Моро ба рӯй дӯсти ҳамаи ранҷ роҳат аст

ما را به روی دوست همه رنج راحت است

Марҳами зи дасти ғайр на марҳам ҷароҳат аст

مرهم ز دست غیر نه مرهم جراحت است

Ҳасани ҷамол ва рӯй нкўхўш буд валек

حسن جمال و روی نکوخوش بود ولیک

Он ҷост завқи ишқ ки соҳиб малоҳат аст

آن جاست ذوق عشق که صاحب ملاحت است

Май дар фироқи мӯниси бедил буд ки май

می در فراق مونس بیدل بود که می

Сармояии саховату асл самоҳат аст

سرمایهی سخاوت و اصل سماحت است

Пас бештар хилоиқи олам мубоҳӣ анд

پس بیش تر خلایق عالم مباحی اند

Гар рухсати хавос ба май аз абоҳт аст

گر رخصت خواص به می از اباحت است

Бар аҳли дили маломату тшниъ шарт нест

بر اهل دل ملامت و تشنیع شرط نیست

Ин ҷо ба ҷои ҳасани мурувват қабоҳат аст

این جا به جای حسن مروت قباحت است

Дар доман шикеб кашидам ба сабри пой

در دامن شکیب کشیدم به صبر پای

Сайри муҳаққиқона на кор саёҳат аст

سیر محققانه نه کار سیاحت است

Даъвӣ макун нзорӣу дами даракаш ва хамӯш

دعوی مکن نزاری و دم درکش و خموش

Ин ҷо киро маҳалу маҷол фасоҳат аст

این جا که را محل و مجال فصاحت است

Саъбаст ноМуродӣу нокомӣу фироқ

صعب است نامرادی و ناکامی و فراق

Дидори дӯстони сабаб истироҳат аст

دیدار دوستان سبب استراحت است