Ба табриз дидам ҷавонии сахӣ

به تبریز دیدم جوانی سخی

Ки михўонднши машойихи ахӣ

که میخواندنش مشایخ اخی

зи беруни шаҳраши мақомот буд

ز بیرون شهرش مقامات بود

Ба хизмати мулозим дар авқот буд

به خدمت ملازم در اوقات بود

Ба як мавзеаши хонқаҳи сохта

به یک موضعش خانقه ساخته

Ба дарвешу муҳтоҷи пардохта

به درویش و محتاج پرداخته

зи дигар тараф дошт майхона Эй

ز دیگر طرف داشت میخانه ای

Тарабро бар оварда кошона Эй

طرب را بر آورده کاشانه ای

Лаби ҳавз , рӯй чаман , пои бед

لب حوض،روی چمن،پای بید

Саросари гулу сабза бар марз ва хуед

سراسر گل و سبزه بر مرز و خوید

Мақомии хуши алқсаҳу ҷои ман

مقامی خوش القّصه و جای من

Фурушад ба ганҷи тараби пои ман

فروشد به گنج طرب پای من

Дар омад ба ихлоси бории чунон

در آمد به اخلاص باری چنان

Ки пешам фидо кард пайванди ҷон

که پیشم فدا کرد پیوند جان

Писарро биоварад ва пешам кашид

پسر را بیاورد و پیشم کشید

Ки меҳмон нахоҳам дигар чун ту дид

که مهمان نخواهم دگر چون تو دید

Ҷигари гӯшае буд баси дилпазир

جگر گوشه ای بود بس دلپذیر

Азу дар пзирФтмши ногзиз

ازو در پذیرفتمش ناگزیز

Ҷавонии хирадманду шоиста буд

جوانی خردمند و شایسته بود

Ба хизмати миёни бастаи пайваста буд

به خدمت میان بسته پیوسته بود

Заҳр дар ҳикоят дар андохтӣ

زِهر در حکایت در انداختی

з ҳар боб фаслӣ бипардохтӣ

زِ هر باب فصلی بپرداختی