Кошкӣ моро ҷафо аз пеши мо бардоштӣ

کاشکی ما را جفا از پیشِ ما برداشتی

Каз вуҷӯди ноқиси мо зарра Эй нагузоштӣ

کز وجود ناقص ما ذره ای نگذاشتی

Ман бар онам каз вуҷӯди ман буруни оради маро

من بر آنم کز وجودِ من برون آرد مرا

Дар сар ҳар кас ба ҳад ӯ буд пиндоштӣ

در سر ِ هر کس به حد ِ او بود پنداشتی

Салтанати ҳамгар бад-ӣни таблу илм будӣ ба ҳашар

سلطنت هم گر بدین طبل و علم بودی به حشر

Дашти бони доҳўли худ он рӯзи ҳам бФроштӣ

دشت بان داهولِ خود آن روز هم بفراشتی

Матбахи Маҳмӯд бо чандон шикваи салтанат

مطبخ محمود با چندان شکوه سلطنت

Ҳам ба саъии дашт бон меёфт шому чоштӣ

هم به سعی دشت بان می‌یافت شام و چاشتی

Вои азин девони мардуми чеҳра яъне нафаси мо

وای ازین دیوان ِ مردم چهره یعنی نفس ما

Одам ар дониста будӣ тухми бад кӣ коштӣ

آدم ار دانسته بودی تخمِ بد کی کاشتی

Гар бдонстӣ ки бо хок хоҳад рафт хок

گر بدانستی که با خاک خواهد رفت خاک

Чашма ӣ ҳайвон ба дасти худ наме анбоштӣ

چشمه ی حیوان به دست ِ خود نمی انباشتی

Рустамӣ будӣ Музаффар гашта бар акуон

رستمی بودی مظفر گشته بر اکوان

Гар нзорӣ рӯй аз акуони худ бардоштӣ

گر نزاری روی از اکوانِ خود برداشتی