Канори ман зи сиришки ду дида ғарқоб аст

کنار من ز سرشک دو دیده غرقاب است

Ки аз ду дидаи сиришками равон чу симоб аст

که از دو دیده سرشکم روان چو سیماب است

Видоъ кардам ва пӯшида нест бар ушшоқ

وداع کردم و پوشیده نیست بر عشّاق

Ки растхези қиёмати видоъ аҳбоб аст

که رستخیز قیامت وداع احباب است

Аниси шефтаи ҳам суҳбатаст дар ғами дӯст

انیس شیفته هم صحبت است در غم دوست

Марои бтар ки азоб аз вуҷӯд асҳоб аст

مرا بتر که عذاب از وجود اصحاب است

Магари мусоҳиби ҳам ранг хештан бошам

مگر مصاحب هم رنگ خویشتن باشم

Чароғи хилвати ман шамъи дон маҳтоб аст

چراغ خلوت من شمع دان مهتاب است

намехӯрам май ва вақте алии алзрўраҳ агар

نمی خورم می و وقتی علی الضروره اگر

Хӯрам кадом май охир чаҳ май ки хуноб аст

خورم کدام می آخر چه می که خوناب است

Шаби дарозу димоғ аз хаёл дар ташвиш

شب دراز و دماغ از خیال در تشویش

Ба хоб низ наме бинмш киро хоб аст

به خواب نیز نمی‌بینمش که را خواب است

Рақиби мӯътакиф ҳазратаст гӯ ме бош

رقیب معتکف حضرت است گو می باش

Ки мор бар дар фирдавс низ бўоб аст

که مار بر در فردوس نیز بواب است

Маҷол нест таваққуфи маро ба фурсат ва ӯ

مجال نیست توقف مرا به فرصت و او

зи тоби меҳри ман аз ман ҳамеша дар тоб аст

ز تاب مهر من از من همیشه در تاب است

Намоз ман набӯд ҷуз ба рӯй дӯсти раво

نماز من نبود جز به روی دوست روا

На қиблаи рост аз он сӯ буд ки миҳроб аст

نه قبله راست از آن سو بود که محراب است

Муқаллидони ҳама дар эътирозу ғофил аз он

مقلدان همه در اعتراض و غافل از آن

Ки ман куҷоам ва дар ҳалқи ман чаҳ қуллоб аст

که من کجا ام و در حلق من چه قلاب است

Нзорёи тамаъ аз ёри муътақиди бугсал

نزاریا طمع از یار معتقد بگسل

Шунидае ки вафо дар замона ноёб аст

شنیده ای که وفا در زمانه نایاب است

Бисоз бо худ вагар муддаӣ занад дами сидқ

بساز با خود و گر مدعی زند دم صدق

Ғалат машав ки чу субҳи нахуст каззоб аст

غلط مشو که چو صبح نخست کذاب است