Кӯи шефта Эй куҷост чун ман

کو شیفته ای کجاست چون من

Бар бод фироқ дода хзмн

بر باد فراق داده خزمن

Бгзоштаҳи ҷону тани маъаттал

بگذاشته جان و تن معطل

Беҷон чаҳ кунам куҷо барам тан

بی جان چه کنم کجا برم تن

Беҷон чаҳ кунад сафар , мҷўиид

بی جان چه کند سفر ، مجویید

Чизе ки касе наёфт аз ман

چیزی که کسی نیافت از من

Дар кӯра ӣ оташи ҷудоӣ

در کوره ی آتش جدایی

Неи ман ки чу мум гардад оҳан

نی من که چو موم گردد آهن

Бо дил гуфтам ки пардаи роз

با دل گفتم که پرده راز

Якбораи з рӯй бар Маяфкан

یکباره ز روی بر میفکن

Гуфт ин чаҳ ҳикоят аст рафтам

گفت این چه حکایت است رفتم

Ман ҳам чу ту нестам ту ҷон кун

من هم چو تو نیستم تو جان کن

Ман гирди даҳони дӯсти гирдам

من گرد دهان دوست گردم

Неи ҳам ҷӯи туам ба коми душман

نی هم جو توام به کام دشمن

Май гирд ба гирди сар чу гардан

می گرد به گرد سر چو گردن

Аз тавқ вафо кашид гардан

از طوق وفا کشید گردن

эй нури ду дида ӣ нзорӣ

ای نور دو دیده ی نزاری

Бе рӯй ту нест дидаи равшан

بی روی تو نیست دیده روشن

Фарёди расми зи ҳиҷри фарёд

فریاد رسم ز هجر فریاد

Магузор чунинам охир эй ҷин

مگذار چنینم آخر ای جَن