Чунон ба рӯй худ ошуфта кардае мо ро

چنان به روی خود آشفته کرده‌ای ما را

Ки гули бенон чамани булбулони шайдо ро

که گل بنانِ چمن بلبلانِ شیدا را

Қиёматии дгрохр ба фитнаи брмФзоӣ

قیامتی، دگر آخر به فتنه برمفزای

Макун ба серумаи сияҳи чашми шӯхи Шаҳло ро

مکن به سرمه سیه چشمِ شوخِ شهلا را

Мабанд зевару зар бар чу сими гардану гӯш

مبند زیور و زر بر چو سیم گردن و گوش

Чаҳ эҳтиёҷ ба оройа рӯй зебо ро

چه احتیاج به آرایه روی زیبا را

Магар ба ғорат ва қатл омадӣ аз он сӯии об

مگر به غارت و قتل آمدی از آن سوی آب

Азин тараф чу барандохтӣ Бухоро ро

ازین طرف چو برانداختی بخارا را

Битарс агарчӣ баландӣ задуд сина ӣ халқ

بترس گرچه بلندی ز دود سینه‌ی خلق

Ки дӯд ҳарчӣ баромад гирифт боло ро

که دود هر چه برآمد گرفت بالا را

Дилам ба рӯй ту то дида баргушод бибаст

دلم به روی تو تا دیده برگشاد، ببست

Ба чори мехи вафои ту ҳафт аъзо ро

به چار میخ وفای تو، هفت اعضا را

Падар табиб биоварад то магар ба алоҷ

پدر طبیب بیاورد تا مگر به علاج

Бурун кунад зи димоғи бухори савдо ро

برون کند ز دماغم بخار سودا را

Ба таъна гуфтам агар ман манам набояд барад

به طعنه گفتم اگر من منم نباید برد

Ба ҳарзаи ин ҳамаи заҳмати табиби доно ро

به هرزه این همه زحمت طبیب دانا را

Ба ҷони дӯст агар зинда гардад афлотӯн

به جان دوست اگر زنده گردد افلاطون

Ки иқтидост бадви ҷумла ӣ атиббо ро

که اقتداست بدو جمله‌ی اطبا را

Магар ба фазли худо варна ҳеҷ мумкин нест

مگر به فضل خدا ورنه هیچ ممکن نیست

Ки чора ӣӣ буд ин дард бемдўо ро

که چاره‌ای بود این درد بی‌مداوا را

Раҳо кунед маро дар балои ишқ ки кас

رها کنید مرا در بلای عشق که کس

Ба дам школ накардааст нои шикеб ро

به دُم شکال نکرده است نا شکیبا را

Нзорё ба қазои даҳ ризо чу мумкин нест

نزاریا به قضا ده رضا چو ممکن نیست

Ки аз каманди балои мухлисӣ буд моро

که از کمند بلا مَخلصی بود ما را

Аннан ба ишваи мадаи ишқи боз ва ъушрат кун

عنان به عشوه مده، عشق‌باز و عشرت کن

Ба рӯй ёри мувофиқи хилофи аъдо ро

به روی یار موافق، خلاف اعدا را