На қулзумам ки ба ҳам дар шавам ба ҳар бодӣ

نه قلزمم که به هم در شوم به هر بادی

Ки дар миёна дилам ҳаст кӯҳи фӯлодӣ

که در میانه دلم هست کوه فولادی

Ғалат шудам ки дили нои шикеби фартутам

غلط شدم که دلِ نا شکیب فرتوتم

Чу об тира шавадгар бурун занад бодӣ

چو آبِ تیره شود گر برون زند بادی

Мисоли сабри ман аз рӯй дӯст доне чист

مثالِ صبر ِ من از روی ِ دوست دانی چیست

Ниҳодаанд бар амвоҷи баҳри бунёдӣ

نهاده اند بر امواجِ بحر بنیادی

Агар на шефтагӣ дар ниҳоди ман будӣ

اگر نه شیفتگی در نهادِ من بودی

Ба ман худои зи фитрат хирад фиристодӣ

به من خدای ز فطرت خرد فرستادی

Ба ақл агар чаҳ ки мабдаӣ офариниш ӯст

به عقل اگر چه که مبدای ِ آفرینشِ اوست

Зимоми ишқ чаҳ будӣ ки дар азал додӣ

زمامِ عشق چه بودی که در ازل دادی

Ва гарна аз паии ҷисмии шариф будӣ ишқ

و گرنه از پیِ جسمی شریف بودی عشق

Қадами зи олами арвоҳ пеш наниҳодӣ

قدم ز عالم ِ ارواح پیش ننهادی

Чаро ба дард нанолам ки оҳ дорам дӯст

چرا به درد ننالم که آه دارم دوست

з дардманд набошад ғариби фарёдӣ

ز دردمند نباشد غریب فریادی

Ҳануз то мутаъаллиқ ба ҷони ширинӣ

هنوز تا متعلق به جان ِ شیرینی

зи хеши брнтўони сохт ҳам чу Фарҳодӣ

ز خویش برنتوان ساخت هم چو فرهادی

Аҷаби мадори зи иқболи шоҳи бандаи навоз

عجب مدار ز اقبالِ شاه ِ بنده نواز

Ки бандагӣ нзорӣ кунад ҳар озодӣ

که بندگیِ نزاری کند هر آزادی