Маро ҳотифӣ дод ногоҳ тавба

مرا هاتفی داد ناگاه توبه

Бигӯ гуфт астағфируллоҳи тавба

بگو گفت استغفرالله توبه

Бигуфтам з метавба кардам худоё

بگفتم ز می توبه کردم خدایا

Ба рағбат , накардам ба икроҳи тавба

به رغبت، نکردم به اکراه توبه

Шабу рӯзи авроди ман тавба бошад

شب و روز اورادِ من توبه باشد

Саҳаргоҳи тавба , шубони гоҳи тавба

سحرگاه توبه، شبان گاه توبه

Маро гуфт ёрии пароканда ху кун

مرا گفت یاری پراکنده خو کن

Нагиранд аз сар ба ҳар моҳи тавба

نگیرند از سر به هر ماه توبه

Агар ншнўдаҳи тавба ӣ ман шҳншаҳ

اگر نشنوده توبه ی من شهنشه

Кунам аз ҷавори шаҳаншоҳи тавба

کنم از جوارِ شهنشاه توبه

Неам пои банди ҳтоми музаввар

نی ام پای بندِ حطامِ مزوّر

Ҳам аз моли тавба , ҳам аз ҷоҳи тавба

هم از مال توبه ، هم از جاه توبه

Кунам тавба аз тавба ӣ суст кардан

کنم توبه از توبه ی سست کردن

Ки муҳкам набошад зи бурноаи тавба

که محکم نباشد ز برناه توبه

Сиёҳӣ бирафт ва сифедӣ даромад

سیاهی برفت و سفیدی درآمد

Ба тақво кунун медиҳад роҳи тавба

به تقوی کنون می دهد راه توبه

Нзории зи душмани бабр яъне аз худ

نزاری ز دشمن ببر یعنی از خود

Ба некии таваққуъи зи бадхоҳи тавба

به نیکی توقّع ز بدخواه توبه