Надонам офтобаст он агар рӯ

ندانم آفتاب است آن اگر رو

Каманд анбаринаст он агар мӯ

کمندِ عنبرین است آن اگر مو

Ба чин бифирист то косад шавад машк

به چین بفرست تا کاسد شود مشک

Насимӣ аз арақи чини самани бӯ

نسیمی از عرق‌چینِ سمن بو

Хурӯҷи зангёни чини зулфат

خروجِ زنگیانِ چین زلفت

Ба ҳасани ободи рӯят аз ҳамаи сӯ

به حسن‌آبادِ رویت از همه سو

Хатое буд костило гирифтанд

خطایی بود کاستیلا گرفتند

Чунин бар малики рӯяти хайли ҳиндӯ

چنین بر ملکِ رویت خیلِ هندو

Дилами пиромни он чашмаи нӯш

دلم پیرامنِ آن چشمۀ نوش

намегардад зи пеши чашми ҷодӯ

نمی‌گردد ز پیش‌ِ چشمِ جادو

зи пеши ғамза ӣ чашм ту бархест

ز پیشِ غمزه ی چشمِ تو برخاست

Фурӯд омад хушӣ бар тоқи абрӯ

فرود آمد خوشی بر طاقِ ابرو

Ба чашмати ашк ман хораст чун шуд

به چشمت اشکِ من خوارست چون شد

Кушода аз дар дандонати лؤлў

گشاده از دُرِ دندانت لؤلو

Марв бо ишқ дар майдон ба бозӣ

مرو با عشق در میدان به بازی

Ки бо ӯ бар наёяд кас ба бозу

که با او بر نیاید کس به بازو

зи ман эй ёри оҳӯ чашм магрез

ز من ای یارِ آهو چشم مگریز

На ҳам болини маҷнӯн буд оҳӯ

نه هم بالینِ مجنون بود آهو

Агар аз мо гуноҳӣ рафт тавба

اگر از ما گناهی رفت توبه

Ба алтофи ту мтмўъиму марҷу

به الطافِ تو مطموعیم و مرجو

Бузургон аз сари ҳасани ъқидт

بزرگان از سرِ حسنِ عقیدت

Гунаҳи дорон басӣ карданд мъФў

گنه‌داران بسی کردند معفو

Сиррӣ дорам фидои остонат

سری دارم فدایِ آستانت

Ба пой худ нахоҳам рафт азин кӯ

به پایِ خود نخواهم رفت ازین کو

Нзоригар дилати бемор ишқ аст

نزاری گر دلت بیمارِ عشق است

Дарин доролшФоء дар дасти дору

درین دارالشفاء در دست دارو