Чу дар хонаи меҳмони барӣ аз пагоҳ
چو در خانه مهمان بری از پگاه
Ҳиҷоби такаллуфи броФгни зи роҳ
حجاب تکلّف برافگن ز راه
Нахуст азтару хушку ширину шӯр
نخست از تر و خشک و شیرین و شور
Ҳадис сулаймон шунидӣу мӯр
حدیثِ سلیمان شنیدی و مور
Бунаи мо ҳзри пеш бе узри хоҳ
بنه ما حضر پیش بیعذر خواه
Ба майл ҳарифон кунӣ аввали нигоҳ
به میلِ حریفان کنی اوّل نگاه
Касеро ки рағбат буд ме бидиҳ
کسی را که رغبت بود می بده
Або кардаро луқмае пеш на
ابا کرده را لقمهای پیشنه
Кабобии ҳакӣмона , срҷўшкӣ
کبابی حکیمانه، سرجوشکی
Муғулона ӯ мо ҷакӣ , мурғакӣ
مغولانه او ما جکی، مرغکی
зи ҳарчи он сабк тар барояд зи даст
ز هرچ آن سبکتر برآید ز دست
Набояд дар нақд бар насяи баст
نباید درِ نقد بر نسیه بست
Самоъи хушу мутриби тоза рӯй
سماع خوش و مطربِ تازهروی
Сароянда ӣӣ нағзи покизаи гӯй
سرایندهیی نغز پاکیزهگوی
Бисоти макон аз баситаши макин
بساطِ مکان از بسیطش مکین
Хушу тоза яъне биҳишти барин
خوش و تازه یعنی بهشت برین
зи шатранҷ ва нараду китоби эҳтироз
ز شطرنج و نرد و کتاب احتراز
Раво нест дар маҷлиси лаҳву ноз
روا نیست در مجلسِ لهو و ناز
Валикин на чандон ки вақти нишот
ولیکن نه چندان که وقتِ نشاط
Малолат падед ояд аз инбисот
ملالت پدید آید از انبساط
Ҳарифонаи аввал ба дафъи хумор
حریفانه اوّل به دفع خُمار
Ба рФқу мудоро шаробӣ бидор
به رفق و مدارا شرابی بدار
Чу кам шуд бухори хумор аз димоғ
چو کم شد بخار خمار از دماغ
Шавад рӯй пажмурдаи дил чун чароғ
شود رویِ پژمرده دل چون چراغ
Бгстр ба ҳангоми рағбати смот
بگستر به هنگامِ رغبت سماط
Кунад ҳаркаси он гуҳ ба хӯрдани нишот
کند هرکس آن گه به خوردن نشاط
Чу хон бар гирифтанд ва хӯрданд ош
چو خوان بر گرفتند و خوردند آش
Мада май паёпай муваккил мабош
مده می پیاپی موکّل مباش
Бҳл то шавад ози меъдаи тамом
بهل تا شود آز معده تمام
Табиат тақозо кунад бар мудом
طبیعت تقاضا کند بر مدام
Ба май боз чун даст рағбат баранд
به می باز چون دستِ رغبت برند
Раво бошад аз дӯст комӣ хуранд
روا باشد از دوست کامی خورند
Чу дар дод сардаи шароби гарон
چو در داد سرده شرابِ گران
Ба пои илм аз карон то карон
به پای علم از کران تا کران
Сазадгар шафоат кунад мизбон
سزد گر شفاعت کند میزبان
Ба гирди даҳан дар Фгндаҳи забон
به گردِ دهن در فگنده زبان
Ки бар сари макаши косау пари мада
که بر سر مکش کاسه و پر مده
Вале сарда албата надиҳади фара
ولی سرده البتّه ندهد فره
Буд ҳам ки дафъ малолат кунад
بود هم که دفعِ ملالت کند
Алии алФўри даврӣ ҳўолт кунад
علیالفور دوری حوالت کند
Сари қавми даҳро муҳобо равост
سر قوم ده را محابا رواست
Валикин ба ҷое ки ҳақасту рост
ولیکن به جایی که حق است و راست
Бузургӣ буд соҳиб наҳйу амр
بزرگی بود صاحبِ نهی و امر
Нагирад бирав хурдае зайду Амр
نگیرد برو خردهای زید و عمرو
Дигар мизбонро ҳимоят кунад
دگر میزبان را حمایت کند
Тнки меъдаро ҳам аноят кунад
تنک معده را هم عنایت کند
Ҳарифӣ буд хуш нишин кам шароб
حریفی بود خوشنشین کمشراب
Марӣзии зи беморӣ ӣӣ хӯрдаи тоб
مریضی ز بیمارییی خورده تاب
Азин ҷинс уфтад муҳобоу майл
ازین جنس افتد محابا و میل
Вале дигаронро сипорад ба сайл
ولی دیگران را سپارد به سیل
Ба ҷое ки воҷиб кунад воҷиб аст
به جایی که واجب کند واجب است
Ки ӯ пеши айбу ҳунар ҳоҷиб аст
که او پیشِ عیب و هنر حاجب است
Чу мунсиф буд марду соҳиби вуқуф
چو منصف بود مرد و صاحب وقوف
Каси ангушт рад наниҳадаш бар ҳуруф
کس انگشت رد ننهدش بر حروف
Нишоед ба фармони диҳии ношинохт
نشاید به فرمان دهی ناشناخت
Нав омӯз ба ки тавсан натохт
نو آموز به که توسن نتاخت
Чу рафтӣ зи маҷлиси сӯии хоби ҷой
چو رفتی زِ مجلس سویِ خوابجای
Пас аз хоби мастӣ ба маҷлиси маи ой
پس از خوابِ مستی به مجلس مهآی
Ба ҷое ки хӯрдӣ зи аввали шароб
به جایی که خوردی ز اوّل شراب
Нигаҳи дори ҷо то ба ҳангоми хоб
نگهدار جا تا به هنگام خواب
Чу маҷлиси з ҷое ба ҷое баранд
چو مجلس ز جایی به جایی برند
Парокандагӣ дар миён оваранд
پراکندگی در میان آورند
зи маҷлис ба сари вақти бустони Марв
ز مجلس به سر وقتِ بستان مرو
зи бустони сӯии заҳри мисатони Марв
ز بستان سوی زهر مستان مرو
Ҳам он ҷо бихӯр бода бе доварӣ
هم آن جا بخور باده بیداوری
Каз он ҷо рӯй заҳри мисатони хурӣ
کز آنجا روی زهر مستان خوری
Басӣ озмудем дар гарму сард
بسی آزمودیم در گرم و سرد
Касе ҷамъ зидон наёраст кард
کسی جمع ضدّان نیارست کرد
Ду қавм ва ду маҷлиси ду ноҳам саранд
دو قوم و دو مجلس دو ناهمسرند
Ба ҳар ҳоли зидон як дигаранд
به هر حال ضدّانِ یکدیگرند
Вагар боядат рафт бе ихтиёр
و گر بایدت رفت بیاختیار
Макун рӯи турши шӯрае бар меар
مکن رو تُرُش شورهای بر میار
Ба фурсати зи ноҷинс парҳез кун
به فرصت ز ناجنس پرهیز کن
Ба талхӣ макун шукромез кун
به تلخی مکن شکّرآمیز کن
Турш рӯй дар ҳеҷ маҳфил мабош
تُرُشروی در هیچ محفل مباش
Қадаҳ нӯш кун заҳр қотил мабош
قدح نوش کن زهرِ قاتل مباش
Агар аз хуморат азобасту ранҷ
اگر از خمارت عذاب است و رنج
Шиканҷа макун хештанро чу ганҷ
شکنجه مکن خویشتن را چو گنج
Фурӯи каши яке косаи срсёҳ
فرو کش یکی کاسۀ سرسیاه
Брстии зи ранҷи хумор аз поа
برستی ز رنج خمار از پاه
?герати хуш буд варна хуррам нишин
گرت خوش بود ورنه خرّم نشین
Чунон каз ту хуши дил буд ҳам нишин
چنان کز تو خوشدل بود همنشین
Сабки рӯҳи худ кӣ гаронӣ кунад
سبک روح خود کی گرانی کند
Фириштаи сифат зиндагонӣ кунад
فرشتهصفت زندگانی کند
Макун , май Марви маст дар кӯҳу роҳ
مکن، می مرو مست در کوه و راه
Ки айбӣ азимасту расмии табоҳ
که عیبی عظیم است و رسمی تباه
Муҳобоати бдмстӣ аз мардумии сет
محابات بدمستی از مردمیست
Ки ҳар нукта ӣӣ нашутур каждумӣ аст
که هر نکتهیی نشترِ کژدمی است
Назари пеши гир ва сарафканда бош
نظر پیش گیر و سرافکَنده باش
Ба ҳаркас ки пеш омадат банда бош
به هرکس که پیشآمدت بنده باش
Кунад офарин бар ту аҳли хирад
کند آفرین بر تو اهلِ خرد
Ки покизаи гавҳар чунин бугзарад
که پاکیزه گوهر چنین بگذرد
Ба мастӣ макун аз хизмати бозхост
به مستی مکن از خدمت بازخواست
Чу ҳштёри гаштӣ маломат равост
چو هشتیار گشتی ملامت رواست
Ба ҳушёриаш лати зану сахти гӯй
به هشیاری اش لت زن و سخت گوی
Ба мастии мёўри гуноҳаш ба рӯй
به مستی میاور گناهش به روی
Ба мастӣу ҳушёрӣ ар ху кунӣ
به مستی و هشیاری ار خو کنی
Ки ҷурми хтокрдаҳ мъФў кунӣ
که جرم خطاکرده معفو کنی
Худо аз ту хушнӯду халқ аз ту шод
خدا از تو خشنود و خلق از تو شاد
Ҳаминасту баси офарин бар ту бод
همین است و بس آفرین بر تو باد
Мазан лофу гирд маломат мапуӣ
مزن لاف و گردِ ملامت مپوی
Баду неки мисатони мёўр ба рӯй
بد و نیکِ مستان میاور به روی