Рибои хорае буд ; бидониӣ
ربا خوارهای بود؛ بیدانیی
Чаҳ гӯям чунонӣ ки май доне
چه گویم چنانی که میدانیی
Баротӣ ба май доштам аз яке
براتی به می داشتم از یکی
Ки ин буд азу ба тарки андакӣ
که این بود ازو به ترک اندکی
Ҳам ӯ ҳам падари меҳтар даҳ баданд
هم او هم پدر مهتر ده بُدند
Вакилони амлоки хат даҳ баданд
وکیلان املاک خط ده بدند
Яке аз бҳли ҷирад бар так нишаст
یکی از بهلجرد بر تک نشست
Ба бедон шуд ва кард ӯро ба даст
به بیدان شد و کرد او را بهدست
Бароташ бидоду фаро пеш кард
براتش بداد و فرا پیش کرد
Дар оварадаш аз маҷлиси он содаи мард
در آوردش از مجلس آن سادهمرد
Фурӯмояи савганд бисёр хӯрд
فرومایه سوگند بسیار خَورد
зи иқрори баргашт ва инкор кард
ز اقرار برگشت و انکار کرد
Ки аз хоссаи хешу зи он падар
که از خاصهٔ خویش و ز آنِ پدر
Надорам шароб ва надорам хабар
ندارم شراب و ندارم خبر
зи сад ман дар отобаҳи як ман шароб
ز صد من در آتابه یک من شراب
Агар ҳаст дар , хону монаши хароб
اگر هست در، خان و مانش خراب
Бар ӯ ҷумлаи дилҳои равшани гувоҳ
بر او جمله دلهای روشن گواه
Ки хами хона Эй дорад он дили сиёҳ
که خم خانهای دارد آن دلسیاه
зи ҷой дигар чун муҳайё набӯд
ز جای دگر چون مهیّا نبود
Басӣ ҷаҳд кардем ва пӯзиш намӯд
بسی جهد کردیم و پوزش نمود
Ба зорӣу зар дар наёвард сар
به زاری و زر در نیاورد سر
Назарҳо ба ҳайрат дар он бе басар
نظرها به حیرت در آن بیبصر
Бадишон пай оварда буданду бас
بدیشان پیآورده بودند و بس
Набурданд дигари гумоне ба кас
نبردند دیگر گمانی به کس
Алӣ алҷмлаҳ мекард инкори сахт
علیالجمله میکرد انکار سخت
Ба як ман нашуд мӯътарифи шӯри бахт
به یک من نشد معترف شوربخت
Ҳарифони фурӯмондаи навмеду паст
حریفان فرومانده نومید و پست
Ҳамаи нимаи ҷону ҳамаи нимаи маст
همه نیمهجان و همه نیمهمست
Чунин ноҷавонмардӣ ӣӣ пеш кард
چنین ناجوانمردییی پیش کرد
Вале ҳам сазои сар хеш кард
ولی هم سزای سر خویش کرد
Даромад з дар қосидии ногаҳон
درآمد ز در قاصدی ناگهان
Ки ҳин пештар пой баргир ҳон
که هین پیشتر پای برگیر هان
Ки омад муҳассил ба бедон чу гирд
که آمد محصّل به بیدان چو گرد
Ҳамаи хону монати зибр зер кард
همه خان و مانت زبر زیر کرد
Ба таҳсили сад ман шароби омадаи сет
به تحصیل صد من شراب آمدهست
Ду асбаи зи фарти шитоби омадаи сет
دو اسبه ز فرطِ شتاب آمدهست
Гирифташ муҳассил чу онҷо расед
گرفتش محصّل چو آنجا رسید
Саропоӣ дар захм чӯбаш кашид
سراپای در زخم چوبش کشید
Дроўихтши қоиди хонаи рўб
درآویختش قاید خانهروب
Задаш бар кафи пой бисёр чӯб
زدش بر کف پای بسیار چوب
Бихӯрад охроломри чӯбии дивист
بخورد آخرالامر چوبی دویست
Нафас рост мекард ва мегуфт нест
نفس راست میکرد و میگفت نیست
Яке омад ва шуд змони дор ӯ
یکی آمد و شد ضماندارِ او
Хабар дошт аз як ниҳони зор ӯ
خبر داشت از یک نهانزار او
?каландӣ биоварад ва бшикофтанд
کلندی بیاورد و بشکافتند
Ду хами пари шароб баин ёфтанд
دو خم پر شراب بهین یافتند
Фиристодаи мо зи пас май давид
فرستادهٔ ما ز پس میدوید
Қазоро саросар бидонҷо расед
قضا را سراسر بدانجا رسید
Аз он ҷумлаи панҷоҳ ман бор кард
از آن جمله پنجاه من بار کرد
Чу раққоси кочўл бисёр кард
چو رقاص کاچول بسیار کرد
Даромад з дар ҳамчуи хар дар хлоб
درآمد ز در همچو خر در خلاب
Шудаи паст дар зери хики шароб
شده پست در زیر خیک شراب
Баромади хурӯшӣ ба шодии зи ҷамъ
برآمد خروشی به شادی ز جمع
Барафрӯхтанд аз фараҳи ҳам чу шамъ
برافروختند از فرح هم چو شمع
Муҳассили хамаши барад ва ҷонаш бсухт
محصّل خمش برد و جانش بسوخت
Таниш кард риш ва рӯонаш бсухт
تنش کرد ریش و روانش بسوخت
Дили мо бёзрд аз он бе фурӯғ
دل ما بیازرد از آن بیفروغ
Бидон хӯрдаи савгандҳои дурӯғ
بدان خورده سوگندهای دروغ
Пас аз ҳафта Эй дидамаш бар гузар
پس از هفتهای دیدمش بر گذر
Бадв гуфтам эй марди кӯтаҳи назар !
بدو گفتم ای مرد کوتهنظر!
Агар боз дар ҷамъи мисатон рӯй
اگر باز در جمع مستان روی
Набояд ки бо макру дастон рӯй
نباید که با مکر و دستان روی
Нагуфтӣ ки мардӣ буд дар миён ?
نگفتی که مردی بود در میان؟
Ки уфтии зи озор ӯ дар зиён ?
که افتی ز آزار او در زیان؟