эй ёр бевафо ки дил аз мо бурӣда Эй

ای یار بی‌وفا که دل از ما بریده‌ای

Гӯйӣ ки пеши ҳаргизи моро надида Эй

گویی که پیش هرگز ما را ندیده‌ای

Саргаштаам чу зарраи зи хуршед рӯй ту

سرگشته‌ام چو ذره ز خورشید روی تو

Доман чаро чу сояи зи мо дркшидаҳ Эй

دامن چرا چو سایه ز ما درکشیده‌ای

Лайлӣ шунидаам ки зи маҷнӯн наме шкиФт

لیلی شنیده‌ام که ز مجنون نمی‌شکیفت

Маҷнӯн шудам бета ба чаҳ аз мо рамида Эй

مجنون شدم بتا به چه از ما رمیده‌ای

Ҳайҳот агар ба воқеа ӣ ман расида Эй

هیهات اگر به واقعه ی من رسیده‌ای

Оре маломатат накунам норасида Эй

آری ملامتت نکنم نارسیده‌ای

Ҳаргизи хилофи рои ту чизе нагуфта ам

هرگز خلاف رای تو چیزی نگفته‌ام

Бо ман бигӯӣ агар ту з ҷое шунида Эй

با من بگوی اگر تو ز جایی شنیده‌ای

Дарёии хӯн шудаи сети канорами зи абри чашм

دریای خون شده‌ست کنارم ز ابرِ چشم

Аз бас ба нӯки ғамза ки ҷонами халида Эй

از بس به نوکِ غمزه که جانم خلیده‌ای

Аз оби дидаи оташи дил кам наме шавад

از آبِ دیده آتشِ دل کم نمی‌شود

Гирами нзорӣ аз мижаҳо хӯни чакида Эй

گیرم نزاری از مژه‌ها خون چکیده‌ای

Дар боғи сарви фориғ ва озод ме равад

در باغ سرو فارغ و آزاد می‌رود

ӯро чаҳ ғам агар ту ба қомати хамида Эй

او را چه غم اگر تو به قامت خمیده‌ای