Коши бории ақли даст аз кор мо водоштӣ

کاش باری عقل دست از کارِ ما واداشتی

То набӯдӣ бар сари мо нанг ҳар нодоштӣ

تا نبودی بر سر ِ ما ننگِ هر ناداشتی

Бенасибам аз сурӯши ақл ва бе сомони бахт

بی نصیبم از سروش ِ عقل و بی سامان ِ بخت

Чун бузургон ё хати озоде ё доштӣ

چون بزرگان یا خط ِ آزادیی یا داشتی

Ҳеҷ агар дар боби мо будӣ риояти гӯна Эй

هیچ اگر در باب ِ ما بودی رعایت گونه ای

Ҳаргизи охири як нафаси як лмҳаҳ бо мо доштӣ

هرگز آخر یک نفس یک لمحه با ما داشتی

Бар гузаргоҳи ҷиўш ақл нишастӣ дилам

بر گذرگاه جیوش عقل نشستی دلم

Ҳам аз он бартар шудӣ аз пеш агар по доштӣ

هم از آن برتر شدی از پیش اگر پا داشتی

Чун ба худ дармонд ва шуд аз ишқи куллӣ ноумед

چون به خود درماند و شد از عشق کلی ناامید

Хост то дил бо касе як рӯ ва як то доштӣ

خواست تا دل با کسی یک رو و یک تا داشتی

Даст зад дар домани ишқу бадв таслим кард

دست زد در دامنِ عشق و بدو تسلیم کرد

Ақли худ нншстӣ аз аввал агар ҷо доштӣ

عقل خود ننشستی از اول اگر جا داشتی

Чун румузӣ дошт бо мо ишқ аз мабдаии кун

چون رموزی داشت با ما عشق از مبدای کون

Бо ҳамаи касгар ҳамон будӣ ҳамонро доштӣ

با همه کس گر همان بودی همان را داشتی

Фош аз аҳл биҳиштастӣ ва дар хӯрд савоб

فاش از اهل بهشت استی و در خورد ِ ثواب

Дастҳо дар ҳалқаҳои зулф ҳўро доштӣ

دست ها در حلقه های زلف حورا داشتی

Ин ҳама кас донад аз ҳоли нзории кӯ ба тўъ

این همه کس داند از حالِ نزاری کو به طوع

Пас рӯй ақл кардигар на савдо доштӣ

پس روی ِ عقل کردی گر نه سودا داشتی