Бози омадае сиррӣ дар ошуфта

باز آمده ای سری در آشفته

Тарки ҳамаи ному нанг худ гуфта

ترک همه نام و ننگ خود گفته

Бар ҳар сари кӯча ӣ гулӣ дорам

بر هر سر کوچه ی گلی دارم

Бар хоки зи хӯни дидаи бишкуфта

بر خاک ز خون دیده بشکفته

Аз бас ки ба фикри дӯсти машғӯлам

از بس که به فکر دوست مشغولم

Аз хештанам малол бигрифта

از خویشتنم ملال بگرفته

Гар боз назар кунад ба боғстон

گر باز نظر کند به باغستان

Ман маст чу булбулони ошуфта

من مست چو بلبلان آشفته

Дар шӯраму ғуссаҳои дерина

در شورم و غصه های دیرینه

Оғоз кунам ба нуктае суфта

آغاز کنم به نکته ای سفته

ӯ гӯши ниҳода бар самоъи ман

او گوش نهاده بر سماع من

Ман хештан аз рақиби бнҳФтаҳ

من خویشتن از رقیب بنهفته

Ҳайҳот агар рақибро байнам

هیهات اگر رقیب را بینم

Овехтаи ҳам чу хӯша аз чифта

آویخته هم چو خوشه از چفته

То кӣ кӯшад нзории мискин

تا کی کوشد نزاری مسکین

Ҷонӣ ба лаби омада , дилии рафта

جانی به لب آمده، دلی رفته