Ба додхоҳи зи дасти ту май рӯми сӯии урдӯ

به دادخواه زِ دستِ تو می‌روم سویِ اردو

Магар халос диҳандам зи пои моли ғами ту

مگر خلاص دهندم ز پای مالِ غم تو

Ба он умед ки ирғўчёни ҳазрати аъло

به آن امید که یرغوچیانِ حضرتِ اعلا

Ба ҳукми ёсаи равонат дар оваранд ба ирғў

به حکم یاسه روانت در آورند به یرغو

Ба хира чанд кашӣ бе гуноҳи халқи ҷаҳон ро

به خیره چند کُشی بی‌گناه خلقِ جهان را

Ба тири ғамза ӣ хӯни рез аз он камони ду абрӯ

به تیرِ غمزه ی خون‌ریز از آن کمانِ دو ابرو

Ман аз вилояти аинҷўии подшоҳи ҷаҳонам

من از ولایت اینجوی پادشاهِ جهانم

Хароб шуд зи ду ҳиндӯии ту вилояти инҷу

خراب شد ز دو هندویِ تو ولایت اینجو

Шуд аз ду чашми сияҳи кори ту хароби ҷаҳонӣ

شد از دو چشمِ سیه کارِ تو خراب جهانی

Ҷаҳон чунин нагузорад касе ба дасти ду ҳиндӯ

جهان چنین نگذارد کسی به دستِ دو هندو

Чу арза дошт кунам ҳеҷ иштибоҳ надорам

چو عرضه داشت کنم هیچ اشتباه ندارم

Ки дод ман бастанд аз он ду ғамзаи ҷодӯ

که دادِ من بستاند از آن دو غمزۀ جادو

Агар чунон ки натарсӣ з бозхост надонам

اگر چنان که نترسی ز بازخواست ندانم

Чаҳ одатаст ки дории зиҳии сиришту зиҳии ху

چه عادت است که داری زهی سرشت و زهی خو

Вагар ба сулҳгароӣ ва аз худоӣ битарсӣ

و گر به صلح‌گرایی و از خدای بترسی

Сафои хилофи барангезад аз миёна ҳар ду

صفا خلاف برانگیزد از میانۀ هر دو

Макун ситеза макун беш бо нзории мискин

مکن ستیزه مکن بیش با نزاریِ مسکین

Хамӯш чанд буд хосса нотиқасту сухани гӯ

خموش چند بود خاصه ناطق است و سخن‌گو