Шунидам ки фармони даҳони Ироқ

شنیدم که فرمان دهان عراق

Ба ҳар гуҳ ки афтод сабӯҳи иттифоқ

به هر گه که افتاد صبوح اتّفاق

Ба расми саховат ба қадари ёр

به رسم سخاوت به قدر یار

Кунанд аз кам ва беш чизеи нисор

کنند از کم و بیش چیزی نثار

Вале дайр дайр уфтад ин иттифоқ

ولی دیر دیر افتد این اتّفاق

Чунинаст ойини аҳли Ироқ

چنین است آئین اهل عراق

Бузургона мехӯрд расмӣ накӯаст

بزرگانه می خورد رسمی نکوست

Ба ҷое ки маъҳуду ойин ва хуаст

به جایی که معهود و آئین و خوست

Ба шартӣ ки дар ҳӯшёрӣ буд

به شرطی که در هوشیاری بود

На дар айн беихтиёрӣ буд

نه در عینِ بی اختیاری بود

зи баси шавқ чун мизбонӣ кунанд

ز بس شوق چون میزبانی کنند

Ҷавонони мо ҷон фишонӣ кунанд

جوانان ما جان فشانی کنند

Аз он май ки мисатон мо ме хуранд

از آن می که مستانِ ما می خورند

Муқӣмони боло ба рашк андаранд

مقیمان بالا به رشک اندرند

На он май ки ҳушёряш дар пай аст

نه آن می که هشیاریش در پی است

Аз он май ки мастӣ ӯ бемай аст

از آن می که مستی او بی می است

Ки на май ҳама муфсидон ме хуранд

که نه می همه مفسدان می خورند

Хуранд аҳли маънӣ ва ҷон парваранд

خورند اهلِ معنی و جان پرورند