا و زیر

Ҳиҷоб сиёсат барандохтанд

حجاب سیاست برانداختند

зи бегонагон ҳуҷра пардохтанд

ز بیگانگان حجره پرداختند

Дар он ҷой ки андешаи нодидаи ҷой

در آن جای که‌اندیشه نادیده جای

Дуруд аз Муҳамади қабул аз худоӣ

درود از محمد قبول از خدای

Каломӣ ки беолат омад шунид

کلامی که بی آلت آمد شنید

Лақое ки он дӣданӣ буд дид

لقایی که آن دیدنی بود دید

Чунон дид каз ҳазрати зулҷалол

چنان دید کز حضرت ذوالجلال

На зон сӯи ҷиҳати бад на зи ин сӯи хаёл

نه زان سو جهت بد نه ز این سو خیال

Ҳама дида гашта чу наргиси таниш

همه دیده گشته چو نرگس تنش

Нагашта яке хори пиромнш

نگشته یکی خار پیرامنش

Дар он наргисин ҳарфи кон боғ дошт

در آن نرگسین حرف کان باغ داشت

Магӯ зоғи кови меҳри мо зоғ дошт

مگو زاغ کاو مُهر ما‌زاغ داشت

Гузар бар сар хон ихлос кард

گذر بر سر خوان اخلاص کرد

Ҳам ӯ хӯрд ва ҳам бахши мо хос кард

هم او خورد و هم بخش ما خاص کرد

Дилаши нури фазл илоҳӣ гирифт

دلش نور فضل الهی گرفت

Ятемии нигар то чаҳ шоҳӣ гирифт

یتیمی نگر تا چه شاهی گرفت

Сӯй олам омад рухи афрӯхта

سوی عالم آمد رخ افروخته

Ҳамаи илми олам дар омӯхта

همه علم عالم در آموخته

Чунон рафтау омадаи бози пас

چنان رفته و آمده باز پس

Ки ноед дар андешаи ҳеҷ кас

که ناید در اندیشهٔ هیچ‌کس

зи гармӣ ки чун барқи паймӯди роҳ

ز گرمی که چون برق پیمود راه

Нашуд гармии хобаш аз хобгоҳ

نشد گرمی خوابش از خوابگاه

Надонам ки шабро чаҳ аҳвол буд

ندانم که شب را چه احوال بود

Шабӣ буд ё худ яке сол буд

شبی بود یا خود یکی سال بود

Чу шояд ки ҷонҳои мо дар дамӣ

چو شاید که جان‌های ما در دمی

Барояд ба пиромни олимӣ

برآید به پیرامن عالمی

Тан ӯ ки софитар аз ҷони мост

تن او که صافی‌تر از جان ماست

Агар шуд ба як лаҳза вомад равост

اگر شد به یک لحظه وامد رواست

Ба ар гавҳари ҷон нисораш кунам

به ار گوهر جان نثارش کنم

Санои хуонеи чор ёраш кунам

ثنا خوانی چار یارش کنم

Гуҳар хар чаҳоранду гавҳари чаҳор

گهر خر چهارند و گوهر چهار

Фурӯшандаро бо фузулӣ чикор

فروشنده را با فضولی چکار

Ба меҳри алӣ гарчи муҳкам пем

به مهر علی گرچه محکم پیم

зи ишқи умр низ холии ним

ز عشق عمر نیز خالی نیم

Ҳмидўн дар ин чашми равшани димоғ

همیدون در این چشم روشن دماغ

Абубакр шамъасту Усмони чароғ

ابوبکر شمعست و عثمان چراغ

Бидон чори султони дарвеши ном

بدان چار سلطان درویش نام

Шудаи чори такбири давлати тамом

شده چار تکبیر دولت تمام

Зиҳии пешвои фиристодагон

زهی پیشوای فرستادگان

Пазирндаи узри афтодагон

پذیرنده عذر افتادگان

Ба оғози малики аввалин роятӣ

به آغاز ملک اولین رایتی

Ба поёни даври охирин оятӣ

به پایان دور آخرین آیتی

Гузин карда ҳар ду олами туе

گزین کردهٔ هر دو عالم تویی

Чу тугар касе бошад он ҳам туе

چو تو گر کسی باشد آن هم تویی

Туе қуфли ганҷинаҳоро калид

تویی قفل گنجینه‌ها را کلید

Дар нек ва бад карда бар мо падед

در نیک و بد کرده بر ما پدید

Ба шаби рӯзи моро ба бе змтӣ

به شب روز ما را به بی ذمتی

Сҷл бар зада комтии умматӣ

سجل بر زده کامتی امتی

Ман азаматон камтарини хоки ту

من از امتان کمترین خاک تو

Бад-ӣни лоғарии сайди фитроки ту

بدین لاغری صید فتراک تو

Низомӣ ки дар ганҷа шуд шҳрбнд

نظامی که در گنجه شد شهربند

Мабод аз саломи ту нобаҳрманд

مباد از سلام تو نابهرمند