То дар хароба ӣ дили мо хона карда Эй
تا در خرابه ی دلِ ما خانه کردهای
Хилвати сарои сина чу кошона карда Эй
خلوتسرای سینه چو کاشانه کردهای
Кунҷи дилам на лоиқи ганҷи ғами ту буд
کنج دلم نه لایق گنج غم تو بود
Ореи мақоми ганҷ ба вайрона карда Эй
آری مقامِ گنج به ویرانه کردهای
Он буд баси маро ки шудам ошнои ту
آن بود بس مرا که شدم آشنای تو
Якбораам зи машғала бегона карда Эй
یکبارهام ز مشغله بیگانه کردهای
Як ҷуръа беқарор кунад пели маст ро
یک جرعه بیقرار کند پیل مست را
Зини бода бар серум ки ба паймона карда Эй
زین باده بر سرم که به پیمانه کردهای
Девонагар ба силсила оқил шавад чаро
دیوانه گر به سلسله عاقل شود چرا
Моро ба зулфи силсила девона карда Эй
ما را به زلفِ سلسله دیوانه کردهای
Холи лабат ба давлати ин ҳолами аўФкнд
خالِ لبت به دولتِ این حالم اوفکند
Дарбанди домам аз паии ин дона карда Эй
دربندِ دامم از پی این دانه کردهای
Худро ба чашми муддаӣони вонамӯда Эй
خود را به چشم مدّعیان وانمودهای
Андари забони халқ чу афсона карда Эй
اندر زبانِ خلق چو افسانه کردهای
Манимоӣ шамъ рӯй ба ҳар кас ки халқ ро
منمای شمعِ روی به هر کس که خلق را
Нодида бар ҷамол чу парвона карда Эй
نادیده بر جمال چو پروانه کردهای
Як бораи парда аз сари сари баргирифта Эй
یکباره پرده از سَرِ سِر برگرفتهای
Хуши рафтае нзорӣ ва мардона карда Эй
خوش رفتهای نزاری و مردانه کردهای