ё раб озод кун маро аз ман

یا رب آزاد کن مرا از من

Бурҳонами зи дасти оҳрмн

برهانم ز دستِ آهرمن

Фараҳӣ аз шмомаҳи ризвон

فرحی از شمامۀ رضوان

Фараҷӣ аз замонаи римн

فرجی از زمانۀ ریمن

То шавам эмин аз хатоу злл

تا شوم ایمن از خطا و زَلَل

То шавам фориғ аз замину змн

تا شوم فارغ از زمین و زمن

Ҳаркии пурсади зи воҳиди алқҳор

هرکه پرسد ز واحد القهَار

Ҳам ту ӯро ҷавоби даҳ ки ба ман

هم تو او را جواب ده که به من

Беш зини раҳи мада ки бархезад

بیش زین ره مده که برخیزد

Ин ҳамаи мо ва ман змоу змн

این همه ما و من زما و زمن

Назарӣ кун ки бушковад бе хор

نظری کن که بشکفد بی‌خار

Гули умеди мо зи тарафи чаман

گلِ امّیدِ ما ز طرفِ چمن

Пераи зан май баради клоўаҳ ва ҳаст

پیره‌زن می‌برد کلاوه و هست

Қадари Юсуфи буруни зи ҳади Яман

قدرِ یوسف برون ز حدِّ یمن

Мо сабки бор ва ӯ гарони ковин

ما سبک‌بار و او گران‌کاوین

Мо равон бепаноҳ ва ӯ зўолмн

ما روان‌ بی‌پناه و او ذوالمن

Дасти гиро ба фазл хеш бапуш

دست‌گیرا به فضلِ خویش بپوش

Бар сари сиӣоти мо доман

بر سرِ سیِّئاتِ ما دامن

Ба худаш хон зи худ нзорӣ ро

به خودش خوان ز خود نزاری را

Беш аз аиинши мадор бо душман

بیش از ایینش مدار با دشمن