Бо мо ба вафои як қадам эй ёр нарафтӣ

با ما به وفا یک قدم ای یار نرفتی

Сад бор забон додӣ ва як бор нарафтӣ

صد بار زبان دادی و یک بار نرفتی

Як рӯзи ҳавои ман мазлӯм накардӣ

یک روز هوایِ منِ مظلوم نکردی

Як шаб ба муроди ман бедор нарафтӣ

یک شب به مراد ِ منِ بیدار نرفتی

Ушшоқ бигӯянд ва чу сӯсани сухани оранд

عشاق بگویند و چو سوسن سخن آرند

Дар хӯн ки зон наргис бемор нарафтӣ

در خونِ که زان نرگس ِ بیمار نرفتی

Сад бор бирафтӣ ба сари кушта ӣ ҳиҷрон

صد بار برفتی به سرِ کشته ی هجران

Як бор дигар бигузар ва ингор нарафтӣ

یک بار دگر بگذر و انگار نرفتی

То беш дигар гул назанад лофи латофат

تا بیش دگر گل نزند لافِ لطافت

Ҳаргиз ба тафарруҷи сӯии гул зор нарафтӣ

هرگز به تفرج سوی ِ گل زار نرفتی

Дар қоида ӣ ҷавру ҷафои ҳеҷ халал нест

در قاعده ی جور و جفا هیچ خلل نیست

Некаст ки бории зи сар кор нарафтӣ

نیک است که باری ز سرِ کار نرفتی

Қадари ҳарами ишқи з ман пресс ту зеро

قدرِ حرمِ عشق ز من پرس تو زیرا

Дар бодияи пои обила дар хор нарафтӣ

در بادیه پای آبله در خار نرفتی

Номи ту ба бади аҳдӣ агар чанд биринҷӣ

نام تو به بد عهدی اگر چند برنجی

Зон рафт ки бо ҳеҷ вафодор нарафтӣ

زان رفت که با هیچ وفادار نرفتی

Дар бодия ӣ ишқи саросемаи нзорӣ

در بادیه ی عشق سراسیمه نزاری

зи онӣ ки ба тартиб ва ба ҳанҷор нарафтӣ

ز آنی که به ترتیب و به هنجار نرفتی