Корам аз даст бишуд дасти ману домани ту

کارم از دست بشد دستِ من و دامنِ تو

Гар надории сари ман хӯну гардани ту

گر نداری سرِ من خونِ و گردنِ تو

Андаки андаки зи серуми дасти вафои бози мгир

اندک اندک ز سرم دستِ وفا باز مگیر

Варна машҳур кунам расми ҷафо кардан ту

ورنه مشهور کنم رسمِ جفا کردنِ تو

Дил чун муми маро аз туфи ҳиҷрони мгдоз

دلِ چون مومِ مرا از تفِ هجران مگداز

То шикоят накунам аз дил чун оҳани ту

تا شکایت نکنم از دلِ چون آهنِ تو

Раҳм кун бар дил чун оташи ман то назанад

رحم کن بر دلِ چون آتشِ من تا نزند

Барқи эҳдоси чунин соъиқа дар хирмани ту

برقِ احداث چنین صاعقه در خرمنِ تو

Ҷуз ба зорӣ чу зар ва зӯр надорам чаҳ кунам

جز به زاری چو زر و زور ندارم چه کنم

Чун даройам ба сари панҷаи широФкни ту

چون درآیم به سرِ پنجۀ شیرافکنِ تو

Дардии дарди фурӯ май барам ва ме донам

دُردی درد فرو می‌برم و می‌دانم

Ки ба ҳаркас нарасад ҷоми зулол аз ?дани ту

که به هرکس نرسد جامِ زلال از دَنِ تو

Дасти ман кӣ ба сари зулфи дароз ту расад

دستِ من کی به سرِ زلفِ درازِ تو رسد

Ки сабои ҳам ба адаб гардад пиромни ту

که صبا هم به ادب گردد پیرامن تو

Зуҳра хоҳад ки ба гесуии мънбр ҳар рӯз

زهره خواهد که به گیسویِ معنبر هر روز

Хоки он кӯии брўбд ки буд маскани ту

خاکِ آن کوی بروبد که بود مسکنِ تو

Ҳар саҳари тозаи ҳаётӣ ба нзорӣ бахшад

هر سحر تازه حیاتی به نزاری بخشد

Ҳар насимӣ ки баради боди зи пероҳани ту

هر نسیمی که برد باد ز پیراهن تو