Хилоф вафо нест дар дӯстӣ
خلاف وفا نیست در دوستی
Дило дар вафо кӯш агар дӯстӣ
دلا در وفا کوش اگر دوستی
зи мабдаии арвоҳ пайваста анд
ز مبدای ارواح پیوستهاند
Чу занҷир дар ҳам дигар дӯстӣ
چو زنجیر در هم دگر دوستی
з дунё наёрӣ буруни баради ҳеҷ
ز دنیا نیاری برون برد هیچ
Ки бо ту бимонад магари дӯстӣ
که با تو بماند مگر دوستی
Дил эй ёр бар ноМуродии буна
دل ای یار بر نامرادی بنه
Ки бар ноидт бе ҷигари дӯстӣ
که بر نایدت بیجگر دوستی
Касе дар ҷаҳони ҷуз ба таслими ишқ
کسی در جهان جز به تسلیم عشق
Наёраст бурдан ба сари дӯстӣ
نیارست بردن به سر دوستی
Тўои душмани худ таваққуъи мадор
توای دشمن خود توقع مدار
зи худбини кӯтаҳи назари дӯстӣ
ز خودبینِ کوتهنظر دوستی
Набошад ба наздики аҳли хирад
نباشد به نزدیک اهل خرد
зи душмани парастии бтар дӯстӣ
ز دشمنپرستی بتر دوستی
Макун душмании дӯстӣ пеша кун
مکن دشمنی دوستی پیشه کن
Ки аслӣаст баси муътабари дӯстӣ
که اصلیست بس معتبر دوستی
Ба аз ганҷи қорун ба фарзанд агар
به از گنج قارون به فرزند اگر
Ба мирос монад аз падари дӯстӣ
به میراث ماند از پدر دوستی
Чу мардони зи мабдаии фитрат агар
چو مردان ز مبدای فطرت اگر
Ба сар май туоне бабри дӯстӣ
به سر میتوانی ببر دوستی
Ба пусидаи ҷонии бақои абад
به پوسیده جانی بقای ابد
Хуши арзади нзории бихари дӯстӣ
خوش ارزد نزاری بخر دوستی
Худои дӯстонро зи худ душманӣ
خدا دوستان را ز خود دشمنی
Зӣонеи набӯдаи сет дар дӯстӣ
زیانی نبودهست در دوستی