То аз бар ман рафтӣ рафтаи сети қарор аз ман

تا از برِ من رفتی رفته‌ست قرار از من

Зорам чу миёни ту Эй карда канор аз ман

زارم چو میانِ تو ای‌کرده کنار از من

Гар ту накунӣ маҳвам аз оинаи хотир

گر تو نکنی محوم از آینۀ خاطر

Кас дар ду ҷаҳони дигари гӯ ёд меар аз ман

کس در دو جهان دیگر گو یاد میار از من

Гӯи ақли дарин ҳолат тшниъ мазан борӣ

گو عقل درین حالت تشنیع مزن باری

ё пои дарин раҳ на ё даст бидор аз ман

یا پای درین ره نه یا دست بدار از من

Гар бехудӣе кардам ошуфта чунин бошад

گر بی‌خودییی کردم آشفته چنین باشد

Ту шарти бузургиро хурда машумор аз ман

تو شرطِ بزرگی را خرده مشمار از من

Ман булбули муштоқами шӯридаи гули рӯе

من بلبلِ مشتاقم شوریدۀ گل‌رویی

Машну ки барояд дам бе нолаи зор [ аз ] ман

مشنو که برآید دم بی‌نالۀ زار [از] من

Ман бар сари роҳи ту бо чашм дар афшонам

من بر سر راه‌ِ تو با چشمِ دُر افشانم

Ташрифи висол аз ту тартиби нисор аз ман

تشریفِ وصال از تو ترتیبِ نثار از من

Гар ваъда намедодӣ васли ту нзорӣ ро

گر وعده نمی‌دادی وصل تو نزاری را

Ҳиҷри ту бароварии як бораи дамор аз ман

هجر تو برآوری یک‌باره دمار از من