Буии хушати ҳамраҳ бод сабост

بوی خوشت همره باد صباست

Он чаҳ сабои рости муяссар ки рост

آن چه صبا راست میسر، که راست؟

Дӯш чу буии ту ба гулзори барад

دوش چو بوی تو به گلزار برد

Нолаи мурғон саҳар хон бхост

نالهٔ مرغان سحرخوان بخاست

Гул чу насим ту шунид аз сабо

گل چو نسیمِ تو شنید از صبا

Гуфт ки ин рӯй биҳишт аз куҷост

گفت «که این روی بهشت از کجاست؟»

эй гули нави хостаҳи огаҳ на Эй

ای گل نو خاسته! آگه نه‌ای

Кин асари буии длороми мост

کاین اثرِ بوی دلارام ماست

Дасти ману домани боди сабо

دست من و دامن باد صبا

Бози паии зулф нигорам чарост

باز پی زلف نگارم چراست؟

Боди куҷои лоиқ савдоӣ ӯст

باد کجا لایق سودای اوست؟

Ишқу ҳаво ҳар ду ба ҳам нест рост

عشق و هوا هر دو به هم نیست راست