Марои ҷононае бояд ки бошад ғамгусор ман

مرا جانانه‌ای باید که باشد غم گسارِ من

Миён нозукаш бошад ҳамаи шаб дар канори ман

میانِ نازکش باشد همه شب در کنارِ من

Чаҳ хуш бошад дили оромӣ ки чун аз хоб бархезад

چه خوش باشد دل آرامی که چون از خواب برخیزد

Ба ғамзаи чашми маст ӯ кунад дафъи хумори ман

به غمزه چشمِ مستِ او کند دفعِ خمار من

Агар бошад қиёмат бошад аллоҳами арзқно

اگر باشد قیامت باشد اللّهمَّ ارزُقنا

Ҳамин аз бахту давлат чашм дорад интизори ман

همین از بخت و دولت چشم دارد انتظارِ من

Надорам ҳеҷ боқӣ дар ҷаҳони ҷузи мӯниси соқӣ

ندارم هیچ باقی در جهان جز مونسِ‌ساقی

Гзирм нест аз ёрӣ ҳаминаст изтирори ман

گزیرم نیست از یاری همین است اضطرارِ من

Тамаъ бибридаам алои зи рӯҳи рӯҳи бахше май

طمع ببریده‌ام الّا ز روحِ روح‌بخشیِ می

Ки ҳам ӯ зинда медорад дили умедвори ман

که هم او زنده می‌دارد دلِ امّیدوارِ من

Ҷавонӣ рафт ва дар перӣ ба ҳасрат боз ме гӯям

جوانی رفت و در پیری به حسرت باز می‌گویم

Дариғо рӯзгори ман дариғо рӯзгори ман

دریغا روزگارِ من دریغا روزگارِ من

Ҳамин дарди дилӣу зореу мухтасари номӣ

همین دردِ دلی و زاریی و مختصر نامی

Дигар чизе намедонам ки монад ёдгори ман

دگر چیزی نمی‌دانم که ماند یادگارِ من

Аҷаб дорам агар равнақи пазиради бози бозорам

عجب دارم اگر رونق پذیرد باز بازارم

Чу бар ҳам зад ба куллӣ шаҳна ӣ тақдири кори ман

چو بر هم زد به کلّی شحنه‌ی تقدیر کارِ من

Сари ангушти пушаймонӣ гузидани суд кӣ дорад ?

سر انگشتِ‌پشیمانی گزیدن سود کی دارد؟

Чу берун шуд зимоми дили зи дасти ихтиёри ман

چو بیرون شد زمامِ دل ز دستِ اختیارِ من

зи фарт тишнагӣ дорам дилии пари оташи ҳасрат

ز فرطِ تشنگی دارم دلی پر آتش حسرت

Ки хурсандӣ наме оради ҳадиси оби дори ман

که خرسندی نمی‌آرد حدیثِ آب‌دارِ من

Сухани ҷуз бар влои гуфтани нзорӣ муштабаҳ бошад

سخن جز بر ولا گفتن نزاری مشتبه باشد

Чу мегӯйӣ магӯ ҷуз бар мадори астёри ман

چو می‌گویی مگو جز بر مدارِ استیارِ من

Ғарази доне чаҳ донам зини насиҳати ҳасби ҳоли худ

غرض دانی چه دانم زین نصیحت حسبِ حال خود

Ки дар ақл берун шуд зи ақди иқтидори ман

که دُرّ عقل بیرون شد ز عِقدِ اقتدار من