Ба срнмӣ шавад аз рӯй шоҳидони мо ро

به سرنمی شود از روی شاهدان ما را

Нишоту хуши дилӣу ъушрату тамошо ро

نشاط و خوش دلی و عشرت و تماشا را

Ғулом сим баронам ки вақти дили бурдан

غلام سیم برانم که وقت دل بردن

Ба лутф дар сухани оранди санги хоро ро

به لطف در سخن آرند سنگ خارا را

Ба ростӣ ки қабо бастан ва хиромидан

به راستی که قبا بستن و خرامیدن

Хуш омадааст валикини баланди боло ро

خوش آمده است ولیکن بلند بالا را

Бирав чу боз ндонӣ туранҷу дасти онҷо

برو چو باز ندانی ترنج و دست آنجا

Ки Юсуфаст маломат макун злихоро

که یوسف است ملامت مکن زلیخارا

На ҳршбӣ ки ба рӯз оварам касе донад

نه هرشبی که به روز آورم کسی داند

Ки ҳам зи дарди дилии мибрми сувидо ро

که هم ز درد دلی میبرم سویدا را

Падар мунозира мекард гуфтам эй бобо

پدر مناظره می کرد گفتم ای بابا

Дар алоҷ мазан дард бемдўо ро

در علاج مزن درد بی مدوا را

Биор бода ки бар орифон ҳаром нашуд

بیار باده که بر عارفان حرام نشد

Ҳалол нест вале зоҳидии раъно ро

حلال نیست ولی زاهدان رعنا را

Аҷаби зи мӯҳтасиби ғлтбон ҳаме дорам

عجب ز محتسب غلتبان همی دارم

Ки худ ҳаме хӯрд манъ мекунад мо ро

که خود همی خورد منع می کند ما را

Нзорёи нафасӣ ҷаҳд кун ки дарёбӣ

نزاریا نفسی جهد کن که دریابی

Ки даии гузашт ва касе дрнёФти фардо ро

که دی گذشت و کسی درنیافت فردا را