Бозам афтод дили мумтаҳани андари тобӣ

بازم افتاد دلِ ممتحن اندر تابی

Аз ғами моҳи ҷабинӣ шудаам маҳтобӣ

از غم ماه‌جبینی شده‌ام مهتابی

Боз аз ошӯби ҷаҳонӣ ки намеёрам гуфт

باز از آشوبِ جهانی که نمی‌یارم گفت

Қисса Эй дорам ва дорад сифаташи итнобӣ

قصّه‌ ای دارم و دارد صفتش اطنابی

Ҷуфти абрӯаш ки тоқаст чу дидам гуфтам

جفت ابروش که طاق است چو دیدم گفتم

Қибла ӣ хеш тавон кард чунин миҳробӣ

قبله ی خویش توان کرد چنین محرابی

Дӯш бинмуд ба ман гесу ва гуфтам ба ҳаким

دوش بنمود به من گیسو و گفتم به حکیم

Каси парешонтар азин гуфт набинад хобӣ

کس پریشان‌تر ازین گفت نبیند خوابی

Худ чаҳ гӯям зи даҳонаш ки чу ман ташнаи басӣ

خود چه گویم ز دهانش که چو من تشنه بسی

Ҷон бидоданд ва аз он чашма нахурданд обӣ

جان بدادند و از آن چشمه نخوردند آبی

Гӯ чунин бош бақои боди ғами ҳиҷрон ро

گو چنین باش بقا باد غمِ هجران را

Гар муяссар нашавад васл ба ҳеҷ асбобӣ

گر میسّر نشود وصل به هیچ اسبابی

Бениҳоят набӯд ҳеҷ бдоити ало

بی‌نهایت نبود هیچ بدایت الّا

Қулзуми ишқ ки онро набӯд поёбӣ

قلزمِ عشق که آن را نبود پایابی

Ошиқӣ беш ҷигар хӯрдан ва ҷон кандан нест

عاشقی بیش جگر خوردن و جان کندن نیست

Гар ҳамаи ҳайфу ҷафое буд аз бўобӣ

گر همه حیف و جفایی بود از بوّابی

Муҳлатӣ бояду умрӣ ки нзории шарҳӣ

مهلتی باید و عمری که نزاری شرحی

Боз гуяд ки чаҳ ҳо мекашад аз ҳар бобӣ

باز گوید که چه‌ها می‌کشد از هر بابی