Чунин буд дар номаи шоҳи рӯм
چنین بود در نامهٔ شاه روم
Ба лафзӣ казу гашти хоро чу мум
به لفظی کزو گشت خارا چو موم
Пас аз номи дорандаи меҳру моҳ
پس از نام دارندهٔ مهر و ماه
Ки андешаро сӯй ӯ нест роҳ
که اندیشه را سوی او نیست راه
Худованди фармону Фрмонброн
خداوند فرمان و فرمانبران
Фиристандаи ваҳии пайғамбарон
فرستندهٔ وحی پیغمبران
зи фармон ӯ зери чархи кабӯд
ز فرمان او زیر چرخ کبود
Басӣ дода бар никномони дуруд
بسی داده بر نیکنامان درود
Сухани ронда онгаҳ ки эй паҳлавон
سخن رانده آنگه که ای پهلوان
Ки пуштати қавии боду бахтати ҷавон
که پشتت قوی باد و بختت جوان
Бар он буд роем ки азм оварам
بر آن بود رایم که عزم آورم
Ба купол бо пел разм оварам
به کوپال با پیل رزم آورم
Намоям ба гетии яке дастбурд
نمایم به گیتی یکی دستبرد
Ки гардад зи куполи ман кӯҳи хирад
که گردد ز کوپال من کوه خرد
Ба Ҳиндӯстон дар занами оташӣ
به هندوستان در زنم آتشی
Нмонм дар он буми гарданкашӣ
نمانم در آن بوم گردنکشی
Каманди афканам дар сари жандаи пел
کمند افکنم در سر ژنده پیل
зи хӯни бех рӯин барорам зи нил
ز خون بیخ روین برآرم ز نیل
Ҳамаи хок ӯро ба хӯн тар кунам
همه خاک او را به خونتر کنم
Ҳамон обро хок бар сар кунам
همان آب را خاک بر سر کنم
Чу ту рӯй дар оштӣ доштӣ
چو تو روی در آشتی داشتی
Аннан бар нпичидм аз оштӣ
عنان بر نپیچیدم از آشتی
Ба ширини суханҳои ҷон парварат
به شیرین سخنهای جان پرورت
Худованд будам шудам чокарат
خداوند بودم شدم چاکرت
Диламро ба зинҳори зиҳи барзадӣ
دلم را به زنهار زه برزدی
Ба ҷодӯи забонии гиреҳ бар задӣ
به جادو زبانی گره بر زدی
Чунон кун ки ин аҳд некӯ намой
چنان کن که این عهد نیکو نمای
Дар абнои мо дайр монад биҷой
در ابنای ما دیر ماند بجای
Гар он чор гавҳар фиристӣ ба ман
گر آن چار گوهر فرستی به من
Кунам бо ту аҳдӣ дар ин анҷуман
کنم با تو عهدی در این انجمن
Кигар ҳафт кишвар шавад пари сипоҳ
که گر هفت کشور شود پر سپاه
Нагардад зи малики ту мўӣии табоҳ
نگردد ز ملک تو موئی تباه
Баҳри неки вебад бо ту ёрӣ кунам
بهر نیک وبد با تو یاری کنم
Бад-ӣн гуфтаҳо устуворӣ кунам
بدین گفتهها استواری کنم
Фиристод чун нома бар кед хонд
فرستاد چون نامه بر کید خواند
Дуруди фиристанда бар ваии расонад
درود فرستنده بر وی رساند
зи афсуну афсонаи длнўоз
ز افسون و افسانه دلنواز
Дар ҷодўӣиҳо бар ӯ кард боз
در جادوئیها بر او کرد باز
з кед ва фусунҳои ҷодӯӣ ӯ
ز کید و فسونهای جادوی او
Шуда кед якбораи ҳиндӯӣ ӯ
شده کید یکباره هندوی او
Шунидам ки ҷодӯӣ ҳиндӯ басӣаст
شنیدم که جادوی هندو بسیست
Нхўондм ки ҷодӯӣ ҳиндӯ касеаст
نخواندم که جادوی هندو کسیست
Чу лухтӣ сухан ронад бар ҷои хеш
چو لختی سخن راند بر جای خویش
Раҳ оварад оварда оварад пеш
ره آورد آورده آورد پیش
Дил кед ҳиндӯ бар омад зи ҷой
دل کید هندو بر آمد ز جای
Ҷаҳонҷӯйро шуд парастиш намой
جهانجوی را شد پرستش نمای
Басӣ кард бар шаҳриёри офарин
بسی کرد بر شهریار آفرین
Ки бе ӯ мабодои замону замин
که بی او مبادا زمان و زمین
Фиристодаи кордонро навохт
فرستادهٔ کاردان را نواخت
Замони хости як ҳафта то кори сохт
زمان خواست یک هفته تا کار ساخت
Чу шуд ҳафта ва кор шуд сохта
چو شد هفته و کار شد ساخته
Ба сичндаҳи азкори пардохта
به سیچنده ازکار پرداخته
Ба Фрмонбрии шоҳро саҷдаи барад
به فرمانبری شاه را سجده برد
Пазируфтаҳоро ба қосиди супурд
پذیرفتهها را به قاصد سپرد
Ҷузи он чори перояи арҷманд
جز آن چار پیرایهٔ ارجمند
Гронмоиҳоӣ дигар дилписанд
گرانمایهای دگر دلپسند
зи ганҷу зару зевару лаъл ва дар
ز گنج و زر و زیور و لعل و در
Басии пушти пелони зи ганҷинаи пар
بسی پشت پیلان ز گنجینه پر
зи пӯлоди ҳиндии басии борҳо
ز پولاد هندی بسی بارها
зи авду зи анбар ба харворҳо
ز عود و ز عنبر به خروارها
Чу кӯҳи равандаи чиҳил жандаи пел
چو کوه رونده چهل ژنده پیل
Ки нагузаштӣ аз нофашон равад нил
که نگذشتی از نافشان رود نیل
Се пели сипед аз паии тахти шоҳ
سه پیل سپید از پی تخت شاه
Каз эшон шудӣ рӯзи душмани сиёҳ
کز ایشان شدی روز دشمن سیاه
Блиносро низ ганҷии тамом
بلیناس را نیز گنجی تمام
Ҳам аз машки пухтаи ҳам аз авди хом
هم از مشک پخته هم از عود خام
Придхтро дар яке маҳди авд
پریدخت را در یکی مهد عود
Ки маҳди фалаки барадӣ ӯро суҷуд
که مهد فلک بردی او را سجود
Равон кард бо ин чунин ганҷҳо
روان کرد با این چنین گنجها
Ҷаҳони барда бар ҳар яке ранҷҳо
جهان برده بر هر یکی رنجها
Блиноси азин сони зару зеварӣ
بلیناس ازین سان زر و زیوری
Ки буданд ҳар як ба аз кишварӣ
که بودند هر یک به از کشوری
Ба назд ҷаҳони довари хеши барад
به نزد جهان داور خویش برد
Ҷҳондоўрии байн ки чун пеши барад
جهانداوری بین که چون پیش برد
Чу шаҳ дид ганҷи фиристода ро
چو شه دید گنج فرستاده را
Чаҳор орзӯӣ худо дода ро
چهار آرزوی خدا داده را
Бидон ганҷҳо он чунон шод шуд
بدان گنجها آن چنان شاد شد
Ки ганҷинаи рӯмаш аз ёд шуд
که گنجینهٔ رومش از یاد شد
Фиканд озмоиш бидон чори чиз
فکند آزمایش بدان چار چیز
Чунон буд кӯ гуфт ва зон беш низ
چنان بود کو گفت و زان بیش نیز
Чу дар оби ҷом ҷҳонтоб дид
چو در آب جام جهانتاب دید
зи як шарбаташи халқ сироб дид
ز یک شربتش خلق سیرآب دید
Чу бо файласуф омад андари сухан
چو با فیلسوف آمد اندر سخن
Хабар ёфт аз корҳои куҳан
خبر یافت از کارهای کهن
Пизишки мубораки барзади нафас
پزشک مبارک برزد نفس
зи тани баради беморӣ аз дили ҳавас
ز تن برد بیماری از دل هوس
Чу навбат бидон ганҷ пинҳон расед
چو نوبت بدان گنج پنهان رسید
зи Ҳиндӯстон чинӣ омад падед
ز هندوستان چینی آمد پدید
Аз он хубтар дид кондозаҳи гир
از آن خوبتر دید کاندازه گیر
Сифатҳои ӯро кунад дилпазир
صفتهای او را کند دلپذیر
Гулӣ дид хшбўӣу нодидаи гирд
گلی دید خشبوی و نادیده گرد
Баҳории нёзрдаҳ аз боди сард
بهاری نیازرده از باد سرد
Парии пайкарӣ чун бути ороста
پری پیکری چون بت آراسته
Парӣу бут аз ҳиндӯони хостаҳ
پری و بت از هندوان خاسته
Даҳани тангу сари гирду абрӯи фарох
دهن تنگ و سر گرد و ابرو فراخ
Рухӣ чун гули сурх бар сабзи шох
رخی چون گل سرخ بر سبز شاخ
Ба ширинӣ аз гули шукри нӯш тар
به شیرینی از گلشکر نوش تر
Ба нармии зи гули нозуки оғӯш тар
به نرمی ز گل نازک آغوشتر
Гиреҳ бар гиреҳи чини зулфаш чу дом
گره بر گره چین زلفش چو دام
Ҳамаи чинёни чин ӯро ғулом
همه چینیان چین او را غلام
Чу оҳӯ ба чини машки парварда буд
چو آهو به چین مشک پرورده بود
Қрнқл ба Ҳиндӯстони хӯрда буд
قرنقل به هندوستان خورده بود
На гесу ки занҷирӣ аз машки ноб
نه گیسو که زنجیری از مشک ناب
Фурӯи ҳашта чун абрӣ аз офтоб
فرو هشته چون ابری از آفتاب
Аз он мшгбри абри гули рехта
از آن مشگبر ابر گل ریخته
Ма аз сунбула сунбул ангехта
مه از سنبله سنبل انگیخته
Бар он гӯнаи гандумии ранг ӯ
بر آن گونهٔ گندمی رنگ او
Чу машки сияҳи холи ҷӯи санг ӯ
چو مشک سیه خال جو سنگ او
Намӯда ҷӯ аз гандуми машки соӣ
نموده جو از گندم مشک سای
На чун ҷӯи фурӯашон гандум намой
نه چون جو فروشان گندم نمای
Маии тарки рухсораи ҳиндӯи сиришт
مهی ترک رخساره هندو سرشت
з Ҳиндӯстон дода шаҳро биҳишт
ز هندوستان داده شه را بهشت
На ҳиндӯ ки тарки хтоӣӣ ба ном
نه هندو که ترک خطائی به نام
Ба дуздӣдани дил чу ҳиндӯи тамом
به دزدیدن دل چو هندو تمام
зи рӯмии рухи ҳиндӯии гӯй ӯ
ز رومی رخ هندوی گوی او
Шаҳ рӯмён гашта ҳиндӯӣ ӯ
شه رومیان گشته هندوی او
Шукри хандае рост чун неи шукр
شکر خندهای راست چون نی شکر
Латифу хушу сабзи вширин ва тар
لطیف و خوش و سبز وشیرین و تر
Нигорӣ бидон хӯбӣу дилкашӣ
نگاری بدان خوبی و دلکشی
Ба гавҳари ҳам обӣ ва ҳам оташӣ
به گوهر هم آبی و هم آتشی
Чу шаҳ дид дар пишбоз омадаш
چو شه دید در پیشباز آمدش
Арӯсии чунон длнўоз омадаш
عروسی چنان دلنواز آمدش
Ба ойини исҳоқи фаррухи ниё
به آیین اسحاق فرخ نیا
Казу ёфт чашми хиради тўтё
کزو یافت چشم خرد توتیا
Тарози арӯсӣ бар ӯ басти шоҳ
طراز عروسی بر او بست شاه
Пас онгаҳ манишро бадв дод роҳ
پس آنگه منش را بدو داد راه
Ба назул сипаҳдори Ҳиндӯстон
به نزل سپهدار هندوستان
Бисотии бророст чун бӯстон
بساطی برآراست چون بوستان
Ҷавоҳир ба харвору дебо ба тахт
جواهر به خروار و دیبا به تخت
Плнгинаҳи харгоҳу зарринаи тахт
پلنگینه خرگاه و زرینه تخت
зи тоҷи мурассаъ ба ёқӯту лаъл
ز تاج مرصع به یاقوت و لعل
зи тозии самандони пӯлоди наъл
ز تازی سمندان پولاد نعل
зи чинии ғуломони ҳалқа ба гӯш
ز چینی غلامان حلقه به گوش
зи рӯмии канизони зари бФти пӯш
ز رومی کنیزان زر بفت پوش
Аз он беш корд касе дар замир
از آن بیش کارد کسی در ضمیر
Фиристод ва шуд кед миннат пазир
فرستاد و شد کید منت پذیر
Ҷаҳони хусрави Искандари Филқўс
جهان خسرو اسکندر فیلقوس
зи пайванди он моҳи пайкари арӯс
ز پیوند آن ماه پیکر عروس
Бар осуд колҳқи бутии нағз буд
بر آسود کالحق بتی نغز بود
Ҳамаи мағзу полудаи мағз буд
همه مغز و پالودهٔ مغز بود
Чу ангушт бар саҳн полуда ронад
چو انگشت بر صحن پالوده راند
зи полудаи ангушташ олӯда монад
ز پالوده انگشتش آلوده ماند
Насуфта дарии ношукуфтаи гулӣ
نسفته دری ناشکفته گلی
Ҳмоӣӣ бар ӯ фитна чун булбулӣ
همائی بر او فتنه چون بلبلی
Гул аз ғунча хандид ва дар суфта шуд
گل از غنچه خندید و در سفته شد
Сухани байн ки дар парда чун гуфта шуд
سخن بین که در پرده چون گفته شد
Ҷаҳондор чун аз ҷаҳон ком ёфт
جهاندار چون از جهان کام یافت
Дар он ҷунбиш аз давлат ором ёфт
در آن جنبش از دولت آرام یافت
Фиристод аз омӯзгорон касе
فرستاد از آموزگاران کسی
Ба истахр ва кард устувории басӣ
به اصطخر و کرد استواری بسی
Набшати он суханҳо ки будаш мурод
نبشت آن سخنها که بودش مراد
зи пирӯзии марзи мшгини савод
ز پیروزی مرز مشگین سواد
Ки кор ончунон шуд ба Ҳиндӯстон
که کار آنچنان شد به هندوستان
Ки бошад муроди дили дӯстон
که باشد مراد دل دوستان
Зкин хоҳӣ кед пардохтам
زکین خواهی کید پرداختم
Чу шуд дӯст бо дӯст дар сохтам
چو شد دوست با دوست در ساختم
Ба қнўҷ хоҳам шудани сӯии нур
به قنوج خواهم شدن سوی نور
Худои ёри бодам дар ин роҳи давр
خدا یار بادم در این راه دور
Бубинам каз онҷо чаҳ пеш оядам
ببینم کز آنجا چه پیش آیدم
Магари кор бар ком хеш оядам
مگر کار بر کام خویش آیدم
Тўӣии нойиби мо ба ҳар марзу бум
توئی نایب ما به هر مرز و بوم
зи дарёии чин то ба дарёии рӯм
ز دریای چین تا به دریای روم
Ҷаҳонро ба пирӯзии овози даҳ
جهان را به پیروزی آواز ده
зи мо муждаи хуррамии бози даҳ
ز ما مژدهٔ خرمی باز ده
Сипоҳӣу шаҳрӣу бурноу пер
سپاهی و شهری و برنا و پیر
Ки аз малик мо ҳасташон ногузир
که از ملک ما هستشان ناگزیر
Дил ҳар якеро зи мо шод кун
دل هر یکی را ز ما شاد کن
Дуои хоҳу дониши даҳ ва дод кун
دعا خواه و دانش ده و داد کن
Набшати ин чунин нома аз ҳар дарӣ
نبشت این چنین نامه از هر دری
Фиристод пайкӣ ба ҳар кишварӣ
فرستاد پیکی به هر کشوری
Арӯси гиронмояро низ кор
عروس گرانمایه را نیز کار
Бророст то шуд ба Юнони диёр
برآراست تا شد به یونان دیار
Сипаҳ додаш аз устуворони хеш
سپه دادش از استواران خویش
Ҳамон устувории з ҳад кард беш
همان استواری ز حد کرد بیش
Ба поини он маҳди перояи санҷ
به پایین آن مهد پیرایه سنج
Фиристод чандини шутури бори ганҷ
فرستاد چندین شتر بار گنج
Дигар ганҷро дар замин кард ҷой
دگر گنج را در زمین کرد جای
Нмўнши нигаҳдошт бо раҳнамоӣ
نمونش نگهداشت با رهنمای
Ба дастури доно васиқат навишт
به دستور دانا وثیقت نوشت
Ки аз дониш ва дод будаш сиришт
که از دانش و داد بودش سرشت
Хабар додаш аз ҷумлаи неку бад
خبر دادش از جملهٔ نیک و بد
зи пирӯзии никхўоҳони худ
ز پیروزی نیکخواهان خود
Ба фориғи дилӣ чун бар осуд шоҳ
به فارغ دلی چون بر آسود شاه
Сӯй фаврӣон зад дар боргоҳ
سوی فوریان زد در بارگاه
Раҳу расми шоҳони чунон тоза кард
ره و رسم شاهان چنان تازه کرد
Ки Ҳиндӯстонро пар овоза кард
که هندوستان را پر آوازه کرد
Ба доду диҳиш дар ҷаҳони паии фишурд
به داد و دهش در جهان پی فشرد
Бад-ӣни дастбурд аз ҷаҳони дасти барад
بدین دستبرد از جهان دست برد
наменӯш мехӯрд бар ёд кӣ
مینوش میخورد بر یاد کی
Чу шоҳони ин давр бар ёди вай
چو شاهان این دور بر یاد وی