эй ёр бевафо ки зи мо бршкстаҳ Эй

ای یار بی‌وفا که ز ما برشکسته‌ای

Пайванди меҳру ақди муҳаббати гусаста Эй

پیوند مهر و عِقد محبت گسسته‌ای

Зойеъ макун ҳуқуқи маваддат ба ҳеҷ ҳол

ضایع مکن حقوقِ مودّت به هیچ حال

Гар худ ҳамаи дамии сет ки бо мо нишаста Эй

گر خود همه دمی‌ست که با ما نشسته‌ای

Мо аз ту хастаем ва шикоят наме кунем

ما از تو خسته‌ایم و شکایت نمی‌کنیم

Борӣ макун зи мо гила каз мо нахаста Эй

باری مکن ز ما گله کز ما نخسته‌ای

Мо дасти шаста аз дилу ҷон дар вафои ту

ما دست شسته از دل و جان در وفای تو

Ту дил чаро зи дӯстӣ мо бишуста Эй

تو دل چرا ز دوستی ما بشسته‌ای

Бо ин ҳамаи латофату ширини забонии аи т

با این همه لطافت و شیرین زبانی ا‌ت

Бо мо ба гоҳи таъна задан чун кбстаҳ Эй

با ما به گاهِ طعنه زدن چون کبسته‌ای

Охир ба растхези миннат илтифот нест

آخر به رستخیز منت التفات نیست

Пиндорӣ аз сироти қиёмати брстаҳ Эй

پنداری از صراطِ قیامت برسته‌ای

Ҳолои зи сӯзи Вомиқ бе чораи ғофилӣ

حالا ز سوز وامقِ بی‌چاره غافلی

Оре ҳануз бош ки узро наҷуста Эй

آری هنوز باش که عذرا نجسته‌ای

эй сарви боғи ҷон ки зи чашмам наме рӯй

ای سروِ باغ جان که ز چشمم نمی‌روی

Бар ҷӯии бори дида ӣ ман турфаи руста Эй

بر جوی‌بارِ دیده ی من طرفه رسته‌ای

Дили барадӣ аз нзорӣу ҷони ҳам дареғ нест

دل بردی از نزاری و جان هم دریغ نیست

Гар дили дарин ситам зада ҷон низ баста Эй

گر دل درین ستم زده جان نیز بسته‌ای