Ба мастии саховат буд нои писанд
به مستی سخاوت بود نا پسند
Агар оқилӣ бишинав ин турфаи панд
اگر عاقلی بشنو این طرفه پند
?герати бахшиш аз ҳад ва инсоф рафт
گرت بخشش از حدِّ و انصاف رفت
Дариғо ки науммат ба итлоф рафт
دریغا که نامت به اتلاف رفت
Вагар худ ба ноҳақ кунӣ бо вуҷӯд
وگر خود به ناحق کنی با وجود
Дариғо ки имсоки беҳтар ки ҷӯад
دریغا که امساک بهتر که جود
Азин як ба ҳасрати надомати хурӣ
ازین یک به حسرت ندامت خوری
Вазони як ба ғайрати маломати барӣ
وزان یک به غیرت ملامت بری
Саховат ки аз табъ хезад ҷудост
سخاوت که از طبع خیزد جداست
Такаллуф сахо нест акс сахост
تکلّف سخا نیست عکس سخاست
Ба мастӣ агар ҳотами тай буд
به مستی اگر حاتم طی بود
Чу бахшиш кунад ном бар май буд
چو بخشش کند نام بَر می بود
Ҳамин боз гӯйанд каз рӯй даст
همین باز گویند کز رویِ دست
Чунинҳо басӣ ояд аз марди маст
چنین ها بسی آید از مردِ مست
Ба мастии зи чизе ки бахшида анд
به مستی ز چیزی که بخشیده اند
Хатоҳои мисатон писандида анд
خطاهای مستان پسندیده اند
Писандидаи ақл бахшӯдан аст
پسندیدة عقل بخشودن است
Ки бахшуда дар бахшиш афзудан аст
که بخشوده در بخشش افزودن است
Мақомоти бахшоиш осоиш аст
مقاماتِ بخشایش آسایش است
Ки бахшиши ҳам аз файз бахшоиш аст
که بخشش هم از فیض بخشایش است
Ба мастӣ бибахшоӣ бар зери даст
به مستی ببخشای بر زیر دست
Зибардастро худ сар панҷа ҳаст
زبردست را خود سر پنجه هست
Чу ҳушёр гаштӣ бубахш ва бидиҳ
چو هشیار گشتی ببخش و بده
Нигаҳи дори сар бар сар ҳам манеҳ
نگه دار سر بر سر هم منه
Чу дастат диҳад пой мардӣ накӯаст
چو دستت دهد پای مردی نکوست
Карам кун карами кор покиза хуаст
کرم کن کرم کار پاکیزه خوست
Вагар танги дастии зи харҷи фарох
و گر تنگ دستی ز خرج فراخ
Ҳазар кун мабар шиша дар санглох
حذر کن مبر شیشه در سنگلاخ
Ба миқдори сармояу дастгоҳ
به مقدار سرمایه و دستگاه
Ба ҳақи худ ва мустаҳаққ кун нигоҳ
به حق خود و مستحق کن نگاه
Агар шоҳ мастаст агар ҳӯшёр
اگر شاه مست است اگر هوشیار
Саховат кунад аз сари ихтиёр
سخاوت کند از سرِ اختیار
На мумкин ки корӣ кунад нописанд
نه ممکن که کاری کند ناپسند
Гар аз ганҷи дониш буд баҳраи манд
گر از گنجِ دانش بود بهره مند
Касе кӯ гуҳардор бошад чу теғ
کسی کو گهردار باشد چو تیغ
Чаҳ нақсонаш аз бахшиш бе дареғ
چه نقصانش از بخشش بی دریغ
Буд рост чун кӯзаи харҷ гар
بود راست چون کوزة خرج گر
Тиҳӣ шуд яке пуршавад даҳ дигар
تهی شد یکی پرشود ده دگر
Куҷои дахл ҳар рӯза ояд фароз
کجا دخل هر روزه آید فراز
Тавон харҷ кардан ба андозаи боз
توان خرج کردن به اندازه باز
Махӯр ношто то туоне шароб
مخور ناشتا تا توانی شراب
Вагар бояд ангушт зад бар туроб
وگر باید انگشت زد بر تراب
Касеро ки дидӣ ғизои куштаи роҳ
کسی را که دیدی غذا کشته راح
Набинӣ азу беш хайру фалоҳ
نبینی ازو بیش خیر و فلاح
Вагар хӯрда бошӣ ту ӯро накӯаст
وگر خورده باشی تو او را نکوست
Вагар ӯро мехӯрд ғолиб ӯст
وگر او را می خورد غالب اوست
Чу доне ки ӯ хӯрд хоҳад туро
چو دانی که او خورد خواهد ترا
Ғизоӣ худаш кард хоҳад туро
غذای خودش کرد خواهد ترا
Махӯр беш чун ӯ туро ме хӯрд
مخور بیش چون او تو را می خورد
зи раҳи даври шӯ то бало бугзарад
ز ره دور شو تا بلا بگذرد