Ҳазор ҷони гиромии фидои хок дарат

هزار جان گرامی فدای خاک درت

Ҳазор ёди лабони даҳон чун шукрат

هزار یاد لبان دهان چون شکرت

Надонамат ки куҷо аз куҷои шариф тар аст

ندانمت که کجا از کجا شریف تر است

Мувофиқ дилам омад зпоӣ то ба сарат

موافق دلم آمد زپای تا به سرت

Чаҳ офтобӣ каз ҳар тараф ки бргзрӣ

چه آفتابی کز هر طرف که برگذری

Ҳаме равад дили халқӣ чу соя бар асарат

همی رود دل خلقی چو سایه بر اثرت

Ки шер дод ба шафқати фиришта ё ҳурат

که شیر داد به شفقت فرشته یا حورت

Ки парваред ба меҳри офтоб ё қамарат

که پرورید به مهر آفتاب یا قمرت

Дар орзӯӣ дамӣам ки бинмт чаҳ кунам

در آرزوی دمی ام که بینمت چه کنم

Чу раҳ намедиҳадам бахт бевафо ба ?бирт

چو ره نمی دهدم بخت بی وفا به برت

Бсухтем ва ҳамин ғусса мекашад моро

بسوختیم و همین غصه می‌کشد مارا

Ки мерӯем ва набошад зи ҳоли мо хабарат

که می رویم و نباشد ز حال ما خبرت

Ҳануз бо ҳамаи дарди дил аз ту хушнӯдем

هنوز با همه درد دل از تو خشنودیم

Агар ба ҷониби мо мултафит буд ?назарет

اگر به جانب ما ملتفت بود نظرت

Ҳазор шукр бигӯям чаҳ ҷои бедории сет

هزار شکر بگویم چه جای بیداری‌ست

Агар ба хоби бубинами змонкӣ дигарат

اگر به خواب ببینم زمانکی دگرت

Магари шабии охир ба рӯз донам барад

مگر شبی آخر به روز دانم برد

Ба ғурбат ар бнмирм бар остон дарат

به غربت ار بنمیرم بر آستان درت

зи кӯй дӯст бирафтӣ нзорёи оре

ز کوی دوست برفتی نزاریا آری

Бирав бибин ки чаҳ ояд ба рӯй аз ин сафарат

برو ببین که چه آید به روی از این سفرت