Дилам бар оташ ҳиҷрон бсухт зори андӯҳ

دلم بر آتشِ هجران بسوخت زار اندوه

Рухам ба хӯн ҷигар кард лолаи зори андӯҳ

رخم به خونِ جگر کرد لاله‌زار اندوه

зи дасти ишва ҳанузам надода буд халос

ز دست عشوه هنوزم نداده بود خلاص

Фиканд бозам дар пои интизори андӯҳ

فکند بازم در پایِ انتظار اندوه

На мумкинаст ки бе пои мардии шаби васл

نه ممکن است که بی‌پای‌مردیِ شبِ وصل

Маро бурун кунад аз дасти рӯзгори андӯҳ

مرا برون کند از دستِ روزگار اندوه

зи дасти дил чаҳ кунам кори ман ба ҷон омад

ز دستِ دل چه کنم کارِ من به جان آمد

зи бас ки дасту дилам май баради зи кори андӯҳ

ز بس که دست و دلم می‌برد ز کار اندوه

Агар фироқами азин даст пой бардорад

اگر فراقم ازین دست پای بردارد

Баровард зи дилу ҷони ман дамори андӯҳ

برآورد ز دل و جانِ من دمار اندوه

Ба лаб баровард аз ҳуққаи бадани ҷонам

به لب برآورد از حقّه بدن جانم

Ба дасти шӯъбада ҳар дами ҳазор бори андӯҳ

به دستِ شعبده هر دم هزار بار اندوه

На бар мушоҳида ӣ талъати ту дар ҳалқам

نه بر مشاهده ی طلعتِ تو در حلقم

Зақум ва заҳр кунад ҷоми хуши гўори андӯҳ

زقوم و زهر کند جامِ خوش‌گوار اندوه

Чу аз миён ту гӯям чарост он ки маро

چو از میان تو گویم چراست آن که مرا

зи сайли чашм чу Ҷайҳун кунад канори андӯҳ

ز سیلِ چشم چو جیحون کند کنار اندوه

Намози шоми ғарибон қиёматӣ дигараст

نماز شامِ غریبان قیامتی دگرست

Қиёс кун чаҳ кунад дар шубони тори андӯҳ

قیاس کن چه کند در شبانِ تار اندوه

Мадор ишқ набошад нзорё бар ҳиҷр

مدارِ عشق نباشد نزاریا بر هجر

Ба коми дили басии оқибати мадори андӯҳ

به کامِ دل بسی عاقبت مدار اندوه