Биёи соқӣ озод кун гарданам
بیا ساقی آزاد کن گردنم
Сиришки қадаҳи рез дар доманам
سرشک قدح ریز در دامنم
Сршгӣ ки аз сарфи полудагӣ
سرشگی که از صرف پالودگی
Фурӯ шавед аз домани олӯдагӣ
فرو شوید از دامن آلودگی
Макун туркӣ эй тарки чинӣ нигор
مکن ترکی ای ترک چینینگار
Биёи соъатии чин дар абрӯ меар
بیا ساعتی چین در ابرو میار
Диламро ба дилдорӣ ӣӣ шод кун
دلم را به دلدارییی شاد کن
зи банди ғами имрӯзам озод кун
ز بند غم امروزم آزاد کن
Агар дахли хоқони чин он туаст
اگر دخل خاقان چین آن توست
Макун харҷро равад , борон туаст
مکن خرج را رود، باران توست
Бихӯр чизе аз мол ва чизе бидиҳ
بخور چیزی از مال و چیزی بده
зи баҳри касон низ чизеи буна
ز بهر کسان نیز چیزی بنه
Махӯр ҷумла , тарсам ки дайри истӣ
مخور جمله، ترسم که دیر ایستی
Ба перонаи сари бад буд нестӣ
به پیرانهسر بَد بوَد نیستی
Дар харҷ бар худ чунон дар мабанд
درِ خرج بر خود چنان در مبند
Ки гардии зи нохӯрдагии дардманд
که گردی ز ناخوردگی دردمند
Чунон низ яксар мпрдози ганҷ
چنان نیز یکسر مپرداز گنج
Гуҳи оеи зи беҳудаи хорӣ ба ранҷ
که آیی ز بیهودهخواری به رنج
Ба андоза Эй кун бар андоз хеш
به اندازهای کن بر انداز خویش
Ки бошад миёна на андак на беш
که باشد میانه، نه اندک نه بیش
Чу риштаи зи сӯзани қавӣ тар кунӣ
چو رشته ز سوزن قویتر کنی
Басои чашми сӯзан ки дар сар кунӣ
بسا چشم سوزن که در سر کنی
Суханро гузоришгари Нақшбанд
سخن را گزارشگر نقشبند
Чунин нақш бар зад ба чинӣ паранд
چنین نقش بر زد به چینی پرند
Каз овозаи шаҳи ҷаҳони гашти пар
کز آوازهٔ شه جهان گشت پر
Ки чинро дар Омуади доман ба дар
که چین را در آمود دامن به دُر
Шабу рӯзи хоқон дар он кард сарф
شب و روز خاقان در آن کرد صرف
Ки шаҳро диҳад поймардии шигарф
که شه را دهد پایمردی شگرف
Мулӯконаи меҳмонӣ ӣӣ созадаш
ملوکانه مهمانییی سازدش
Ҷаҳон дар сами мураккаби андоздш
جهان در سُمّ مَرکب اندازدش
Кунад пешкашҳои шоҳонаи пеш
کشد پیشکشهای شاهانه پیش
Ба андозаи пояи кори хеш
به اندازهٔ پایهٔ کار خویش
Яке рӯз кард аз ҷаҳони ихтиёр
یکی روز کرد از جهان اختیار
Фурӯзанда чун толеъи шаҳриёр
فروزنده چون طالع شهریار
Брорости базмӣ чу равшани биҳишт
برآراست بزمی چو روشن بهشت
Ки дандони шерон бар он шираи ҳашт
که دندان شیران بر آن شیره هشت
Чунон аз майу миваи хушгувор
چنان از می و میوهٔ خوشگوار
Брорости меҳмонеи шоҳвор
برآراست مهمانیی شاهوار
Ки ҳеҷ орзӯе ба олам набӯд
که هیچ آرزویی به عالم نبود
Ки як як барон хон фароҳам набӯд
که یک یک بران خوان فراهم نبود
Гузашт аз хӯришҳои чинии сиришт
گذشت از خورشهای چینی سرشت
Ки ризвон надид ончунон дар биҳишт
که رضوان ندید آنچنان در بهشت
зи шукри басии пухтаи ҳалвои нағз
ز شکر بسی پخته حلوای نغز
Ба бодоми ширинаши окандаи мағз
به بادام شیرینش آکنده مغز
ТроӣФ ба ( ? на ) зонсон ки дунёи параст
طرائف نه زانسان که دنیاپرست
Яке оварад зон ба умрӣ ба даст
یکی آورَد زان به عمری بهدست
Ҷавоҳир на чандон ки ҷавҳари шинос
جواهر نه چندان که جوهرشناس
Кунад ним онро ба солии қиёс
کند نیم آن را به سالی قیاس
Чу шуд хонаи ганҷи пардохта
چو شد خانهٔ گنج پرداخته
Бдонгўнаҳи меҳмонеи сохта
بدانگونه مهمانیی ساخته
Шаҳи тарк бо шуҳрагони диёр
شه ترک با شهرگان دیار
Ба хоҳишгарӣ шуд бар шаҳриёр
به خواهشگری شد بر شهریار
Замин дод бӯса ба ойини пеш
زمین داد بوسه به آیین پیش
Фузуд аз замини бӯс ӯ қадари хеш
فزود از زمینبوسِ او قدر خویش
Ниёйиш кунон гуфт агар бахти шоҳ
نیایشکنان گفت اگر بخت شاه
Кунад бар сари тахти ин бандаи роҳ
کند بر سر تخت این بنده راه
Сарашро ба афсар гиромӣ кунад
سرش را به افسر گرامی کند
Бад-ӣни сари бузургяш номӣ кунад
بدین سر بزرگیش نامی کند
Пазируфти шаҳи хоҳиши гарм ӯ
پذیرفت شه خواهش گرم او
Ба рафтан нигаҳ дошт озарм ӯ
به رفتن نگه داشت آزرم او
Шаҳу лашгари шаҳ ба якборагӣ
شه و لشگر شه به یکبارگی
Барон хон шуданд аз сари борагӣ
بران خوان شدند از سر بارگی
Замин аз сар ганҷ бикшод банд
زمین از سر گنج بگشاد بند
Равои рӯи баромад ба чархи баланд
روا رو برآمد به چرخ بلند
Сикандар чу бар хон хоқон расед
سکندر چو بر خوان خاقان رسید
Паии Хизр бар об ҳайвон расед
پی خضر بر آب حیوان رسید
Яке тахт зар дид чун офтоб
یکی تخت زر دید چون آفتاب
Дарави чашма дар чу дарёии об
درو چشمهٔ در چو دریای آب
Ба шодӣ барон тахт заррин нишаст
به شادی بران تخت زرین نشست
зи кофуру анбари туранҷии бадаст
ز کافور و عنبر ترنجی بهدست
Ҷаҳонҷӯии фағфур бар дасти рост
جهانجوی فغفور بر دست راست
Ба хизмати камари баст ва бар пой хост
به خدمت کمر بست و بر پای خاست
Навозиш кунонаш малик пеш хонд
نوازشکنانش مَلِک پیش خواند
Малики вор бар курсии зари нишонд
ملکوار بر کرسی زر نشاند
Дигар тоҷдорон ба фармони шоҳ
دگر تاجداران به فرمان شاه
Ба зону нишастанд дар пешгоҳ
به زانو نشستند در پیشگاه
Бифармуд хоқон ки оранд хӯрд
بفرمود خاقان که آرند خورد
з хонҳои заррин шавад хоки зард
ز خوانهای زرین شود خاک زرد
Фурӯи рехти шоҳонаи баррагии фарох
فرو ریخت شاهانه برگی فراخ
Чу барги руз аз барги резони шох
چو برگ رز از برگریزان شاخ
Дарон орзӯгоҳи Фархори дис
دران آرزوگاه فرخار دیس
Накард орзӯ бо мъомли мкис
نکرد آرزو با معامل مکیس
Биҳиштии сифат ҳар чаҳ дархостанд
بهشتیصفت هرچه درخواستند
Барон моида хон броростнд
بران مائده خوان برآراستند
Чу хӯрданд ҳаргунае хӯрдҳо
چو خوردند هرگونهای خوردها
Намуданд бар бодаи ноўрдҳо
نمودند بر باده ناوردها
Нишот меқирмизӣ сохтанд
نشاط میقرمزی ساختند
Бисотии ҳам аз қирмиз андохтанд
بساطی هم از قرمز انداختند
Нишаста ба ромиши з ҳар кишварӣ
نشسته به رامش ز هر کشوری
Ғариби аўстодӣу ромишгарӣ
غریب اوستادی و رامشگری
Навои сози хунёгарони шигарф
نوا ساز خنیاگران شگرف
Ба қонӯн ӯ зон баровардаи ҳарф
به قانون او زان برآورده حرف
Бришми навозони суғдии сурӯд
بریشم نوازان سغدی سرود
Ба гардуни бароварда овоз равад
به گردون برآورده آواز رود
Сарояндагони раҳи паҳлавӣ
سرایندگان ره پهلوی
зи бас нағма дода наворо навай
ز بس نغمه داده نوا را نوی
Ҳамон пои кӯбони Кашмӣри зод
همان پایکوبانِ کشمیرزاد
Муъаллақи зан аз рақс чун деви бод
معلقزن از رقص چون دیوباد
зи Юнонёни арғунуни зани басӣ
ز یونانیان ارغنونزن بسی
Ки бурданди ҳуш аз дил ҳар касе
که بردند هوش از دل هر کسی
Камари бастаи рӯмӣу чинӣ ба ҳам
کمر بسته رومی و چینی به هم
Бароварда аз рӯм ва аз чини илм
برآورده از روم و از چین علم
Дар ганҷ бикшод чиполи чин
در گنج بگشاد چیپال چین
Бипардохт аз ганҷи қоруни замин
بپرداخت از گنج قارون زمین
Нахуст аз ҷавоҳир даромад ба кор
نخست از جواهر درآمد به کار
зи дроъаҳу дръи гавҳар нигор
ز دراعه و درع گوهر نگار
зи булӯри тобанда чун офтоб
ز بلور تابنده چون آفتاب
Яке дасти маҷлиси бтрӣ чу об
یکی دست مجلس بهتری چو آب
зи дебои чинӣ ба харворҳо
ز دیبای چینی به خروارها
Ҳам аз машки чин бо ваии анборҳо
هم از مشک چین با وی انبارها
Тибқҳои кофур бо буии машк
طبقهای کافور با بوی مشک
зи кофуртар бештари авди хушк
ز کافورِ تَر بیشتر عود خشک
Камонҳои чочӣ ва чинӣ паранд
کمانهای چاچی و چینی پرند
Гиронмояи шамшерҳо низ чанд
گرانمایه شمشیرها نیز چند
Ткоўри самандони хтлии хиром
تکاور سمندان ختلی خرام
Ҳамаи тозаи пайкари ҳамаи тизгом
همه تازهپیکر، همه تیزگام
Яке корвони ҷумлаи шоҳину боз
یکی کاروان جمله شاهین و باز
Ба чрзу куланги аФгнӣ тез тоз
به چرز و کلنگ افگنی تیزتاز
Чиҳил пел бо тахту бргстўон
چهل پیل با تخت و برگستوان
Баланду қавии мағзу сахти устихон
بلند و قویمغز و سخت استخوان
Ғуломони лашгари шикани хайли хайл
غلامان لشگر شکن خیل خیل
Канизон ки дар мурдаи оранди майл
کنیزان که در مرده آرند میل
Чу нзлии чунин пеш меҳмон кашид
چو نزلی چنین پیش مهمان کشید
Ҷузи ин пешкашҳо фаровон кашид
جز این پیشکشها فراوان کشید
Пас аз соъатии ганҷи нав боз кард
پس از ساعتی گنج نو باز کرد
Аз он хубтар тӯҳфае соз кард
از آن خوبتر تحفهای ساز کرد
Хромндаҳи хтлии кашу дами сиёҳ
خرامنده ختلی کش و دم سیاه
Ткоўртр аз бод дар субҳгоҳ
تکاورتر از باد در صبحگاه
Равандаи яке тахти шоҳаншаҳӣ
رونده یکی تخت شاهنشهی
Ншинндш аз пўиаҳ бе огаҳӣ
نشینندش از پویه بیآگهی
Сабақи барда аз оҳӯон дар шитоб
سبق برده از آهوان در شتاب
Ба гармӣ чу оташ ба нармӣ чу об
به گرمی چو آتش به نرمی چو آب
Ба саҳрои зи мурғони сабки хез тар
به صحرا ز مرغان سبک خیز تر
Ба дарё дар аз моҳёни тезтар
به دریا در از ماهیان تیزتر
Ба чобук рӯй пайкараши диўзод
به چابک روی پیکرش دیوزاد
Ба гардандагии книтши диўбод
به گردندگی کُنیَتش دیوباد
Ба ангезиш аз осмон кам набӯд
به انگیزش از آسمان کم نبود
Сабои марди майдон ӯ ҳам набӯд
صبا مرد میدان او هم نبود
Чунон рафт ва омад ба овардгоҳ
چنان رفت و آمد به آوردگاه
Ки воманд азуи ваҳм дар нимроаҳ
که واماند ازو وهم در نیمراه
Фарсро рухи афканда дар вақти шӯр
فرس را رخ افکنده در وقت شور
Фиканда фарси пелро вақти зӯр
فکنده فرس پیل را وقت زور
Чу ваҳм аз ҳамаи сӯии мутлақи хиром
چو وهم از همه سوی مطلق خرام
Чу андеша дар тез рафтани тамом
چو اندیشه در تیز رفتن تمام
Самандӣ нагӯям самандари Фшӣ
سمندی نگویم سمندر فشی
Самандари Фшӣ на Сикандари кашӣ
سمندر فشی نه سکندر کشی
Шикории яке мурғ , шӯридаи сар
شکاری یکی مرغ، شوریده سر
зи хоби шаби фитнаи шӯрида тар
ز خواب شب فتنه شوریدهتر
Чу даврон даромад шудани тези бол
چو دوران درآمد شدن تیز بال
Шудан чун ҷануб омадан чун шимол
شدن چون جنوب آمدن چون شمال
Уқобин пӯлод дар чанг ӯ
عقابینِ پولاد در چنگ او
Уқобони сияҳи ҷомаи зи оҳанг ӯ
عقابان سیهجامه ز آهنگ او
Басии хӯн гарав карда дар гарданаш
بسی خون گرو کرده در گردنش
Уқобин чанги уқоби афканаш
عقابین چنگ عقاب افکنش
Ҷигари сои симурғ дар тохтан
جگر سای سیمرغ در تاختن
Шикораши ҳамаи каргадани сохтан
شکارش همه کرگدن ساختن
Ғзнбоку хўнризу густохи чашм
غضنباک و خونریز و گستاخ چشم
Худои офаридаши зи бедоду хашм
خدای آفریدش ز بیداد و خشم
Тғони шоҳи мурғону туғрул ба ном
طغان شاه مرغان و طغرل به نام
Ба султонии андар чу туғрули тамом
به سلطانی اندر چو طغرل تمام
Канизии сияҳи чашму покиза рӯй
کنیزی سیه چشم و پاکیزه روی
Гули андому шукри лабу мшгбўӣ
گل اندام و شکر لب و مشگبوی
Бутӣ чун биҳиштии броростаҳ
بتی چون بهشتی برآراسته
Фиребӣ ба сад орзӯи хоста
فریبی به صد آرزو خواسته
Хромндаҳи моҳӣ чу сарви баланд
خرامنده ماهی چو سرو بلند
Мусалсали ду гесу чу мишкӣни каманд
مسلسل دو گیسو چو مشکین کمند
Бару ғабғабии коб азу ме чакид
بر و غبغبی کاب ازو میچکید
Бар оташ бар оби муъаллақ ки дид ?
بر آتش بر آب معلق که دید؟
Рахш бар бунафша гул андохта
رخش بر بنفشه گل انداخته
Бунафшаи нигаҳбони гули сохта
بنفشه نگهبان گل ساخته
Сеӣ сарви муҳтоҷи болой ӯ
سهی سرو محتاج بالای او
Шукри бандау шаҳди мавлоӣ ӯ
شکر بنده و شهد مولای او
Камари бастаи зулф ӯ машки ноб
کمر بستهٔ زلف او مشک ناب
Ки зулфаши камари баст бар офтоб
که زلفش کمر بست بر آفتاب
Сухангӯии шаҳдии шукри пора Эй
سخنگوی شهدی شکر پارهای
Ба шаҳду шукр бар стмгораҳ Эй
به شهد و شکر بر ستمگارهای
Булӯрӣни тану қоқмии пушт ӯ
بلورین تن و قاقمی پشت او
Ба шакли дами қоқми ангушт ӯ
به شکل دُمِ قاقم انگشت او
зи симини занах гӯйӣ ангехта
ز سیمین زنخ گویی انگیخته
Бар ӯ тавқӣ аз ғабғаби овехта
بر او طوقی از غبغب آویخته
Бидон тавқу гӯии он маи меҳри ҷӯй
بدان طوق و گوی آن مه مهرجوی
зи маи тавқи бардаи зи хуршеди гӯй
ز مه طوق برده ز خورشید گوی
зи абрӯ камон кардау зи ғамзаи тир
ز ابرو کمان کرده و ز غمزه تیر
Ба тир ва камон карда сад дили асир
به تیر و کمان کرده صد دل اسیر
Чу мехӯрдӣ аз лутфи андоми вай
چو می خوردی از لطف اندام وی
зи ҳалқаш падед омадӣ ранг май
ز حلقش پدید آمدی رنگ می
Ҳазор офарин бар чунон доя Эй
هزار آفرین بر چنان دایهای
Ки пурвирд аз инсони гиронмоя Эй
که پرورد از انسان گرانمایهای
Назд бар кас аз танги чашмии назар
نزد بر کس از تنگ چشمی نظر
зи чашмаши даҳонаш басии танг тар
ز چشمش دهانش بسی تنگ تر
Ту гуфтӣ ки худ нест ӯро даҳон
تو گفتی که خود نیست او را دهان
Ҳамон ном ӯ нест андари ҷаҳон
هماننام او نیست اندر جهان
Расонандаи тӯҳфаи арҷманд
رسانندهٔ تحفهٔ ارجمند
Ба таърифи он тӯҳфа шуд сарбаланд
به تعریف آن تحفه شد سربلند
Ки ин мурғ ва ин борагии венаи каниз
که این مرغ و این بارگی وین کنیز
Азизанд ва бар шоҳи бодои азиз
عزیزند و بر شاه بادا عزیز
На кас бар чунин хинг хтлӣ нишаст
نه کس بر چنین خنگ ختلی نشست
На мурғӣ чунин ояд осон ба даст
نه مرغی چنین آید آسان به دست
Ба гуфтан чаҳ ҳоҷат ки ҳангоми кор
به گفتن چه حاجت که هنگام کار
Ҳунарҳои худро кунанд ошкор
هنرهای خود را کنند آشکار
Канизии бад-ӣни чеҳраи ҳам хор нест
کنیزی بدین چهره هم خوار نیست
Ки дар хуби рӯеи касаш ёр нест
که در خوبرویی کسش یار نیست
Се хислат дар ӯ модар оварад ҳаст
سه خصلت در او مادر آورد هست
Ки онро чаҳорум наёяд ба даст
که آنرا چهارم نیاید به دست
Яке хубрӯеу зебандагӣ
یکی خوبرویی و زیبندگی
Ки ҳаст оятӣ дар фиребандагӣ
که هست آیتی در فریبندگی
Дуюми зўрмндӣ ки вақти набард
دویم زورمندی که وقت نبرد
Напечад Аннанро зи мардони мард
نپیچد عنان را ز مردان مرد
Се дигари хуши овозӣ ва бонг равад
سه دیگر خوش آوازی و بانگ رود
Ки аз Зуҳра хуштар сарояд сурӯд
که از زهره خوشتر سراید سرود
Чу овози худ бар кашад зеру зор
چو آواز خود بر کشد زیر و زار
Бхсбд бар овоз ӯ мурғу мор
بخسبد بر آواز او مرغ و مار
Ҷаҳонҷӯйро зон дили ороми чуст
جهانجوی را زان دل آرام چست
Хуши овозӣ ва хӯбӣ омад дуруст
خوش آوازی و خوبی آمد درست
Ҳадиси далерӣу мардонагӣ
حدیث دلیری و مردانگی
Напазируфт ва буд он зи фарзонагӣ
نپذیرفت و بود آن ز فرزانگی
Самани нозуку хори муҳкам буд
سمن نازک و خار محکم بود
Ки мардонагӣ дар занон кам буд
که مردانگی در زنان کم بود
Зан ар симтни не ки рӯйин танаст
زن ار سیمتن نی که رویین تنست
зи мардӣ чаҳ лофад ки зан ҳам занаст
ز مردی چه لافد که زن هم زنست
Агар моҳӣ аз санги хоро буд
اگر ماهی از سنگ خارا بود
Шикори наҳангони дарё буд
شکار نهنگان دریا بود
з коғаз нишоед сипари сохтан
ز کاغذ نشاید سپر ساختن
Пас онкӣ ба оби андар андохтан
پس آنکه به آب اندر انداختن
Гарон дошт он нуктаро шаҳриёр
گران داشت آن نکته را شهریار
Занонро ба мардӣ надид устувор
زنان را به مردی ندید استوار
БпзрФтнши ҳалқа дар гӯш кард
بپذرفتنش حلقه در گوش کرد
Чу пзрФти номаш фаромӯш кард
چو پذرفت نامش فراموش کرد
Чу он пешкашҳо пазируфти шоҳ
چو آن پیشکشها پذیرفت شاه
Шуд аз хон хоқони сӯии хобгоҳ
شد از خوان خاقان سوی خوابگاه
Саҳаргаҳ ки тоўси машриқи хиром
سحرگه که طاوس مشرق خرام
Бурун зад сар аз тоқи фирӯзаи фом
برون زد سر از طاق فیروزه فام
Дигар бораи шаҳи бода бар кафи ниҳод
دگر باره شه باده بر کف نهاد
Бромш дар боргаҳ баргушод
برامش در بارگه برگشاد
Басари баради рӯзии ду дар равад ва май
بسر برد روزی دو در رود و می
Дигар бора шуд мураккабаши тези пай
دگر باره شد مرکبش تیز پی
Сӯй бозгаштани басии чиди кор
سوی بازگشتن بسی چید کار
Бгрднгии гашт чун рӯзгор
به گردندگی گشت چون روزگار
Парии чеҳраи туркӣ ки хоқони чин
پریچهره ترکی که خاقان چین
Ба шаҳ дод то дорадаш нозанин
به شه داد تا داردش نازنین
Аз онҷо ки шаҳро наомад писанд
از آنجا که شه را نیامد پسند
Чу сояи пас парда шуд шаҳри банд
چو سایه پس پرده شد شهربند
Барафрӯхт он моҳ чун офтоб
برافروخت آن ماه چون آفتاب
Фурӯи рехт бар гули зи наргиси гулоб
فرو ریخت بر گل ز نرگس گلاب
Ба зиндони сарои канизони шоҳ
به زندان سرای کنیزان شاه
Ҳаме буд чун соя дар зери чоҳ
همیبود چون سایه در زیر چاه
Яке рӯз кин чархи чавгони параст
یکی روز کاین چرخ چوگانپرست
зи шаб бозӣ оварад гӯйӣ ба даст
ز شببازی آورد گویی به دست
Сикандар ки аз хусравони гӯии барад
سکندر که از خسروان گوی برد
Аннанро ба чавгонии худ супурд
عنان را به چوگانی خود سپرد
Дар омад ба тайёраи кӯҳкан
در آمد به طیارهٔ کوهکن
Фарси пели болоу шаҳи пилтан
فَرَس پیلبالا و شه پیلتن
Илм бар кашиданд гарданкашон
علم بر کشیدند گردنکشان
Падед омад аз рӯзи маҳшари нишон
پدید آمد از روز محشر نشان
зи лашгар ки арзаш ба фарсанг буд
ز لشگر که عرضش به فرسنگ بود
Биёбон ба нахҷӣр бар танг буд
بیابان به نخجیر بر تنگ بود
зи саҳрои чин то ба дарёӣ чанд
ز صحرای چین تا به دریای چند
Замин дар замин буд зер паранд
زمین در زمین بود زیر پرند
Сияҳ чун дар омад ба арзи шумор
سپه چون در آمد به عرض شمار
Гузида дар ӯ буд панҷсад ҳазор
گزیده در او بود پانصد هزار
Пасу пеши таркони тоўси ранг
پس و پیش ترکان طاووسرنگ
Чапу рости шерони пӯлоди чанг
چپ و راست شیران پولاد چنگ
Ба қалби андаруни шоҳи дарёи шиква
به قلب اندرون شاه دریا شکوه
Сипаҳи гирд бар гирди дарё чу кӯҳ
سپه، گرد بر گرد دریا چو کوه
Биҷузи пели зӯрони оҳани кулоҳ
بجز پیلزوران آهنکلاه
Чиҳил пели ҷангии пасу пушти шоҳ
چهل پیل جنگی پس و پشت شاه
Ҳазор ва чиҳил снҷқи паҳлавӣ
هزار و چهل سنجق پهلوی
Равон дар паии рояти хусравӣ
روان در پی رایت خسروی
Камарҳои заррини ғуломони хос
کمرهای زرین غلامان خاص
Чу бар шӯшаи нуқраи зари халос
چو بر شوشهٔ نقره، زرِ خلاص
Вшоқони ҷавшанда чун оби сайл
وشاقان جوشنده چون آب سیل
з ҳар сӯи ҷнибти кашони хайли хайл
ز هر سو جنیبتکشان خیل خیل
Надимони шоиста бар гирди шоҳ
ندیمان شایسته بر گرد شاه
Ки осон аз эшон шавад ранҷи роҳ
که آسان از ایشان شود رنج راه
Хиромон шудаи хусрави хусравон
خرامان شده خسرو خسروان
Тарафдори чин дар рикобаши равон
طرفدار چین در رکابش روان
Шҳншаҳ чу бинвишт лухтии замин
شهنشه چو بنوشت لختی زمین
Ишорат чунин шуд ба хоқони чин
اشارت چنین شد به خاقان چین
Ки гардад сӯии хонаи хеши боз
که گردد سوی خانهٔ خویش باز
Ба иқлӣм таркон кунад трктоз
به اقلیم ترکان کند ترکتاز
Ҷаҳонҷӯйро тарк бадрӯд кард
جهانجوی را ترک بدرود کرد
Ба оби мижа рӯйро равад кард
به آب مژه روی را رود کرد
Аннани тофтаи шоҳи гетии навард
عنان تافته شاه گیتینورد
зи саҳро ба ҷиҷўни расониди гирд
ز صحرا به جیحون رسانید گرد
Чу омад ба наздики он жарф равад
چو آمد به نزدیک آن ژرفرود
Бифармуд то лашгар ояд фурӯд
بفرمود تا لشگر آید فرود
Бар он фарза ҷое дил афрӯз дид
بر آن فرضه جایی دلافروز دید
Нишастан бар он ҷой фирӯз дид
نشستن بر آنجای فیروز دید
Таноби саропардаи хусравӣ
طناب سراپردهٔ خسروی
Кашиданд ва шуд мехи маркази қавӣ
کشیدند و شد میخ مرکز قوی
зи баси навбатӣҳои гавҳар нигор
ز بس نوبتیهای گوهرنگار
Чу боғи Ирами гашти Ҷайҳуни канор
چو باغ ارم گشت جیحون کنار
Чу шаҳи кишвар моўролнҳр дид
چو شه کشور ماورالنهر دید
Ҷаҳонӣ нагӯям ки як шаҳр дид
جهانی نگویم که یک شهر دید
Аз он мол каз чин ба чанг омадаш
از آن مال کز چین به چنگ آمدش
Басӣ дод конҷо диранг омадаш
بسی داد کانجا درنگ آمدش
Банноҳои вайрона обод кард
بناهای ویرانه آباد کرد
Басии шаҳри нав низ бунёд кард
بسی شهر نو نیز بنیاد کرد
Самарқандро кодмӣ шод азуаст
سمرقند را کادمی شاد ازوست
Шунида чунин шуд ки бунёд азуаст
شنیده چنین شد که بنیاد ازوست
Хабар гарм шуд дар хуросону рӯм
خبر گرم شد در خراسان و روم
Ки шоҳаншаҳ омад зи бегонаи бум
که شاهنشه آمد ز بیگانه بوم
Ба ҳар шаҳрӣ аз шодии фатҳи шоҳ
به هر شهری از شادی فتح شاه
Бишорати занон бар гирифтанд роҳ
بشارتزنان بر گرفتند راه
Ба шукронаи роят барафрохтанад
به شکرانه رایت برافراختند
Ба ҳар хонае хуррамӣ сохтанд
به هر خانهای خرمی ساختند
Фиристод ҳар каси басии молу ганҷ
فرستاد هر کس بسی مال و گنج
Ба даргоҳи шоҳ аз паии пои ранҷ
به درگاه شاه از پی پایرنج